De I
Hercule aduer. iurandi .i. ꝑ herculē iuro. qͥ ēmediuſ fidius .ſ. ſemideꝰ ⁊ ſemihomo. qꝛ exꝑte matris .ſ. Alcmene hō. ⁊ ex ꝑte pr̄is. ſcꝫIouis d̓r deꝰ fidiꝰ .i. filius. Et ponit̉ ibi d.ꝓ l. Antiqͥ em̄ ſepiꝰ poſuerūt d. ꝓ l. vt celdaꝓcella. Uel mediꝰ .i. melius. fideliſſimꝰ int̓deū ⁊ hoīem. Dr̄ em̄ Hercules portare reſponſa ab his ad illos.Heri aduer. tꝑiſ. ⁊ cor. p̄mā. Un̄ Eſopꝰ Fallere vult hodie ſiqua fefellit heri.Heriliter aduer .i. dominanterHic ſepe ponit̉ ꝓ tūc. ⁊ ſic ē aduerbium temporale. qn̄qꝫ hic ē aduerbiū locale. ⁊ tūc eſtſenſus. Hic. i. hͦ loco. et tunc hic ꝓduciturSed qn̄ eſt ꝓnomē corripit̉. ⁊ ſignificat tātum quantū ille.Hypo. p̄poſitio greca .i. ſub.Nodie aduer. tꝑis .i. hͦ die. ⁊ ꝓ ſemꝑ poniturEt ꝯponit̉ ex hoc ⁊ dieNoneſte. ſtius. ſime. aduer .i. diſcrete. decenter.Honoratim. honorate ⁊ honorabiliter idē.Qorno. aduer temporis .i. hoc anno. ⁊ dicit̉ab annus.Horribiliter. lius. ſime. abominabiliter. terribiliter.Norſum aduer. loci. i. in hanc ꝑtemHoſtiatim aduer .i. ꝑ hoſtia. quaſi de hoſtioad hoſtiumHoſtiliter aduer .i. crudeliter. inimicabilit̓.Numane vl̓ humaniter. ius. niſſime. et hūanitus aduer. Et differūt hūane ⁊ humanitus. ſicut diuine ⁊ diuinitꝰ. Nā diuiniiꝰ ethumanitꝰ ſigͣnt a deis ⁊ homībꝰ aliqͥd fieriSed diuine ⁊ humane ad ſimilitudinemdeoꝝ vel hoīm. Si em̄ dicaſ. Gabriel miſſus ē diuinitꝰ. idē ē ac ſi dicat̉ Gabriel miſſus ē a deo. Et iſtud factuꝫ eſt humanitꝰ. i.ab hoībus. Si ꝟo dicas Gabriel locutuseſt diuine vel humane .i. ad ſimilitudinemdeoꝝ vel hominū ſiue diuino more vl̓ humano. Et humane .i. manſuete Et humaniter. idem eſt qd̓ humaneHumide. diꝰ. ſime. aduer. madēter. madide.Humectatim idem.Humatim aduer .i. ſepultiꝫ vel viliter ⁊ abiecteDeIIactanter. tiꝰ. ſime. aduer .i. ſuꝑbe. arrogant̓.Iam aduer. eſt tꝑis.Ibi. aduer. loci. Et ꝯpōit̉ cū in. vt Inibi. i.
in eodē loco. Et cū idē. vt ibidē .i. in eodeꝫloco. ⁊ acuit pe. duo em̄ j. ꝯglutinant̉ ī vnālongā. Itē ꝯponit̉ cū aliꝰ. et d̓r alibi .i. ī alioloco. Et cū int̓. ⁊ d̓r interibi .i. interim. interea. in illo loco. ⁊ cor. pͥmā ibi.Idcirco .i. ideo. ꝓpterea. ⁊ videt̉ eſſe ſimplex.Ignaue vl̓ ignauiter. uiꝰ. ſime. aduerb̓ .i. pigre. inſipienter. ſtulte.Ilicet. pe. cor. i. ire licꝫ. Expleto eī officō ſuoſacerdos dicebat. ilicꝫ. qͣi di. ire licꝫ. Magis aūt corruptū eſt poſtmodū. ⁊ dictum ēilico .i. ꝯtinuo. aduer. tꝑis. vt dicit Alexander neqͣm. Et ſcribit̉ ꝑ vnū l. ꝓduci tn̄ pͥmāUn̄ in Greciſmo d̓r. Concito ꝯfeſtiꝫ moxꝓtinus ilico ſtatimIlico aduer. tꝑis. Et ẜm Pap̄. Ilico. i. cōtinuo. ſubito. ſtatim. iterato.Illo aduer. loci. ⁊ acuit̉ in fine. Un̄ Math̓.ij Timuit illo ire. i. ad illum locumImmaniter. niꝰ. ſime .i. crudeliter. īmāſuete.terribiliter.Immūde. diꝰ. ſime .i. impure.Imo ē aduer. eligēdi. ⁊ valet tantū qͣntū potiꝰ. Aliqn̄ ē aduer. affirmādi. ⁊ valet tantūſic̄ certe. Aliqn̄ ē ꝯiūctio illatiua. ⁊ valꝫ tātū ſic̄ igit̉. Et imo ſcribi dꝫ ꝑ vnum m. ⁊ cādifferētie ad abltm̄ de imꝰ. a. ū. dꝫ eſſe accētꝰ in fine. ⁊ dꝫ i aliqͣꝫtulū ꝯp̄ſſe ſonare cū ilicet ſit de ſeq̄nti ſyllaba. ẜm Hugꝭ. Quidātn̄ dicunt ꝙ nō oportet ꝙ imo aduerbiuꝫaccentuet̉ in fine ad differētiā ablatī imo.qꝛ ſatis patet differētia int̓ ea cū ſint diuerſe ꝑtes orōnis. ⁊ ꝓd̓. pͥmā. Un̄. Spōſaꝫ nōcupias quā duxit ꝓximus imo. Floreat illeſus ꝓximitatis amor.Impendio aduer .i. ſedule. intente. Impendioſe idemImꝑegre. pe. cor. aduer. ⁊ ē idē qd̓ inſtabilit̓.vl̓ ſine certa māſione. ⁊ d̓r ab in ⁊ ꝑegre.Imꝑite. tiꝰ. ſime .i. indocte. ignauiter.Impie magis impie. impijſſime. aduer .i. ſine pietate. crudeliter.Imp̄ſentiaꝝ .i. in p̄ſenti mō. ⁊ pōt eſſe ꝑs cōpoſita. ⁊ erit aduer. tꝑis. Und̓ Gen̄. l. Sic̄ſmp̄ſentiaꝝ cernitꝭ. Poteſt etiā eſſe aduer.loci ẜm qͦſdam. ⁊ tunc imp̄ſentiaꝝ idem eſtqd̓ in p̄ſentia.Improbe. biꝰ. ſime .i. importuneImpromptū .i. in manifeſto. ſed magis ſuntdue ꝑtesImpudice. ciꝰ. ſime. aduer .i. inuerecūdeImpune .i. ſine pena