laudare. vel hymnos cantare.Nynnio is. niui. itū n. q. ꝑ geminū n. eqͦꝝ eſtUn̄ Hiere. v. Unuſquiſqꝫ ad vxorē ꝓximiſui hīniebat. Et ꝯpōit̉ cū ad ⁊ cō. vt adhynnio. is. i. valde hynnire. ⁊ cohynnio. nis. ideſt ſimul hynnire.Nio. as. aui. hiare .n. p. i. os aꝑire. Et eſt tractū a feris. qͣꝝ auiditas oris aꝑtōe mōſtrat̉vn̄ ⁊ ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ deſiderare. et qn̄qꝫ ꝓ deficerē. ⁊ ē tractū a canibꝰ qͥ qn̄ deficiūt hiant.Et ꝓ fatigare etiā pōit̉ ſil̓r tractū a canibꝰ.Et ꝓ rūpi etiā ponit̉ vl̓ ꝓ ſcindi vl̓ aꝑiri q̄cūqꝫ res ſit. Et ꝯponit̉ vt Inhio. as.Niſco. cis. inchoatiuū qd̓ deberet facere hiaſco. a hio. ſꝫ cā vitādi hiatū facit hiſco Etꝯponit̉ cū de. vt dehiſco. cꝭ. i. valde vl̓ deorſum hiſcere. In̄ dehiſcēs. tis.Hiſtoriographo. phas. a. pͦ. i. hiſtoriā deſcribere vl̓ depingere vl̓ d̓ſignare. Et hiſtorioas. in eodem ſenſu.H ante OHoneſto. as. a. p. i. honeſtū facere vl̓ reddereEt ꝯponit̉ dehoneſto. as. Inhoneſto. as.id eſt valde honeſtare. vel potiꝰ diffamare.vituꝑare. ab honeſtate remouereQonorifico. cās .n. p. i. honorare. honoremſpēdere. ⁊ d̓r ab honor ⁊ facio. In̄ honorificꝰ. ca. cū. Et h̓ ⁊ hͨ ⁊ hͦ honorificēs. tꝭ. ſꝫ nō ēin vſu. In̄ honorificētia. tie .i. honorabilitas. Itē ab honorifico. cas. h̓ ⁊ hͦ honorificabil̓. ⁊ hͦ le. In̄ hͦ honorificabilitas atꝭ. et hͦhonorificabilitudo. inis. In̄ honorificabilitudinitas. ⁊ ē lōgiſſima dictio. vt patꝫ ī hͦꝟſu. Fulget honorificabilitudinitatibꝰ.Nonoro. as. qui. a. p. i. honorē impēdere In̄honoratꝰ. ta. tū. qͥ recipit ⁊ impēdit honorēEt ꝯꝑat̉. honoratꝰ. tior. ſimꝰ. In̄ honoratetiꝰ. ſime. aduer. Et honoratoriꝰ. a. ū. qͥ īpendit honorē. vl̓ qd̓ eſt honori. Et h̓ ⁊ hec honorabilis. ⁊ hoc le. dignꝰ honorari vl̓ aptuſhonorare. Et d̓r honorabil̓ qͣſi honore habiliſ .i. aptꝰ vt recipiat vl̓ tribuat honorē. ⁊ꝯꝑat̉. In̄ honorabilit̓. liꝰ. ſime. aduer. Et hͦhonorabilitas. atis. Et ꝯponit̉ inhonorabilis .i. nō honorabilisEorreo res. rui .n. sͣ. i. horrorē hr̄e timere vl̓tremere. Propͥe qͥdē ille horret qͥ tremit. ⁊c̄pili rigeſcūt .i. ſurrigunt̉ ꝓpt̓ frigꝰ vl̓ ꝓpter timorē. ſicut in nocte cū hō vadit ſolus.Corrifico. cas. care. i. terrefacere.Hortor. arꝭ. atus ſum. v̓bū cōe. i. ſuadere. cō
