Tercia etas mudi

Foliū XXIII

Reueris Gallie belgice caput. CiuitasVantiquiſſima ante xp̄i aduentuꝫ. 1947.AeAtemꝑibus abrahe a trebeta Nini aſſiriorum regis germano a Semiramide regina exaſſiria pulſo in germanie cōfinibus conſtrui cepta fuit. Nino quippe magno mortuo impubere filio derelicto Semiramis vxorē priuigni trebete ſuſpicione ducta eidem inſidias parare cepit. qua ob cauſam trebeta (etiā non laceſſitus)e regno cū magno aſſirioꝝ agmine ſeceſſit. Quipoſt multos errores: multoſqꝫ viarū amfractusin belgiam galliarū prouincia tandeꝫ peruenit.Et haud longe a Rheno flumine loco feraciſſimo cōſidens ibidē etiā loco natura munito vrbis huius fundamēta iecit. Et a ſe treuerim nominauit. deinde iulius ceſar cū vniuerſam ꝓuinciā (traiecto rheno flumine) ſb̓iecit. Ei vicecōſulem ⁊ q̄ſtorē dedit. Qui vſqꝫ ad imꝑij inclinatonem ibideꝫ ꝑſtiterūt. Ea quippe treuereſis ciuitas ſemꝑ opulētiſſima fuit. Et inter qͥnqꝫ belgeprouincie ciuitates principatū dignitatis ⁊ antiqͥtatis obtinuit. Eius archiep̄us ē ſeptē electoribus imꝑatoris dignior habitus ē. Hec florētiſſima ciuitas qͣꝫ opibus deniqꝫ cōfertiſſima fuit. eius ruine clare oſtēdunt. Monſtrat̉ ibi pallatium miri operꝭ qd̓ ad inſtar babilonici muriexcocto latere factum: tāte firmitatis hodie manet. vt non ſolū hoſtem non metuat. verū nullaopeꝝ arte frangi queat. Huius quoqꝫ vrbis ciues nūc moribus ⁊ ornatu legibuſqꝫ ob merca

torum eo aduentantiū frequentiā et familiaritatem admodū culti ⁊ humani referūtur. Qui obgermanie vicinitateꝫ germanica v̓tūtur lingua.Et ab eiſdem cultū ⁊ exercitu ⁊ quadā in bellisferocitate nō multū differūt. Nam inter gallosſingularis virtutis hn̄tur: ⁊ equitatu ⁊ peditatu plurimū valere exiſtimātur. Porta quoqꝫ ibioſtenditur q̄ ex incredibili lapidū magnitudineferro iunctorū cōpacta in ſuꝑficie ſua. corꝑa beati Simeonis ac venerabilis p̄ſulis Popionisin eccleſia ab eodē ep̄o facta fouere cernitur. Eaſane ciuitas a Ualerio ep̄o beati petri diſcipuloprimo xp̄i euangeliū ſuſcepit. inde a beato paulino eiuſdē ep̄o viro ſctīſſimo illuſtrata fuit. qui⁊ a cōſtantio imꝑatore ob catholicā fideꝫ exiliorelegatus ⁊ vſqꝫ ad mortē. etiā extra xp̄ianū nomen mutādo exilio fatigatus. Ad vltimū apudphriſiā defunctus beate paſſionis coronā a domino p̄cepit. Ibi etiaꝫ floruit maximus ep̄us aquo athanaſius antiſtes ꝑſecutione cōſtantij īperatoris fugies honorifice ſuſceptus ē. Habuit quoqꝫ hec ciuitas Nicenū ep̄um totius ſanctitatis virū ⁊ alios multos. Extant in ea aliqͣ antiquitatis inſignia. E qͥbus nr̄is tꝑibus inſculptū lapide hoc epigrāma reꝑtū eſt. Nini ſemiramis q̄ tanto cōiuge felix. Plurima poſſedit ſedplura prioribus addit. Nō cōtenta ſuis nec totis finibꝰ orbis. Expulit e patrio priuignū trebetā regno. inſignem ꝓfugus noſtram qui condidit vrbem.