De B
Uicatim aduer. penul. ꝓdu. poteſt deriuaria vicus. quaſi ꝑ vicos. vel de vico in vicū.Uel poteſt deriuari a vice .i. viciſſim ꝑ ſingulas vicesUiciſſim aduerbiū. id ē alternatim. mutuo.per vices.Uidelicet aduerbiū affirmandi .i. nimiruꝫ.certe. ſcꝫ vero. videre licet. ⁊ ꝯponit̉ a videre ⁊ licet. Uel eſt coniūctio copulatiua velexpoſitiua ẜm Hugꝭ.Uigies vl̓ vities. aduerb̓. numeri .i. vigintivicibꝰ. ⁊ d̓r a viginti. Un̄ Apoca. ix. Uigies millies. dena milia.Uiritim aduer .i. ꝑ ſingulos viros vl̓ de viro in viꝝ. ⁊ d̓r a vir.Ultra aduer. loci. ⁊ ꝯꝑat̉. vltra. vlterior. vltimus. Pōt etiā eſſe p̄poſitio qn̄ regit caſūvt vltra rhenum.Ultro .i. vltra vl̓ ſpōteUnciatim aduerbium .i. ꝑ vncias. vl̓ d̓ vnavncia in aliā. ⁊ d̓r ab. vnciaUnde aduer. loci. i. a qͦ vel ex qͦ loco. vel ex qͣre vel cauſa ẜm Papiam.Undecies aduerbium numeri .i. vndecī vicibus. et dicitur ab vndecim.Undiqꝫ aduer .i. ex oī parte. et graual̓ pe.Undeqꝫ ꝯiūctio encletica nō īclinat h̓ accētū p̄cedentis ſyllabe ad ſe .i. iuxta ſe. qꝛ p̄cedens vocalis corrupta eſt in vndiqꝫ. Naꝫvndiqꝫ ꝯponit̉ ex vnde ⁊ qꝫ. Et ſil̓r ꝯtingitin deniqꝫ. qd̓ ꝯponit̉ ex denuo et qͣꝫ.Unqͣꝫ .i. aliqn̄. qn̄qꝫ. aduer. tꝑis. vid̓ ī nunqͣꝫUoluptuarie aduer .i. ẜm voluptatēUſpiam .i. in aliqͦ loco. alicubi. aduer. loci. etd̓r ab vllus. et eſt ibi piā ſyllabica adiectio.vn̄ nō acuit̉ in fine. qꝛ accētꝰ pͥncipalis nondebet poni in ſyllabica adiectioneUſqͣꝫ .i. in aliqͦ loco. aduer. loci. ⁊ d̓r ab vllusUſqꝫ quaqꝫ .i. ꝑ omnia nimis. ex toto oīno. ⁊acuit penul.Uſqꝫ qͦ .i. qꝫdiu. qͦuſqꝫ. ad quē finē ẜm PapiāUl̓ pleniꝰ p̄t dici ſic. Uſqꝫ qͦ .i. aliqͣꝫtulū. aduerbiū eſt quantitatis. Un̄ in psͣ. Conuertere dn̄e vſqꝫ qͦ .i. aliqͣꝫtulum. Item vſqꝫ quoid ē vndiqꝫ aduer. loci. Un̄ Zach̓. viij. Uſqꝫ qͦ veniāt ppl̓i .i. vndiqꝫ. Itē vſqꝫ qͦ. id eſtiuſqꝫ vl̓ qͣꝫdiu. aduer. eſt tꝑis. vt ibi. Uſqꝫ qͦdn̄e obliuiſceris me in finē. Item qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ donec. ⁊ ē aduer tꝑis. Un̄. ij. Mach.jͣ. Sacerdotes pſallebant hymnos vſqꝫ qͦꝯſumptū eſſet ſacrificium .i. donec. et acuit vltimam ẜm vſum vſqꝫ quo
Ut multa ſignat. Nā vt .i. poſtqͣꝫ Vt .i. ſicutUt .i. qͣꝫuis. Vt .i. ſimul. Un̄ de qͥbuſdaꝫ p̄dictoꝝ vt dicit qͥdam. Vt poſtqͣꝫ dicas. vtqͣꝫuis. vt quoqꝫ ſimulUti aduer. ſil̓itudīs .i. ſicut. Et inde ꝯponit̉¶ Sicuti. veluti. Et cor. u. Sꝫ vti ꝟbū ꝓd̓.pͥmam. Und̓ Quiſqꝫ docet̉ vti. dꝫ v̓tutibꝰvtii ixUtinā aduer. optandi .i. vt fiat opto. Et cōponit̉ ab vt vel vti. ⁊ nam. et cor. ti.Utiqꝫ qn̄ eſt dictio ꝯpoſita tūc acuit an̄pe.ſꝫ qn̄ ſine ꝯpoſitione accipit̉ vtiqꝫ. tūc acce̓tū habet ſuꝑpenul. ẜuata natura ipſius encleſis. ⁊ ſic cauſa differentie amittit vim ſuam ꝯiunctio encletica in vtiqꝫ dictiōe cōpoſita. ⁊ ſil̓r intelligendū eſt de itaqꝫ.Utpote .i. tanqͣꝫ. pe. cor. Et cōponit̉ ab vt. etpote. ablatiuo de potis. vl̓ pos potisUtputa .i. verbigratia. ſicut aduer. Et videtur ibi eſſe ſillabica adiectō. ⁊ ſic erit ſimplicis figure. ⁊ deriuabit̉ ab vt. et acuet̉ pͥma.quia accētus pͥncipalis non debet poni ſuper ſyllabica adiectiōe. Un̄. j. Coꝝ. xv. Nōcorpus qd̓ futuꝝ eſt ſeminas. ſed nudū granū vtputa triticiUtrinqꝫ aduer .i. ex vtraqꝫ ꝑte. Un̄ Ezech.iiij. Finis vtrinqꝫ ẜm vnam lr̄amUtrobiqꝫ. aduer .i. in vtraqꝫ ꝑte. ⁊ acuit̉ pe.Utruꝫ. dialetica interrogatio habens ſe advtrūqꝫ .i. ad affirmationē ⁊ negatōnem. vtcum dico vtrū celū ſit rotundū. pōt rn̄dericelū ē rotūdum. celū nō eſt rotundū. Itemvtrū aliqn̄ ē nomē. ⁊ ponit̉ ꝓ qͥs. Un̄ qͥdaꝫ.Nomē dic vtrū ꝯiūctio d̓r vtrum.Utrūlibet .i. qͣle ex his placet. Et cor. li. ⁊ eſtlibet ſyllabica adiectioUtrūnam interrogatiuum eſt. ⁊ habet namſyllabice. ⁊ acuit penul.Finit vocabulariꝰ Breuiloquus. triplici alphabeto diuerſis ex autoribꝰ. necnoncorpore vtriuſqꝫ iuris collectus ad latinūſermonem capeſſendum vtiliſſimus. Impreſſus Argētine Anno dn̄i. M.cccc.xcj.Finitus altera die poſt feſtū Iacobi apoſtoli.