DeE
dies. In̄ ⁊ ꝑ ꝯꝑatōeꝫ h̓ ⁊ hͦ diutior. ⁊ hͦ diutius. ⁊ diutiſſimꝰ. ma. mū. Et inde diutiꝰ ⁊diutiſſime aduer. q̄ magis ſunt in vſu qͣꝫ p̄dicta noīa Et ꝑ ꝯpoſitiōeꝫ interdiu. et aliqͣꝫdiu. ⁊ qͣꝫdiu. Pn̄t etiā quā diu eē due voces. Pap̄. ſic dic̄. Diu. ml̓to tꝑe. tarde. Siaūt eſt vna ꝑs qͣndiū dꝫ ſcribi ꝑ n. ⁊ nō ꝑ mDiutine .i. aliqͣꝫdiuDiuerſimode .i. varie. multipliciter.Diuiſibiliter aduer .i. ſeꝑabiliter. ⁊ ꝑ ꝯpoſitionē indiuiſibiliter .i. inſeꝑabiliterDiuinitꝰ aduer .i. ex dijs vel a dijs factū.Doloſe .i. fraudulenter.Donec aduer .i. qͣꝫdiu. qͦaduſqꝫ.Dotate. tius. ſime. ⁊ dotatim aduer .i. abūdanter.Dum ponit̉ ꝓ cum vel donecDudū .i. longe anteDubie magis dubie. dubijſſime. aduer. ideſt. ſub dubio.Dubitāter tiꝰ. ſime. aduer .i. dubitatiue idēDucēties aduer. nūerale .i. ducētꝭ vicibꝰPūtaxat aduer. qͣntitatꝭ .i. tm̄mō. Et ꝯpōita taxo ꝓ licitari. qꝛ licitatores rē in foro cōſiderātes. dicūt. tantū valet. Et inde dūtaxat ponit̉ ꝓ tm̄ modo. Ul̓ ꝯponit̉ a taxare.ꝓ dicere. qꝛ illd̓ qd̓ dicit̉ tūc tm̄ ē dū d̓r. Ul̓vt dicūt ꝯponit̉ a taxo ꝓ arbore amariſſimi ſucci. ex cꝰ ſucco ſi qͥs ſemel guſtauerit.ſufficit ei tm̄ ſemel guſtaſſe. Sꝫ hͦ n̄ placetPriſciano dicēte ꝙ dūtaxat .i. tm̄mō ab aduerbio du. ⁊ verbo taxo. as. ꝯponit̉.Duodecies. aduer .i. duodecim vicibꝰ.Dupliciter. ciꝰ. ſime. aduer .i. duobꝰ modis.Dure. riꝰ. ſime. ⁊ etiā duriter aduerbia ſuntqualitatis.EDeE. p̄poſitio eſt. ⁊ in ꝯpoſitōe pͥuatiuū eſt. vteneruis. vel intētiuū. vt enarro. vl̓ ꝓ extra.ponit̉. vt educoEa tenꝰ. ſunt due ꝑtes. ⁊ ſub duobꝰ accētiEcontra aduer. ordinādi. ⁊ (b ꝓferunt̉.acuit penl̓. ſicut decontra.Acce aduer. demōſtrandi.Ecubi ꝯponit̉ ab en. ⁊ vbi. mutata n. in c. qͣſi ecce vbi.Edaciter. ciꝰ. ſime. aduer .i. voraciter.Edepol .i. ꝑ edem pollucis. aduer. iurādi. etacuit̉ in fine.Effeminate .i. fragiliter. muliebriter. mollit̓Efficacit̉. ciꝰ. ſime. aduer .i. potent̓. fortiter.
Egre. aduerb̓ .i. difficulter. acerbe. moleſte.ẜm Papiam.Egregie magꝭ egregie. egregijſſime. aduer..i. excellenter. p̄cipue. nobiliter. eleganterEi. interiectio dolentꝭ. vniꝰ ſillabe eſt. Et eidatiuꝰ cū deberet minui vna ſyllaba a gtōſic̄ oīa ī ius facientia gtm̄ ꝑ diereſim ꝓfert̉cā differētia ei int̓iectiōis. Sic igit̉ ei eidēeiſdē. ꝑ diereſim ꝓferunt̉ ẜm Pap.Eia .i. age ꝓprie aduer. hortandi.Elegāter. tius. ſime. aduer .i. egregie. nobiliter. vrbane.Elute. tius. ſime. aduer .i. mūde. madide. inſipideElimatim aduer .i. clare. purgate. pure. pulcre. electe. euidenterEmicatim. aduer .i. ſplendenter.Eminenter. tiꝰ. ſime. aduer .i. apparenter.Eminꝰ .i. ꝓcul. Sꝫ cōminꝰ .i. ꝓpe. ⁊ ſunt aduerbia loci. Un̄ Priſcianꝰ dic̄. Eminꝰ ⁊ cōminus localia ſunt. Un̄ qͥdam. Eminꝰ adlōge. ſed cōminus ad ꝓpe ſpectat.En grece .i. in latine. Item en. eſt aduer. demonſtrandi .i. ecceEnim ꝯiūctio .i. quia.Enīuero ꝯponit̉ ex enī ⁊ vero. ⁊ acuit̉ in pe.vt dic̄ Pap̄. ⁊ Hug. Eſt em̄ enīuero idemqd̓ certe. ꝯiūctio affirmatiua.Enucleatim aduer. vl̓ enucleate. tius. ſime.aduer .i. clare vl̓ aꝑte. manifeſte. ⁊ cor. nu.Enixe .i. ſtudioſe. humiliterEo. i. illuc. illo. Itē eo. is. eſt ꝟbum.Eouſqꝫ .i. intantū ẜm Pap̄.Eqͥdē .i. certe. ꝯiūctio approbatiua vl̓ expletiua. licet ⁊ alia poſſit eſſe. ⁊ cor. pe. Und̓ inAurora d̓r. Nō eqͥdeꝫ ſanctos vt me ſaluētp̄cor illi. ⁊ eſt figure ſimplicꝭ. Un̄ dic̄ Priſcianꝰ ī. xvj. li. Quidā eqͥdē ꝯiuctionē ꝯpoſitā eē extimāt ab eo et qͥdē. ſꝫ errāt. ſimplexem̄ eſt. Un̄ Hiere. xxxiij. Eqͥdem ſemē Iacob ⁊ Dauid ſerui mei. ⁊cͣ.Eque. equiꝰ. eqͥſſime. aduer .i. iuſte. recte.Eregione .i. ex oppoſito. ſicut vna regio alijopponit̉. vt ꝯͣ ea diſtinguit̉. ⁊ ē q̄dā irregl̓aris vocū ꝯgeries. potiꝰ qͣꝫ ꝯpoſitioErga. i. ꝯͣ. vl̓ notat affectu in bono. Un̄. Atfectū ſꝑ. ⁊ nil aliud notat erga.Ergo .i. idcircoEſculente. tiꝰ. ſime. aduer .i. crapuloſeEſto aduer. ⁊ eſt ꝑſonaliter eſſe. ſꝫ eſſentialiter .i. ſuſtantialiter eſſe.Iternaliter. aduer .i. eue. ꝑpetue.3
X 5