TM
diſpoſitus In̄ a cōplector d̓r cōplexor. arisfreq̄ntatiuū.Cōplico cas. cui. citū. vel aui. atū. a. p. i. ſiml̓plicare. ⁊ d̓r a con ⁊ plico. cas. Inde cōplicatio.Complodo. dis. ſi. ſum. n. t. i. ſimul plodere.vl̓ inſiml̓ reꝑcutere. claudere manꝰ. Et ponit̉ ſimpl̓r ꝓ cōiūgere vl̓ cōcutere. ⁊ d̓r a cō.⁊ pl̓odo. dis. Un̄ Iudic̄. vij. Ceperūt buccinis clāgere ⁊ cōplodere int̓ ſe lagenasCōpluo. is. pluui. vl̓ plui. ꝑ ſyncopā. a. t. id ēpluuia irrigare. ⁊ d̓r a con ⁊pluo. In̄ complutio. onis. Et cōpluor. erꝭ. ī paſſiuo. Ind̓cōplutꝰ. ta. tū. pe. ꝓ. Und̓ Amos. iiij. Parsvna cōpluta ē. ⁊ ꝑs ſuꝑ quā nō pluit aruit.Cōpono. nis. ui. itū. a. t. i. ſiml̓ ponere. vl̓ ſepelire vl̓ cōſtituere vl̓ ornare. Un̄ ⁊ d̓r voxcōpoſita .i. ornata ⁊ elemētarijs ſonis diſtīcta ẜm Hug. Et d̓r a con ⁊ pono. nis. Inuenit̉ etiā cōpono ī alijs ſignificatōnibꝰ. vtpꝫ in his ꝟſibꝰ. Cōponit. ſepelit. cōiūgit finit ⁊ ornat. Inſtruit īformat. pacificare ſoCōpotio. tꝭ. tiui. a. q. i. īueſtire. vt Mā (letdo vobis vt compotiatꝭ eū p̄benda ſua.Compoto tas. tare. n. p. i. ſimul potare. et d̓a con ⁊ poto. tao. Et eſt potare luxurie. bibere ꝟo nature. Et ꝓd̓. pō. In̄ hic cōpotor.toris. ⁊ hec cōpotrixComp̄hēdo. dis. di. ſum. a. t. i. ſimul p̄hēdere. ſiml̓ caꝑe. ⁊ d̓r a con ⁊ prehendo. dis. qd̓idem eſt qd̓ prendo. dis.Comprēdo. dis. di. ſum. a. t. idem eſt qd̓ cōp̄hendere. ⁊ d̓r a con ⁊ prendo. dis.Cōpromittere. ē cām executoriā vl̓ executiuā ad dictamē arbitrorū dare. ⁊ ẜm dictamē recte rōnis ꝓ vtraqꝫ ꝑte appoſita expliCōpūgo. gͦ. xi. a. t. i. ſil̓ cōmo (care ab ipẜ.uere. pctōꝝ ſuoꝝ reminiſci. contriſtariCōputo. as. aui. pe. cor. a. p. i. connūerare. ſil̓putare. ⁊ d̓r cō ⁊ puto. In̄ h̓ cōputator. orꝭ.⁊ computatoriꝰ. a. um.Concaleo. les. lui n. s. i. ſil̓ calere. ⁊ d̓r a cō. etcaleo. Un̄ psͣ. Cōcaluit cor meū intra me.Concēdo. dis. di. a. t. i. ſiml̓ cādere.Concēturio. as .i. coordīare vl̓ adunare.Concepto. tas .i. freq̄nter conciꝑe.Concido. dis. cidi. n. t. i. ſimul cadere. ⁊ d̓r acon ⁊ cado. dis. ⁊ caret ſupīo. ⁊ corr. ci. Un̄Gen̄. iiij. Cōcidit vultꝰ eiꝰ. Itē cōcidere .i.ſil̓ cedere. ⁊ d̓r a con ⁊ cedo. iſ. di. ⁊ ꝓd̓. ci. vn̄Iob. xvj. Cōcidit me vulnere ſuꝑ vulnus.Cōcieo. es. a. cieo. es. ⁊ cōcio. cis. a cio. cꝭ. ha-
bent idem p̄teritū ⁊ ſupinū. ⁊ idē ſignificatū .ſ. cōmouere vl̓ cōuocare. Et ꝓd̓. pe. concitū qn̄ venit a concio. cꝭ. ſed qn̄ venit a cōcieo. es. corripit.Concilio. as. aui. a. p. i. amicū ⁊ concordē facere. ad ītegritatē reuocare. cōiūgere. ſociare. trāſ latiue qͣi cilia cōiūgere. ⁊ d̓r a cōciliūEt nota ꝙ maiores minoribꝰ cōciliant̉ et n̄econuerſo. Et componit̉ cū re. vt reconcilio. as. Conciliant̉ noui amici reconciliantur veteres. Itē conciliamur deo qn̄ pͥmoa gētilitate cōuertimur. reconciliamur qn̄pꝰ peccatū penitēdo regredimur.Concinno. nas. aui. a. p. i. commiſcere. componere. ordinare. p̄ꝑare. ⁊ d̓r a concinnꝰ ni.Un̄ ꝓph̓a. Līgua tua concinabat dolos .i.commiſcebat. componebat. Itē Prouer.xij. Qui aūt teſtis eſt repētinꝰ concinat linConcino. is. ni. cētū. n. t. i. ſil̓ (guā mēdacijvel concorditer canere. cū alio conuenire.Concio. cis. ciui. concitū .i. commouere velconuocare In̄ hͦ concio. nis. ī. conuocatioConcionor. arꝭ. atꝰ. d. p. i. qͣi ppl̓m alloqͥ. conuētū facere. et d̓r a concio. onis. qd̓ eſt conuocatio.Concipio. pis. cepi. ptū. a. t. i. ſil̓ caꝑe. et d̓r acon ⁊ capio. Un̄ ml̓ier d̓r conciꝑe qn̄ ſperma viri cū ſuo concapit̉ ⁊ concreſcit. Conciꝑe etiā inuenit̉ o mēte vl̓ in mēte conciꝑevel intelligere. Un̄. Concipit hͦ mēte. mulier ſed concipit aluo.Conclaſſo. ſas .n. p. i. conclamare. comboare. vel naues coniūgere. congregare.Conclino. aſ. are. pe. ꝓ. a. p. i. ſil̓ clinare. et d̓ra con ⁊ clino. as. In̄ h̓ ⁊ hͦ conclinis. ⁊ hͦ ne.Et conclinus. na. nū.Concordo. as. aui. a. p. d̓r a concors. diſ. ẜmHug. Pap̄. ꝟo dicit. Concordare eſt conuenire. vnius ordinis fieriConcremo. as. aui. a. p. i. ſimul cremareConculco. as. aui. a. p. i. ſiml̓ calcare. ſuꝑareConcupiſco. ſcꝭ. v̓bū īchoatiuū a concupiopis. a qͦ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ concupiſcens. tis. ⁊ concupiſcēter. ⁊ hec concupiſcentia. tie.Condico. cis. i. ſil̓ dicere. ſtatuere. decernere. ſpondere. vbi non vnus ſed plures dic̄tvbi vnꝰ plura dic̄. ⁊ d̓r a con et dico. cis. etꝓd̓. di. Uel condicere eſt rem ſuam in iudicio petere ꝑſonam pulſando vl̓ inqͥetandoet ip̄am dicēdo obligataꝫ ſibi eſſe ad aliqͥddandū vl̓ faciendū.Condio. dis. diui. ditū. a. q. i. ſaporare. dul-
N 2