fortare. inſtigare. vl̓ īſtigari. Inͣ h̓ hortatortorꝭ. Et hortatoriꝰ. a. ū. Et hͨ hortatio. oniſ⁊ h̓ hortatꝰ. tus. tui. ⁊ hͦ hortamē. inis. ⁊ hochortatoriū. rij .i. palmatoriū vl̓ locꝰ vbi fiūthortamina.Noſpitor arꝭ. atꝰ ſum. d. p. i. in hoſpiciū reciꝑe vl̓ recipi. Un̄ ſi attribuat̉ recipienti ſenſus eſt. Ego hoſpitor te .i. in hoſpitiū te recipio. Si aūt attribuat̉ ei qͥ recipit̉ ſenſusē. Hoſpitor tecū .i. in hoſpitio tuo tecū maneo vl̓ in alio Si aūt attribuat̉ ei qͥ recipit̉⁊ ꝯſtruat̉ cū actō. ſenſus ē Hoſpitor te. i. inhoſpitiū a te recipior. Un̄ olim erat cōe etꝯſtruebat̉ ſic. Ego hoſpitor te. ⁊ ego hoſpiHoſtilo. as. are .n. p. i. īmolare vl̓ (tor a te.incēdere. Ꝙ aūt d̓r hoſtilare qͣſi hoſtias litare vl̓ qͣi hoſtias libare vl̓ qͣi vſtulare ety. cEt ſcias ꝙ hͨ lr̄a īuenit̉ ī ml̓tꝭ biblijs. Et ſuꝑ ſacrarium holocauſtomata hoſtilare qͦtidie. ſꝫ ī aliqͥbꝰ ātiqͥs biblijs īuenit̉ vſtulareHoſtio. ſtis. ſtiui. hoſtitū. a. q. i. eqͣre.HanteUNumano. as. are. a. p. i. hūanitateꝫ induere.In̄ hūanatꝰ. ta. tū. Un̄ ieſus chriſtꝰ eſt hūanatꝰ .i. hūanitate indutꝰ. hūana natura veſtitꝰ. Et hec humanatio. onis .i. humanitatatis ſuſceptio. indutio. ⁊ ꝓd̓. pͥmam.Humecto. as. are. a. p. i. madidū facere.Numeo. es. mui .n. s. i. madefieri. ⁊ d̓r ab humus In̄ humeſco. ſcis. incho. Et ꝓduc̄. pͥmā humeo. ſꝫ humo. as. eā cor. vn̄. Corꝑanullus humet vbi terra liqͦribꝰ humetHūido. as. a. p. i. hūidū facere. madefacere. ⁊Hūilio. as. aui. a. p. i. hūilē facere. (ꝓd̓. hu.Numo. as. aui. a. p. i. ī terra ponere humo tegere .i. ſepelire. In̄ hūatꝰ. ta. tū. t̓ra tectꝰ ⁊ ſepultꝰ. Et ꝯponit̉ inhumatꝰ. a. ū. i. inſepultꝰEt humatim aduer .i. ſepultiꝫ. vl̓ vilit̓ ⁊ abiecte.ante AIAceo. ces. cui .n.s. ſupīo caret .i. qͥeſcere. ⁊ cor. ia. vn̄ Lucanꝰ in. iiij. Felix qͥ potuit md̓i vitare ruinā. Quoiaceat iam ſcire loco.Iacio. cꝭ. ieci. iactū. a. t. i. ꝓijcere. Un̄. Si neſcꝭ iacere lapidē tu mitte iacere. in iactꝰ. tꝰ.Iacto. as. v̓bū freq̄nta. a iacio. cꝭ. A qͦ (turalid̓ v̓bū freq̄ntatiuū .i. iactito. tas .i. freq̄nt̓iacere. Item iactare vel iactitare poniturpro gloriari. laudare. gloriando vanitare.