ſorinthia montana ⁊ ip̄a regio carnis applicat̉ ad ortū ac ſeptētrionē ſtirie iūcta. ad occaſum ⁊ meridiealpes. italas ⁊ forū iulij cōtingit. multe in ea valles colleſqꝫ. feraces tritici. multi lacꝰ. ml̓ti amnes quorū p̄cipuꝰ drauꝰ qͥ ꝑ ſtiriā ac paunoniā in danubiū fert̉ haud inferior ſauo. Imperiū ꝓuincie auſtrales obtinent ⁊ archiducē appellat cui ea regio paret. Quotiēs nouꝰ prīceps reipublice gubernationē init ſolennitatem nuſqͣꝫ alibi auditā obſeruāt. nō lōge ab oppido ſancti viti in valle ſpacioſa vetuſte ciuitatis reliquie viſunt̉ cuiꝰ nomē tꝑis aboleuit antiquitas. Iuxta in pratis late patētibꝰ marmoreꝰ lapis erectus ē. hūc ruſticus aſcendit cui ꝑ ſucceſſionē ſtirpis id officiū heriditario iure debet̉. a dextera bos macer nigri coloris aſtatad ſiniſtram pari macie deformis. eqͣ. frequēs circa eū populꝰ ⁊ oīs ruſtica turma. tū prīceps ex aduerſa pratorum ꝑte ꝓcedit purpurati eiꝰ ꝓceres ambiūt vexillū an̄ ip̄m ⁊ inſignia principatꝰ comes gorcye qͥ pallacij curā gerit. inter. xij. minora vexilla p̄currit. reliqͥ magiſtratꝰ ſequūt̉. nemo in eo comitatu nō dignꝰ honore videt̉ niſi prīceps ꝑ ſe ip̄e ruſtici ſpeciē ferēs. agreſtꝭ ei veſtis. agreſtꝭ pileꝰ. calceuſqꝫ ⁊ bacculꝰ in manu geſtatus paſtorē on̄dit. quē poſtqͣꝫ ruſticꝰ ex lapide venientē cōſpicatus eſt ſermone ſclauico (ſunt em̄ ip̄i corinthiani ſclaui) quis hic ē inclamat cuiꝰ tā ſuꝑbū inceſſum video. reſpōdent circūſtantes principē terre aduentare. tū ille iuſtus ne iudex ē ſalutē patrie querēs. libere ꝯditionis. dignꝰ honore. eſt ne xp̄iane cultor fidei ⁊defenſor. reſpondent oēs eſt ⁊ erit. rurſus ille. quo me iure ab hac ſede dimoueat. At goricie comes. lx. denarijs abs te hic locꝰ emit̉. iumēta hec tua erūt bouē atqꝫ equā oſtendēs. veſtimēta quoqꝫ prīcipis q̄ paulo an̄exuit accipies eritqꝫ domꝰ tua libera ⁊ abſqꝫ tributo. Quibꝰ dictis ruſticꝰ leui alapa principi data bonū iudicē eſſe iubet ⁊ ſurgēs iumentaqꝫ ſecū adducēs loco cedit. Prīceps v̓o cōſcēſo lapide nudū gladiū manuvrbrās ad omnē ſe partē cōuertit equū iudiciū populo ꝓmittes. ferūt ⁊ aquā frigidā ruſtico allatā pileo bibere tanqͣꝫ vini vſum dānet. Deinde ad eccīam ſolienſem ꝑgit q̄ in ꝓpinquo tumulo ſita ē ſancti petri vocabulū habens ⁊ olim pōtificalis fuiſſe. vbi pactis ſacrificijs princeps ruſtica indumēta deponit paludamētūqꝫinduit. cōuiuatuſqꝫ ſplēdide cū proceribꝰ in prata reuertit̉ ibiqꝫ pro tribunali ſedens ius petentibus dicit ⁊feuda cōfert. Fama eſt anno. d. cc. nonageſimo poſt xp̄i ſaluatoris ortū imꝑante Carolo magno ducē gētiſIguonē noīe ingens cōuiuiū prouīcialibꝰ p̄paraſſe. ⁊ aggreſtibꝰ quidē ad cōſpectu ſuū intromiſſis in vaſisaureis atꝫ argēteis. nobilibꝰ v̓o ⁊ magnatibꝰ procul ab oculis collocatis fictilibꝰ miniſtrare iuſſiſſe. Interrogatus cur ita faceret reſpōdiſſe. nō tā mūdos eſſe qui vrbes ⁊ alta palatia qͣꝫ qui agros ⁊ hūiles caſas coleret. Ruſticis qui xp̄i euāgeliū accepiſſent. baptiſmatis vnda purificatis cādidas ⁊ nitidas eſſe aīas. nobiles ac potētes qui ſpurcicias ydoloꝝ ſequerent̉ ſordidas ac nigerrimas. ſe v̓o pro aīaꝝ qͣlitatibꝰ inſtruxiſſecōuiuiū. Caſtigatos ea re nobiles cateruatī ſacre baptiſmatis vndam querentes breui tempore ſub virgilioet arnone iuuanienſibꝰ ep̄is vniuerſos xp̄i fidē accepiſſe. Hinc honos inueſciēdi prīcipis ruſticitati ductꝰ.Fuit aūt dux Corinthie venator imperij ad quē lites venatoꝝ oīm