CQ
⁊ d̓r a con ⁊ gradior. a. in e. mutata. Illi aūtꝓpͥe ꝯgrediunt̉ qͥ ſiml̓ ꝯͣ ſe gradiunt̉ ad pugnā ꝟboꝝ vl̓ manuū vl̓ armoꝝ. ⁊ cor. gre.Cōgruo. is. ui. n. t. i. ꝯuenire. cōcordareConhibeo. bes. bui n. t. i. ocl̓os claudere. etqꝛ clauſa ocl̓oꝝ ſigͣt aſſenſū. iō cohibere ponit̉ ꝓ aſſentire. obedire. ⁊ d̓r a con. ⁊ habeo.⁊ retīet n. q̄ aufert̉ ī cohibeo. In̄ cōhibētia.Coniecto. as. aui .i. freq̄nter cōijcere.Conijcio. cis. ieci. iectū. a. t. i. ſil̓ iacere. Iteꝫcōijcere .i. exiſtimare. opinari cogitare. ꝑpēdere. vl̓ p̄ſumere qͥbuſdā cōiecturꝭ. ⁊ d̓r a cō⁊ iacio. cꝭ. Un̄ Gen̄. xlj. Que audiui te prudentiſſime conijcere. Et ſcribit̉ ꝑ duo. ij. qꝛcōponit̉ a con ⁊ iacio. cis. ⁊ mutat̉ a in i. Inuenit̉ etiā cōijcio. cis. abiecta n.Conniueo. es. ⁊ cōniuo. uis. iui. ixtū. vl̓ connixi in p̄terito. ſꝫ nō eſt in vſu .i. ocl̓os claudere. vl̓ palpebras iūgere. ⁊ ponit̉ ſepe ꝓ aſſentire. qꝛ clauſio oculoꝝ aſſenſum ſigͣt Etcōponit̉ a cō ⁊ nix niuis. qꝛ nix aciē oculoꝝꝑſtringit. Albedo em̄ diſgregat viſum. Exꝓd̓. ni. Uel ẜm alios cōponit̉ a con ⁊ nitor.teris. Pap̄. ꝟo dicit Cōniuere cōſentire. oculos claudere. interdū diſſimulare. paruꝫdormire. In̄ conniuēs .i. ꝯſentiēs. qd̓ ꝓdu.pͥmā ⁊ ſecundā. ẜm Pap̄. In̄ cōniuētia. tic.i. aſſenſus Un̄ conniuētia capituli facta ēidē aſſenſu. Et in. iij. ſen. diſt. iij. Sane dici pōt ⁊ credi oportet iuxta ſanctoꝝ atteſtatiōes cōniuentiā ⁊c̄. Un̄ Greciſta. Qui mihi conniuet oculis mihi ſignū p̄betConiūgo. gͦ. xi. ctū. a. t. i. ſimul iugereCōnubo. bis. pſi. ptū. n. t. i. ſimul nubereCōnuo. is. ui. tū. n. t. i. ſil̓ nuere vel annuere.Conor. aris. atus ſum. d. p. i. anniti. attentare. ⁊ d̓r a conus. ni. ⁊ ꝓd̓. co. Und̓ OuidiusQuicqͥd conabar dicere ꝟſus eratCōqueror. erꝭ. q̄ſtꝰ ſum. d. p. i. ſimul q̄ro.Conqͥniſco. ci. exi .i. oculos claudere vel caput inclinareConqͥro. ris. ſiui. ſitū. a. t. i. ſimul q̄rereConſcindo. dis. ſcidi. a. t. i. ſimul ſcīdere veldiuidere. ⁊ d̓r a con ⁊ ſcindo. Un̄. ij. Eſdre.viij. Conſcidi veſtimēta meaConſcio. ſcꝭ. ſciui. itū. a. q. i. ſimul ſcire. ⁊ ꝓpͥed̓r de malo. tūc em̄ aliqͥs cōſcit cuꝫ in malo⁊ ſcelere cōſciꝰ ē. ⁊ d̓r a con ⁊ ſcio. In̄ hͦ conſciētia. Et cōſciꝰ. a. ū. ⁊ ꝓpͥe ī malo. Un̄ qͥdāCōſciꝰ ipſe ſibi d̓ ſe putat oīa dici. Pap̄. ꝟodic̄. Cōſciuit. cōſentit. intulit. Cōſcius ꝑticeps ī ſcīa aliqͥd hn̄s teſtꝭ. vn̄ Iob. xvj. Ac-
