De O
Ceuꝑ aduer. tꝑis. ⁊ d̓r a nouꝰ ⁊ tꝑe. qͣſi nouiꝑid eſt recēti tꝑe. mō paꝝ an̄ hͦ tempusNuſpiam aduer. loci. .i. in nullo loco. et d̓r anon ⁊ vſpiam.Nuſqͣꝫ. vide in nunqͣꝫLeutatim aduer. i. nutim. et ſignāter. vel denutū in nutū. qn̄ qͥs ſꝑ loquit̉ ꝑ nutꝰQutanter .i. dubitanterODeO diuerſas ꝑteſorōis efficit. Nā interdū interiectio eſt dolētis. vt O deꝰ in qͣnta miſeria. Int̓dū admirātis. vt O rē admirabilēInterdū optātꝭ aduerb̓. vt O mihi p̄teritireferant̉ celitꝰ anni. Exhortātꝭ qͦꝫ. vt O fugite ⁊c̄. Un̄ in Greciſmo d̓r. O ſtupet. o dubitat. vocat indignat̉. adoptat. Clamat cōquerit̉ velut exemplis reꝑit̉. Uel ſic. O dolet. o clamat. vocitat. mirat̉ et optat. O dedignat̉ ſe noīat vt ꝑhibet̉.Obp̄poſitio his lr̄is ſequētibꝰ mutat b. ī illas. ſcꝫ c. vt Occido .ſ. vt offero. g. vt ogganio. p. vt oppono. Quandoqꝫ ſubtrahit̉ b.vt operio. Si auteꝫ ſequatur m. ſubtrahitur b. vt omitto. vel mutatur in m. vt Ommitto. Quandoqꝫ tamen intercipit s. cumdictione incipiente a c. vt Obſcurus. Un̄quidam. Cur fert grex pomū nunc ob mutat̉ in illas.Obnixe .i. intente vl̓ humiliter. vl̓ multum.Ocius aduer .i. velociꝰ. celeriter. ſtatim.Octies aduer .i. octo vicibꝰ.Offatim aduer .i. particulatim.Officioſe .i. ſedule.Olim aliqn̄ p̄terituꝫ ſignat .i. qͦndam anteaAliqn̄ olim ⁊ de preterito ⁊ de futuro d̓r ſic̄aliqn̄. qn̄. vnqͣꝫ. ẜm Pap̄.Ominoſe. aduer .i. fortunateOmnino aduer. intentiuū .i. penitꝰ. Et ꝓd̓.penul. ẜm cōem vſum.Opido. aduer .i. valdeOpime .i. abundanter. affluenter.Optate aduer. ꝓ qͦ inuenit̉ optato .i. deſideranter vl̓ eleganter.Opitulanter .i. auxilianter Opitulatī ideꝫ.Opulent̓ vel opulente. tiꝰ. ſime .i. abūdāter.Orſum aduer. loci i. ī hāc ꝑtē. In̄ deorſum.Oſi vna dictio aduer. optādi .i. vtinā vl̓ vocandi. Un̄ Symeon. Oſi me h̓ inueniretilla natiuitasOſſim vl̓ oſſatim. aduer .i. oſſa frāgendo vl̓ꝑ oſſa. .i. de oſſe in os
Oſtenſim .i. aperte.Quanter ⁊ ouatim. aduer .i. gaudenter.DePPalā aduer. qͣlitatꝭ .i. aꝑte. manifeſte. ⁊ dicit̉a palo. las. Un̄ Ioh̓. xviij. Ego palā locutꝰ ſum mūdo. Et ꝯponit̉ cū in. ⁊ d̓r inpalā.id eſt in aꝑto. Pōt etiam palā eſſe p̄poſitioqn̄ regit caſum. vt Palā illo hͦ feci .i. corā illo. Et cor. pͥmā. Sꝫ palo. las. eā ꝓduc̄. Un̄Lucanꝰ in. vij. Principes fecere palā ciuilia bella. Sꝫ de vltima ſyllaba q̄rit̉ an debeat acui. Et dicūt qͥdā ꝙ ſic ad dr̄aꝫ hꝰ accuſatiui palā. d̓ pala le. palā. Alij dicunt ꝙnō. ⁊ meliꝰ. qꝛ hmōi aduerbia in am deſinētia depͥmunt̉ in fine. vt multifariā. ꝑperaꝫPalant̉ .i. manifeſte vl̓ vaganter. Ul̓ palāter .i. incōpoſite. vl̓ diſꝑſe. aduer. qͣlitatisPape interiectio eſt admirantꝭ. Und̓ Cedit papa pape. nō cedūt munera pape. Accipe tolle cape. ſunt ꝟba placētia pape.Oalin .i. iterumPanegyrice .i. laudanter. laudabiliterParenetice .i. interpoſitorie.ariter aduer. ſil̓itudinis .i. ſiml̓Para p̄poſitio greca .i. iuxta vel apd̓ vel re.vel p̄ter vel transartim aduer .i. diuiſim.Oarticulatim .i. diuiſim. vl̓ ꝑ particulas.Paꝝ .i. modicū. Et ꝯponit̉ cū ꝑ. vt Parūꝑid eſt valde paꝝ. Inuenit̉ etiā parūante. ſꝫpotius ſunt due ꝑtesPaſſim aduer .i. vbiqꝫ vl̓ gͣdatim. vl̓ leuiterPaulatim aduer .i. ſenſim. ꝑticulatiꝫ. pedetētim. minutatim.Pauliſꝑ. .i. parūper vel modicum.Paulominus. qn̄qꝫ eſt vna dictio .i. fere. vtibi. Paulominꝰ ꝯſummauerūt me in rerraQn̄qꝫ ē oratio ſiue due dictōeſ. vt ibi. Minuiſti eū paulo minꝰ ab angelis .i. minꝰ modico. Un̄ in Greciſmo d̓r. Si paulominꝰeſt oratio comparat inde. Eſto fere ſi dictōſit paulominus vna. Itē nota. ꝙ paulo nōdebet acui in fine in paulo minus qn̄ ſuntdue ꝑtes. Item paulo pͥus due partes ſūtItem paulo ꝯponit̉ paulo poſt. paulo antevel potiꝰ ſunt due ꝑtes poſite pro vna. Itēpaululū ⁊ paulū ⁊ paulo ſunt noīa. licꝫ ꝯlialiqn̄ ponant̉ aduerbialiter.LPauxillatim. aduer .i. paꝝ.Peculiariter aduer. i ꝓprie. familiariterPedetentim .i. ſenſim. ſubtiliter. gradatim