Septima etas mūdi

CCLXII

Uod erat officium ſuſcepti libri. auſpice chriſto. quāuisrudibus pene verbis compleuimus prout ingenij mediocritas tulit. Decurſus em̄ propoſiti operis ſex etatibus: ad metam noſtri temporis prouecti ſumꝰ. Eſtqꝫ annus quinquageſimus tercius imperij glorioſiſſimi imperatoris Friderici tercij. Ac filij eius incliti regis maximiliani ſeptimus. Hoderniqꝫ ſūmi pontificis Alexandri ſexti annus ſui pontificatus primus. Diuino nāqꝫ munere ꝑ tot regum ac imperatorum geſta. ſummorūqꝫ ponfificum ⁊ aliorum labores. pericula ⁊ ſumma exicia. Cymba exigua eſtuoſum mare ſulcantes eo ventum eſtquo ab initio proram direximus. Si aūt parte in aliqua ꝙ plus maris. ꝙ minus qͣꝫ oportuerit exorbitatuꝫeſt a veritatis tramite ſapienti emendationi relinquimus. Si v̓o quicqͣꝫ labore iſto in p̄teritoꝝ geſtoꝝ cognitionem ac figuraꝝ oblectationem deduxerimus deo gratiaꝝ largitori laudes exhiberi cupimus. Reſtant tādem ꝑpauca de ſeptima ⁊ vltima etate ac fine ſeculi mundanaꝝ reꝝ in huius operis calce/ diſſerēdū. ne priora oīa ſine laudabili fine irrita ⁊ infructuoſa eſſe videantur niſi diuinū premiū btītudinis ꝑpetue ſubſeqͣtur

Um in primordio operis de principio mūdi explicauimuset diuine lr̄e ad ſcientiam veritatis nos erudiunt. mundum deniqꝫ finem habiturum. De quonunc in fine operis diſſeremus. Plato em̄ qui de mundi fabricatione diſſeruit id explicare nonpotuit. qui celeſte miſteriū qd̓ nō niſi a prophetis ac deo diſcit̉ ignorabat. ideo imperpetuumdixit eſſe fabricatum. quod longe ſecus eſt. qm̄ quicquid eſt ſolido ⁊ graui corporea vt initiū cepit aliqn̄. itaet finem capiat neceſſe eſt. Nam ariſtotiles cū nō videret quēadmodum poſſet tanta reꝝ magnitudo interire ⁊ hanc p̄ſcriptionem vellet effugere. ſemper ait fuiſſe mundū ac ſemper futurum. Cū tamen terrā ⁊ aquāet ignem diſperire. conſumi extinguiqꝫ videamus. que ſunt vtiqꝫ mundi partes. Intelligitur totuꝫ eſſe mortale cuius membra ſunt mortalia. ita fit vt natum ſit quicqͥd poteſt interire. Sed ⁊ omne quod ſub viſu oculorum venit ⁊ corporale (vt ait plato) ⁊ ſolubile ſit neceſſe eſt. Epicurus igit̉ (auctore democrito) veridicusin hac re fuit. qui ait ⁊ ortū aliqn̄ ⁊ aliqn̄ eſſe periturū. Propinquante tandem huius termino ſeculi humanarum reꝝ ſtatum cōmutari neceſſe eſt ⁊ in deterius nequicia inualeſcente prolabi. vt iam noſtra hec tempora quibus iniquitas ⁊ malitia vſqꝫ ad ſummū graduꝫ creuit. In illius tamen inſanabilis mali comꝑationefelicia ⁊ ꝓpe aurea poſſint iudicari. ita em̄ iuſticia rareſcet. ita impietas ⁊ auaricia ⁊ cupiditas ⁊ libido crebeſcet. vt ſi qui tum forte fuerunt boni prede ſint ſceleratis ac diuexentur vndiqꝫ ab iniuſtis. Soli auteꝫ mali opulenti ſint. boni v̓o in omnibus contumelijs atqꝫ in egeſtate iactentur. Confundetur omne ius ⁊ legesinteribunt. Nihil tunc quiſqͣꝫ habebit. niſi aut queſitū manu. audatia ⁊ vi omnia poſſidebunt. non fides inhominibus. non pax. non humanitas. non pudor. non veritas erit. atqꝫ ita neqꝫ ſecuritas. neqꝫ regimen neqꝫ requies a malis vlla. Omnis em̄ terra tumultuabitur. frement vndiqꝫ bella. omnes gētes in armis erūtet ſeinuicem oppugnabunt. Ciuitates finitime inter ſe preliabuntur. Tunc ꝑagrabit gladius orbem metēsomnia ⁊ tanqͣꝫ meſſem cuncta ꝓſternens. Poſtremo v̓o tam deteſtabile atqꝫ abhominandū tempus exiſtetꝙ nulli hominū ſit vita iocunda. Euertentur funditus ciuitates atqꝫ interibunt. non modo ferro atqꝫ igni.verū etiā terremotibus aſſiduis ⁊ alluuie aquaꝝ ⁊ morbis frequentibus ⁊ fame crebra. Aer em̄ viciabitur⁊ corruptus ⁊ peſtilens fiet ⁊ modo importunis imbribus. modo inutili ſiccitate. nunc frigoribus. nunc eſtibus nimijs. nec terra homini dabit fructuꝫ. nec ſeges quicqͣꝫ. non arbor. non vitis feret cuꝫ in flore ſpemmaximam dederint. in fruge decipient. fontes quoqꝫ cum fluminibus areſcent vt ne potus quideꝫ ſuꝑpetat.et aque in ſanguinem aut amaritudinem mutabuntur. Propter hec deficient ⁊ in terra qͣdrupedes ⁊ in aerevolucres ⁊ in mari piſces. Prodigia quoqꝫ in celo mirabilia mentes hominū maximo terrore confundent.Qui igitur celſa tenent dominia atqꝫ imperia eos aperire oculos ⁊ aures reſerare hec ſequentia ⁊ preteritatempora perſuadent ne eos letifer ſomnus obreꝑat. Uigilantes aſpiciant quibus quātiſqꝫ fortune tragulis pectus gerant. cū eius viribus humana non obſtare conſilia queant. ⁊ ex preteritis geſtis qͣꝫ in lubricopoſiti ſint animaduertant ⁊ auaricie. luxui. furori. iactantie ambitioniqꝫ parcentes. letis ponere modum diſcant. memorantes dū ampliatas leticia mentes. aut aliquo irritatas euentu aliquod enorme ſubintrat. Ealege eos aggerē cōſcendiſſe qua ceteros ruituros. ſi librauit in puncto penaſqꝫ offenſis daturos. Vos igit̉qui appropinquare diem illum cernitis quo ſit ex hac vita migrandum. Deum ſummum veneratione colite ⁊ integro affectu diligite. Sequimini ſapientiam ⁊ virtutes apprehendite. honorate dignos. amicosſumma cum fide ſeruate. prudentum conſilia ſumite ⁊ benignos vos moribus exhibete. humanitate ⁊ iuſticia vt innocentes ad iudiciū venire poſſitis.