Fo CCLXXXII

aduentu primo francoꝝ qͥ tꝑe valentiniani ceſaris germaniā intrauere thuringos noīari reꝑio. Ob quaꝫ rēmale qͣdrat hiſtoria veritati q̄ thuringos priores ſaxonibꝰ in germania fuiſſe ꝯtēdit. Fatebor tn̄ ſaxonie limites aliqn̄ minores fuiſſe alion̄ maiores nā ſicut imperia ita ⁊ prouīciaꝝ limites ex ꝑte variant̉. Carolusmagnꝰ īꝑator ml̓ta cū ſaxonibꝰ bella geſſit priuſqͣꝫ xp̄i cultū acciperēt eoſqꝫ magnis afflixit cladibꝰ. Poſtqͣꝫv̓o deficiēte apd̓ francos caroli magni genealogia romanū imꝑiū ad teuthones oriētales redijt. Saxonumaucta dignitas ē. inter quos plures imꝑatores fuere. ſingulari prudētia ⁊ reꝝ geſtaꝝ magnitudīe clari. maxime v̓o tres ottones qͥ ſibi inuirē ſucceſſere de romana eccīa optime meriti quoꝝ virtute prolatos ſaxoniefines minime dubitarim. Inter pomeranos qͥ orientē ſaxonie incolūt oppida ſunt digna noīe Uiſmaria etSundis Griſuoldia Stetinū ⁊ Roſtochiū. in quo ſcola liberaliū artiū haud ꝯtēnēda. ⁊ hec qͥdē mari ꝓxima multis ac diuitibꝰ negotiatoribꝰ habitatū ē. ⁊ in mediterraneis caminū potificalis ciuitas. cuius dioc.ſis latiſſima eſt. nec minor magūtina credit̉. Epūs loci romano dūtaxat p̄ſuli ſubeſt. Brādeburgēſes in duas marchias diuidūt̉ qͣꝝ altera vetꝰ altera noua vocat̉. veterē marchiā ꝑlabit̉ albis fluuiꝰ. in cuius littoreStendalū ē oppidū ⁊ gadelenū ⁊ ſoltuedelū ⁊ oſtroburgiū. Nouā marchiā interſecat fluuius odera haudml̓to inferior albi. In cuiꝰ rippa francfordia ē diues emporiū ⁊ lucenſis ciuitas. Spredo quoqꝫ fluuiꝰ eādēꝓuinciā irrigat equādꝰ. tiberi. berlinū in eiꝰ littore iacet. Eſt ⁊ alid̓ flumē hortellū nūcupatū qd̓ Brādeburgiū ex quo marchia nomē hꝫ in duas ꝑtes diuidit veterē ac nouā efficiēs. ibi ep̄alis ſedes ē ⁊ marchionuꝫ:tribunal ad eiuſdē fluminis ripā. Auelburgiū quoqꝫ ſitū ē pontificalis ciuitas. ⁊ circū nobile territorium.cui prigenitza ē nomē multū refertū oppidis ⁊ marciali ppl̓o plenū. Caput miſnenſiū ciuitas miſna ē vndenomē regioni datū ē. hāc quoqꝫ albis alluit fluuiꝰ. hic valida arx ⁊ in ea cathedralis eccīa. In hac quoqꝫ ꝓuincia multa ſunt oppida marciali ppl̓o plena. ⁊ martinopolis in honorē martis a veteribꝰ ꝯdita merſeburgiū hodie vocāt. Sil̓r lipꝫg vrbs diues mercatoꝝ emporiū p̄claroqꝫ ſtudio inſignitū. In thuringia nobileoppidū ⁊ caput gētis Herfordia magūtino pōtifici ſubiecta ſtudijs liberaliū arciū inſignis. Nuburgenſisquoqꝫ ciuitas duci ſaxonie parēs. hec oīa iure ſaxonū vtūt̉ ⁊ lingua iſdē moribꝰ freti. Leterū veri ſaxonesmadeburgēſes nullo dubitāte habent̉. Bremēſes quoqꝫ. alberſtatēſes. hildeſinēſes. verdēſes. brūſuicēſeſhaniburgēſes. luueburgēſes ⁊ lubicēſes. In madeburga archiep̄al̓ ſedes habet̉. ⁊ in honorē ſctī mauricijex qͣdrato lapide diues tēplū Ottonū nobile opꝰ ⁊ in eo ſctī Florēti corpꝰ. Credūt quoqꝫ vnam e ſex ydrijsibi eē in qͥbꝰ vinū ex aqͣ factū a dn̄o ſaluatore euāgeliſtaꝝ tradit hiſtoria. hāc plebibꝰ oſtendūt materia marmorea ē ac ꝑlucida vini capax qͣꝫtū equꝰ ferre poſſit. Alterā ac minorē apud hildeniēſes eē affirmāt. Uexillū quoqͣꝫ ſancti mauricij hic quotānis oſtendit̉. magiſtratꝰ vrbis ius ciuile romanoꝝ abbreuiatū ⁊ ſaxonica lingua cōſcriptū nō ſine reuerentia cuſtodit qd̓ magni Caroli auctoritate firmatū tradūt. eoqꝫ in deciſiōecāꝝ circū vicine gētes recurrūt. magna ⁊ venerabilis eaꝝ legū auctoritas habet̉. Bremēſes gl̓iaꝫ ſuā ducūtdanoꝝ gentē ad xp̄m eē ꝯuerſam. Nō ē omittēdum quod de halberſtadio tradit̉. Hāc ciuitatē oltemia ꝑlabit̉ fluuiꝰ. In medio vero tumulꝰ aſſurgit. in cuiꝰ cacumīe planicies ē duorū ferme ſtadiorū cōtinēs lōgitudinē. in cuiꝰ extremis angul̓ duo tēpla ſita ſunt. alterū potificale. alterūqꝫ btē verginis appellāt. In medio late patet forū magnificis canonicorū edibꝰ vndiqꝫ cinctū. vrbs hec vocat̉ quod ſub tumulo iacet ſuburbiū appellāt. in mote nulla laicorū habitatio. Carolꝰ magnꝰ huiꝰ eccīe fundator habet̉. cuius feſtiuitasquotannis celebrat̉. xij. hic dignitates. xxiiij. p̄bende. Archidiaconatꝰ ſupra xx. eſſe ferūtur. In hac eccīaſingulis annis vnꝰ ex ppl̓o deligitur que peccatis grauioribꝰ inqͥnatū putāt huc veſte lugubri induūt ⁊ obuoluto capite prima ieiunij die ad eccīam ducūt indeqꝫ ꝑactis diuiuis officijs eijciūt. Is ſingulis qͣdrageſime diebꝰ nudis pedibus ꝑambulat vrbeꝫ ⁊ eccīas circuit neqꝫ ingreditur neqꝫ quemqꝫ alloquitur: inuitatꝭa canonicis ꝑ vices qd̓ apponit̉ comedit. ſomnus ei poſt mediū noctis in plateis ꝑmittit̉. Die iouis ſctāpoſt conſecrationē olei rurſus ad eccīam introducit̉ ⁊ orōne facta a peccatis abſoluit̉. pecuniaſqꝫ populusei offert q̄ tn̄ eccīe dimittunt̉. hunc adā vocant ⁊ omni crimīe liberū putant. Circa alberſtadiū ager optimꝰferax tritici. matureſcētibꝰ frugibꝰ culmoꝝ altitudine equo inſidentē hoīem ferunt excedere. ¶ Prunſuicaoppidū tota germania memorabile magnū ⁊ populoſum. munitū menibꝰ ac foſſatis. turres qͦꝫ ⁊ ꝓpugnacula excellūt. magnifice domꝰ. p̄polite platee. ampla ⁊ ornatiſſima templa. qͥnqꝫ hic fora. qͥnqꝫ p̄toria ⁊ totidem cōſolatꝰ iura ciuibus dicūt. Hinc appellati duces brunſuicēſes ⁊ tota germania nobiliſſimi. ottonūſoboles. quoꝝ claritas cū potentia labente tꝑe defluit. ¶ Lubicenſiū ciuitas potentiſſima ē ſine cuiꝰ auxiliovix vnqͣꝫ dacie reges cōtinere ſuos ſubditos valuere. xij. viri reipublice p̄ſunt quos cōſules appellāt. quorū ꝑpetua ptās ē. ⁊ ī eq̄ſtri dignitate ꝯſtituti ſt̓. popularibꝰ niſi vocēt̉ nulla de regimīe vrbis cōſulēdi facultas. nec tn̄ ẜuire plebs videt̉ ſua cuiqꝫ ſubſtātia tuta ē ⁊ libertas ſaluis legibꝰ vt velīt viuere. equū iudiciūcōſules agūt. ab his ceſar ſi exceſſerīt appellat̉. ¶ Saxonie nr̄a etate duces habēt̉. fridericꝰ ⁊ wilhelmusfrēs quoꝝ alter electorē īperij gerit. alter regnū bohemie debitū ſibi aſſerit vt ſupra retulimꝰ. Fuit cū brūſuicēſibꝰ de electoratu diſſenſio. ſigiſmūdꝰ imꝑator litē diremit. ſentētia vt ſepe fit potētiori alluſit. Alter horū fratrū natu ſenior robuſtiſſimꝰ venator fuit. iunior alter belli appetēs ⁊ in armis exercitatꝰ. Crudelia inter eos diu bella exercuerūt hereditatis pr̄ne cā. ⁊ qͣꝫuis de pace ſepe mētio fieret īpediētibꝰ tn̄ appollonioquē vice dn̄m appellāt ⁊ alijs pleriſqꝫ potētibꝰ qͥbꝰ ea diſcordia q̄ſtui erat. fruſtra oēs tractatus abijt. Sꝫcū vaſtatꝭ iā agris tota ꝓuīcia peſſum iret appolloniꝰ v̓o fraternarū incēſor diſcordiarū ꝑ annū iubileū romam petiſſet rogauit fridericus germanum ſuū vt ad ſe lipzigveniret ſecū de pace acturus. annuit wilhelmus iter ingreſſo dixere conſiliarij paratas ſibi ⁊ qui cū eo irent inſidias eſſe caueret ne ſe ꝑditum iret neueſuos ad necem traheret. Quibus ille at ego inquit libens moriar ſi vos prius necatos videro. qui fraternas contentiones alitis atqꝫ ita locutus ſequi iuſſis qui ſe amarent vrgens calcaribus equum ſeſtino curiſu fratrem adijt. Quo cum ſemotis arbitris eueſtigio pacem compoſuit feduſqꝫ pepigit. Magnus vir quiſe tam liberaliter in poteſtatem dederit hoſtis. Magnus ⁊ alter qui hoſtem ex fratre factum rurſus fratrematqꝫ amicū reddiderit. Appollonius interim Roma reuerſus ⁊ qui cū eo ſentiebāt ex Thuringia plurimaoppida poſſidebāt. extermīati ſunt appolloniꝰ in Coburga qd̓ eſt frāconie oppidū aliqͣꝫdiu ſe defendit. Sꝫ