De S
Si quo minꝰ ẜm Hug. in roſario ſunt tresdictiōes Ioh̓. xiiij. Si qͦ minꝰ dixiſſem vobis. qꝛ vado parare vob̓ locū. Et ſub tribꝰaccentibꝰ ꝓferende. Si eſt ꝯiūctio. minusponit̉ aduer. negādi. ſcꝫ nō. quo eſt nomē. ⁊ibi ſuꝑfluit. vl̓ ponit̉ aduerbialiter qͦ .i. aliqmō. Et eſt ſenſus. Si nō eſſent vl̓ aliqͦ mōnō eſſent in domo patrꝭ mei māſiōes multe dixiſſem vob̓. qꝛ vado parare vobis locū. Alij dicūt. ꝙ ſunt due dictōes .ſ. abltūsſiqͦ. ⁊ minꝰ aduer .i. ſi in aliquo minꝰ. Et ẜmvtrāqꝫ opinionē minus acuit pe.Sodes aduer. blandientis vl̓ obſecrantis.Und̓ Priſcianꝰ. Inueniunt̉ aduerbia terminantia in es ꝓductā. vt Sodes. Alibitn̄ ꝯnumerat ſodes int̓ verba defectiua. ſꝫibi ſecutus eſt opinionē eoꝝ qͥ dixerūt ꝙ ſodes eſt ꝟ̓bum cōmicum. vt Sodes .i. ſi audes. ⁊ eſt ſine dubio vox blādientis ⁊ obſecrātis.Solūmodo aduer. qͣntitatꝭ .i. tātūmō. ⁊ d̓r aſolus. ⁊ modo. ⁊ ſunt due ꝑteſ poſite ꝓ vnaEt grauat̉ pe. ſiue mo.Sortito. aduerbiū .i. ꝑ ſortes. pe. ꝓdu. Und̓Ezech̓. xlv. Cūqꝫ ceperitis terrā diuidereſortito ſeꝑate pͥmitias dn̄o.Sponte aduer. qͣlitatis .i. vltro. voluntarie⁊ d̓r a ſpōdeo. des. Ponit̉ etiā qn̄qꝫ noīalit̓vt mea ſpōte hͦ feci. Sꝫ meliꝰ ē vt dicamꝰnomē eſſe tm̄ ablatiui caſus. ⁊ nō aduer. licet qn̄qꝫ ponat̉ aduerbialit̓. Si em̄ eſſꝫ aduerbiū cū poneret̉ noīalit̓. nō adiūgeret ſibi adiectiuū niſi in neutro genere. Generale qͥdē eſt ꝙ qn̄ aliqͣ dictio non noīal̓ ponit̉noīalit̓. in neu. ge. ponit̉ tm̄. ⁊ ſuſcipit adiectiuū ī neu. ge. vt Tuū legere. tuū euge. tuStatiꝫ .i. ilico. aduer. tꝑis. a ſto (um ergovel a ſtatu d̓r.Stirpitꝰ aduer .i. radicitꝰ. ⁊ d̓r a ſtirps.Sub p̄poſitio ē. ⁊ deſeruit vtriqꝫ caſui. Etnota ꝙ qͦtienſcunqꝫ ſub ſigͣt ad locū ꝯſtruitur cū actō tm̄. vt Uirgiliꝰ Nitunt̉ ſub ipſos poſtes .i. ad ipſos poſtes. Itē qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ ante. vt Uirgiliꝰ in Georgicis. Subluce exportant calatū .i. ante lucē. Itē qn̄qꝫponit̉ ꝓ ꝑ. vt Sub noctē curaꝫ recuſat .i. ꝑnoctē. Alibi videt̉ ſigͣre in loco. vl̓ quaſi ī loco. ⁊ ꝯſtruit̉ tunc cū ablatiuo tm̄. vt Subdomo. Et ſcias ꝙ ſub his lr̄is ſeq̄ntibꝰ mutat b. in illas. ſcilicꝫ. c. f. g. m. p. r. vt Succūbo. ſuffero. ſuggero. ſummoueo. ſuppono.ſurripio.
Subito aduer .i. cito. velociter. repente. inſperate. Et vt dic̄ Dioniſiꝰ ī epl̓a ad GaiūSubito eſt qd̓ eſt p̄ter ſpem et nō ex apparente ad manifeſtū adductūSubter ⁊ ſubtus aduerbia. et deriuantura ſub. Et differunt. quia ſubter eſt quod d̓re aliqua ſuperiori d̓primit̉ ⁊ conculcatur.Subtus qd̓ demiſſionē alteriꝰ nō ꝯtingitItem ſubtus non exigit caſum. ſed ſubterexigit qn̄qꝫ accuſatiuū. qn̄qꝫ ablatīm Quotiens ſubter ſigͣt eſſe in loco. vl̓ quaſi in loco ꝯſtruit̉ cum abltō tm̄. Alibi ꝟo cū actō.Et cōꝑat̉ ſubter. ſubterior. ſuperlatiuo caretSuꝑ aduer. loci Und̓ ſupra vel ſupera dicebant antiqͥ. In̄ ſuꝑa ꝑ apocopam. et ſupͣꝑ ſyncopam. Sed differūt. qꝛ ſuꝑ eſt qd̓ īminet. Supra qd̓ ſub ſe aliqͥd hꝫ ſtratum.Itē ſupra ꝯſtruit̉ cū ſolo accuſatiuo. ſuperꝟo quandoqꝫ cum actō. qn̄qꝫ cum ablatīoQuando enī ſuper ponit̉ pro de. vel. in. cōſtruitur cum ablatiuo tm̄. vt ſuper priamoid eſt de p̓amo. ⁊ ſuper viridi frōde .i. ī viridi fronde. aliter conſtruit̉ cum accuſatiuo.Itē ſupra ponit̉ ꝓ poſitiuo. Et ꝯꝑat̉ ſupraſuperior. ſupremꝰ. vel ſummus. In̄ ſuꝑiusſupreme vel ſumme. aduer. Et hec ſup̄mitas. tatis. Et ſuperꝰ. ra. rū. Et h̓ ſuperus. rideꝰ celeſtꝭ. Et cor. pͥmaꝫ ſuꝑ. Et componit̉Deſuꝑ ⁊ inſuꝑ. Et poſſunt eē due ꝑtes. deſuper. ⁊ in ſuper. et tūc ſu acuit̉. vt deſuperterram.Surſum vel ſuſum. aduer. loci. ẜm HugꝭEt vt dicit Pap̄. Suſuꝫ in ſuꝑiori ꝑte inloco ſigͣt. ſurſum ad locū.TDeTam aduer. qͣntitatꝭ vl̓ ꝯꝑandi vl̓ ſimilitudinis.Tamē eſt coniūctio aduerſatiuaTametſi. ponit̉ ꝓ qͣꝫuis. et eſt ꝯiūctio aduerſatiua. Et componit̉ a tam. ⁊ etii. Uel eſt q̄dam irregularis congeries vocū que ponit̉ ꝓ vna ꝑte. Un̄ Heb̓. vj. d̓r. Tametſi italoquimur. Uel ẜm aliā lr̄am Tamē ⁊ ſi italoquimur.Tandem .i. aliqn̄. in fineTantiſꝑ .i. tm̄ vel interea. ⁊ videt̉ eſſe ꝯpoſitū a tantis ⁊ perThau. d̓r eſſe aduer. admirantis.Temere aduer .i. p̄ſumptuoſe. fatue. ſtultē.ſine cauſa. ſine ꝯſilio