Religioſiſſimo atqꝫ doctiſſimo viro dn̄o Iohāni Tritemio Abbati ſpanhemen̄. de coriatqꝫ p̄ſidio ſuo dulciſſimo ⁊ in pͥmis venerādo Iodocꝰ Badiꝰ aſcēſius ſalutē dicit.Quādoquidē ſuperiori āno felici ſatis (vt ſe nūc tempeſtas habet) auſpicio: dyalogosMagiſtri Guilhelmi de ockam: vir optimus ⁊ in arte imp̄ſſoria ſolertiſſimus. H. Iohestrechiel tuo nomini pr̄ obſeruāde deſtiauit: voluit eiuſdē ſuꝑ quattuor ſnīaruꝫ argutiſſima(vt aiūt) ſcripta his diebus a ſe quātū fieri potuit: terſiſſima atqꝫ caſtigatiſſima coīpreſſatue dignitati itidē deſtinare. ſcꝫ eo pacto oꝑep̄ciū ⁊ rem gratiſſimā ſeſe facturū arbitratusoībus nōmodo cōgermanis (qui nūc plurimi ſunt) verūētiā ceteris. vbicūqꝫ chriſtianitatꝭorti ſint. litterarū bonarū cultoribus. Siquidē de oībus ꝙͣoptime meritus es. oīſqꝫ tue venerande humanitati obnoxios effeciſti: qui eos a mortalitatis iugo taꝫ egregie vindicaſtinoīa eoꝝ atqꝫ lucubratōes in laudatiſſimo tuo de eccl̓iaſticis ſcriptoribus oꝑe ꝯmemorādoQuocirca firmiter (nec inane qͥdē me iudice) ſperauerit ꝙͣplurimis lr̄atis viris acceptiſſimū fore quicqͥd tuo p̄ſidio dicatū tuoqꝫ ductu haud indignū emiſerit. Cohortatus igit̉ eſtvt hac noſtra epl̓a in pͥmā faciē operis impͥmenda oībus ſignificē: vt ex aīo tue venerabilipr̄nitati bene velit: ꝙͣtūqꝫ laboris in hoc oꝑe dirigēdo exhauſtū ſit. Quoꝝ alterū quidemarbitror fore ꝑſpicuū oībus qui has oꝑas ad tuā excellentiā deſtinatas intelligent: alteruꝫvero notiſſimū ijs qui cū bono iudicio hos codices ab eo imp̄ſſos cū alijs manu ſcriptis coferent. Em̄uero (veluti fideliſſimū atqꝫ certiſſimū teſtimoniū exhibere poſſumus) quoniācomplures ſacre theologie ſtudioſi hoc opꝰ expetierūt: cū maximis quidē impēſis trāſſcriptum: cū maioribus tn̄ multo corrigendū viris quibuſdā doctis ab hinc pluſculos menſescōmiſit: arctiore ꝓfecto lege: ac olī Lucca ⁊ Uarrus ab Octauio Auguſto egregiū illd̓ virgiliane Aeneidos poema emēdare iuſſi ſunt. Illi em̄ vt ſuꝑflua demerēt. nihil tn̄ adderētconſtricti ſunt. hi ꝟo qui hoc opus corrigēdū ſuſceperūt. neqꝫ demere quicꝙͣ neqꝫ addere qd̓in bonis exemplaribus nō reperiat̉ ꝑmiſſi. ſed quicqͥd ſeu ignorātia ſcriptoꝝ deprauarum:ſeu vitio ſcioloꝝ inuerſum: ſeu demū humana fragilitate (que multa ē) erratu offenderītid emēdare: cōuertere atqꝫ corrigere iuſſi ſunt. Quapropter neceſſū erat multa exēpla nonſiue maturo iudicio reuiſere: quo facto adhuc tn̄ nōnulla ſemplena relicta oportuit. Neqꝫvero ob eā rem iuſte quiſꝙͣ ſuccenſuerit bonis illis viris ſi maluerūt defuncti manibꝰ integram auctoritatē ꝯſeruare. ꝙͣ ſuis etiā fortaſſe bonis additiūculis ſcripta eiꝰ īmutare. Nonaūt oꝑepreciū eſt recenſere que ⁊ quāta ad ſtudioſoꝝ ꝯmoditatē acceſſerūt ornamēta. facile em̄ cuiqꝫ hoc opus lecturo patebit. vt duplici reꝑtorio optima queqꝫ materia et ſcitu digniſſima indicet̉: vt in ſingulis queſtionibꝰ argumētatiōes ſoluēde (ſic em̄ loquunt̉) cumearū ſolutōibus ꝯſignent̉: vtqꝫ lr̄arū maiuſcularū caracteres ad diuerſas materias ſignandas: aut ſignatas facile reperiēdas inſcripti ſint. Multa p̄terea alia id genus ornamētaimp̄ſſioni ſue dictus Iohānes Trechſel adijcere curauit: q̄ malim ex oꝑe ip̄o: ꝙͣ ex hac nr̄aꝯmendatōe lectores agnoſcant. Siquid tn̄ tantā diligentiā adhuc effugerit: ſciāt qꝛ hoīesſumus: atqꝫ errare potuimus: ꝓinde inſi inhumani eē velint clemēter ignoſcant. Siquidaūt vel auctorē ip̄m fefellerit quo minus approbāda aſſeruerit: nō nr̄m eſt iudicare. Nō em̄hec quo ea cōprobaremus imp̄ſſa aut tuo nomini dedicata ſunt. Scimus em̄ ꝙͣ anxie ꝙͣqꝫfideliter catholice eccl̓ie cohereas. Uerū illud vnū ip̄e mecum tacitus ſubinde demiror ꝙquo ſe auctor ip̄e receperit: etiā libris eius nō aīaduertente directore deſtinari ꝯtingat. Ceterum vtcūqꝫ eſt vir excellētiſſime boni cōſulas p̄camur atqꝫ hanc deſtinatiōem amico ſinupro veteri tuo more ſuſcipias: doctoſqꝫ iſtos coalemānos noſtros quos ⁊ ex tuo preconio ⁊ex Arnoldi Boſtij noſtri carmelitarū optimi ꝯmendatione iampͥdē cognoſco atqꝫ deamomeo noīe ꝙͣplurima ſalute vbi cōuenire dabit̉ imꝑtias. Hec ſūma eſt. Uale dulce litterarūdecꝰ atqꝫ p̄ſidiū. Ex Lugduno galliarū ad ſextū idus nouēbrias āni huiꝰ. M. C CLA.xcv.