deferebant̉. vocatꝰ in iudicio corā imꝑatore querelātibꝰ nō niſi ſclauonica lingua reſpondere tenebat̉. Multa huiꝰ prouīcie fuiſſe ornamenta comemorāt. multa priuilegia. facile id creditu ē qn̄ imꝑatorē lodouicū eiꝰ terre ducatū filio ſuo arnolfo primogenitꝰ cōtuliſſe nō ambiguū ē. Eſt ⁊ alia huius prouincie cōſuetudo in oppido quod Clagefurciuꝫ appellantcōtra fures duriſſima. Si quis in furti ſuſpitionē inciderit mox captus laqueo ſuſpenſus vitā finit. Sumpto ſupplitio pꝰ triduū de ſuſpitiōe iudicāt. ſi reū fuiſſe necatū inueniūt pēdere cadauer infame ſinunt donecſua ſponte cōſumptus decidit. Sin nō depoſitū in cimiterio cōdūt. iuſtūqꝫ funus e publico faciunt ⁊ aīe gratas exequias. In hac prouincia comes gorcie vlricꝰ vir muliere corruptior impuberes filias media nocte adpotū ſurgere copulit īcrepitās qͥ ſine ſiti ſomnū agerent. cū paſtoribꝰ ⁊ bubulcis ſepiꝰ qͣꝫ cū nobilibus conuerſatus ē. Senex ſuꝑ glaciē cū pueris luſit. Inter vulgata ſtorta frequentiſſime lauit. raro in aula pranſuseſt. ſolus cocū adiens ofulas in ip̄a coquina vorauit. veſtes induit viles ac punctas. pectus nudū ⁊ apertuꝫoſtendit. oculi ſemper lacrimantes fuere. Quem cū aliqn̄ ad ſe venientem Fridericus imperator ex feneſtraintuitus eſſet me vocitās. age inquit o Enea principem qui ad nos properat contemplare. Si quē mundioreꝫ pulchrioremqꝫ videris aliqn̄ effare. mihi cū ſatis principem comiteqꝫ conſideraſſem feda ruſticitas viſaeſt que dominatū aſſecuta egregium ſeruitio p̄meret. Huic vxor natione vngara. forma preſtanti ⁊ audaciapluſqͣꝫ virili vincula induit. mox vlrici comitis cilie auxilio liberatus vxorem domo pepulit. nec diu poſt vita functus filios bone indolis adoleſcentes ⁊ matri qͣꝫ ſibi ſimiles reliquit heredes.tiria quā quōdā valeria inuenimꝰ nūcupatā ad orientē pannonie iūgit̉. latꝰ eius ſeptētrionale auſtri¶ De ſtiria germanie prouinciareſpicit. ad occidentē ac meridiē carnis ⁊ corinthus occurrit. eodē qͦꝫ prouīcia mōtana ē qͣꝫuis in oriētē porrecta planicies nō ꝑuas habeat. Drauus ac mura inſignes fluuij terrā irrigāt. mura in drauum exonerat̉. ille in danubiū. Urbiū populi plerūqꝫ tenthones ſclaui qui citra drauū rura colūt. Imperium auſtralisfamilie eſt in eo oppidū vetus qd̓ ciliā vocāt nōnulli Sillateū appellatū quondā exiſtimāt ⁊ opus fuiſſe lucijſille. de qͣ re nobis nihil exploratū ē. Multe ibi vetuſtatis reliquie viſunt̉ ⁊ romanoꝝ noīa principū ſepulcralia marmora referūt. In eo p̄fuit etate noſtro fridericꝰ comes. qͥ cū eēt in libidinē ꝓniſſimꝰ ⁊ olī veronice cōcubine incēſus amore legittimā cōiugē ex comitibus croacie natā ſua manu interemiſſet. cōcubinā v̓o pateteius hermānus vt ē potentū iuſticia ⁊ in ꝓfluentē dimerſiſſet vxores paſſim maritis abſtulit. puellarū greges in pallaciū rapuit. ꝓuīciales ꝓ mancipijs habuit. eccīarum bona diripuit. monetarum falſatores. veneficos. ariolos. nigromantes vndiqꝫ ad ſe conſciuit. Et qͣꝫuis anno iubilei iam nonagenarius indulgentiarum cauſa Romam petiſſet reuerſus tamen nihilo melior viſus eſt. Interrogatus quid ſibi Roma profuiſſet in priſtinos mores relapſo. Et calciator meus inquit ad conſuendas ocreas poſt viſam Romam redijt.Huic vita fūctus Udalricus filius ſucceſſit. per cetera ſimilis ingenio. tantum ⁊ eloquentia maior. Quoſicut dictum eſt interfecto quatuor ⁊ viginti competitores hereditatis fuere. vt qui viuens vndiqꝫ bella cōci