ce em̄ in celo ē teſtꝭ meꝰ. ⁊ cōſciꝰ meꝰ ī excelẜ.Conſecro. as. a. p. i. deo dare. ſil̓ ſacrare.Cōſector. arꝭ. atus. ſum. d. p. i. ſil̓ ſectari. In̄cōſectaneꝰ. a. ū .i. eiuſdem ſecte.Cōſentio. tꝭ. ſi. ſum. n. q. i. cōſenſum p̄bere. qͣiſimul ſentire. ⁊ d̓r a con ⁊ ſentio tis.Conſepio. pis. pire. a. q. i. circūdare. ſepe circūcludere. vel valde ſepireConſero. rꝭ. ſeui. cōſitū. ī plātare. ſil̓ ſerere. etd̓r a con ⁊ ſero. In̄ hͨ cōſitio .i. plātatio. ⁊ cōtus. ta. tū .i. plātatꝰ Itē cōſero. rꝭ. cōſerui cōſertū .i. cōmiſcere. cōmittere. cōtexere. cōiūgere. vt Iſti cōſerūt brachia ⁊ cōſerūt ꝟba.In̄ conſertim .i. coniūctim aduerbiūConſeſco. cꝭ. qͣi inchoatiuū ꝓ cōſideſco .i. ſeꝑe ſedereConſideo. des. edi. cōſeſſum .n.s. i. ſimul ſedere. ⁊ d̓r a con. et ſedeo. des. ⁊ mutat̉ e. in i.Et cor. ſi.Conſidero. as. aui. a. p. i. ꝓſpicere. et ꝓpͥe celeſtia. ⁊ d̓r a con ⁊ ſidero. as. qd̓ nō eſt in vſu.Conſido. dis. .i. ſiml̓ ſedere. ⁊ d̓r a con ⁊ ſidodis. ⁊ ꝓd̓. ſi Un̄ Naū. iij. Que cōſidūt in ſepibꝰ in die frigoris.Conſilior. arꝭ. d. p. i. cōſiliū hr̄e. ſecū voluereiudicare. exqͥrere. ⁊ d̓r a cōſulo. 1s.Conſiſto. ſtꝭ. ſtiti. ſtitū. n. t. i. ſimul ſtare.Conſolor arꝭ. atꝰ ſum. d. p. i. confortare. ſolatiū p̄bere. ſimul ſolari. qͣi conſolidare. ⁊ d̓r acon. ⁊ ſolor. arꝭ. In̄ cōſolabilis. le. Et cōſolās. antꝭ eo. g. Conſolatoriꝰ. a. ū. Conſolabilit̓ aduer. Et eſt conſolator qͥ ſoli ſe applicat⁊ ſolitudinē alloqͥo ſuo leuat. Et ꝓducūt p̄dicta ſo. vn̄ Ouid̓. meta. xiij. Cōſolor ſocios vt lōge tedia pelli. Mēte ferāt placida.Un̄ cōſueuit dici. Dicito conſolor p̄ſtolorConſꝑgo. gͦ. ſi. ſū. a. t. i. ſil̓ ſpar (ſꝑ adulor.gere. ⁊ d̓r a con ⁊ ſpargo. ⁊ mutat̉ a ſimplicꝭin e. Inuenit̉ etiā cōſpargo. gͦ. ſꝫ hͦ acciditex vitio ſcpͥtoꝝConſpicio. cis. xi. ctū. a. t. i. ſiml̓ ſpecere.Cōſpico. as. n. p. i. ſpicas colligere. ⁊ d̓r a cō.⁊ ſpico. In qͦ ſenſu īuenit̉ etiā cōſpicor. arꝭdeponēs. Et ꝓd̓. pe. Itē cōſpicor p̄t cōponi a con ⁊ ſpecio. cꝭ. Ul̓ deriuat̉ a cōſpicio.cꝭ. ⁊ tūc cor. pe. Et ē idē qd̓ aſpicio. vn̄ Greciſta Cōſpicor aſpicio cōſpico colligo ſpicas. Pap̄. dic̄. Conſpicari rimari. intēderecredere. In̄ h̓ ⁊ hͦ conſpicabilis ⁊ hͦ le. Conſpicabilit̓ aduer. ⁊ conſpicabūdꝰ. a. ū .i. habilis ad cōſpiciēdū. l̓ ſil̓is conſpicāti. l̓ d̓corꝰ.Cōſtello. as. are. n. p. i. ſplēdere. ⁊ d̓r a con. etf
N 3