Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Einzelbild herunterladen
 

. V

inſtrumētū ꝓpt̓ ꝯſonātiā vocū. In̄ ſymphonicꝰ. ca. cū. Et h̓ ⁊ hͦ ſymphoniſta. ſte. canēscū ſymphonia. Ul̓ vt dic̄ Papͥ. Symphonia vulgo appellat̉ lignū ꝯcauū ex vtraqꝫte pelle extēſa quā virgul̓ hīcinde muſici feriunt. fitqꝫ ī ea gͣuis ⁊ acuti ex ꝯcordātia ſuauiſſimꝰ cantꝰ. Itē ſuꝑ illud Lu. xv. Audiuit ſymphoniā ⁊ choꝝ. dic̄ glo. Symphonia eſt diuerſaꝝ etatū ⁊ ꝟtutū. velut variaꝝchordaꝝ indiſcreta ꝯcordia.Symphonides. dis. pe. cor. dictꝰ eſt Dauida muſico inſtr̄o. qd̓ eſt ſymphonia. Un̄ dicHieronymꝰ in epl̓a ad paulinū. vij. Dauidſymphonides nr̄. Hic etiā dictꝰ ē ſymonides. vt sͣ patuitSimplex. cꝭ. o. g. d̓r a ſine ⁊ plica. qͣſi ſine plica vel ꝑtiū varietate. ⁊ cor. pli. In̄ ſimplicitas. tꝭ. Itē ſimplex aliqn̄ ſumit̉ in bona ꝑte.i. ſine plica malitie fine duplicitate purusUn̄ de Iob d̓r. Erat vir ſimplex ⁊ rectus.Simplex in effectu. Rectꝰ in ītellectu. Aliqn̄ in mala ꝑte ꝓ ideota vl̓ fatuo Et differtſimplex a ſimplo. qꝛ ſimplex eſt qd̓ caret ꝑteſꝫ ſimplū eſt qd̓ hꝫ oēs ꝑtes eiuſdē generis ⁊eiuſdē ſpēi ⁊ nature. vt elemētum ignis ſimplū eſt. qꝛ q̄libꝫ ꝑs eiꝰ ignis ē. Et qͥcqͥd ꝯſtatex ꝑtibꝰ eiuſdē generꝭ cū toto ſimplū dicit̉.Itē ſimplū qͣi tantūdē .i. nō duplū vl̓ tripli⁊c̄. vt cum d̓r. hͦ eſt duplū illiꝰ vel triplū. ⁊ hͦeſt ſimplūSympſalma. matꝭ. n. g. vl̓ hͦ ſympſalma. me.i. ꝯſonātia pſalmi. vl̓ vocꝭ copulatio ī cantando. ⁊ d̓r a ſyn qd̓ eſt cō. ⁊ pſalmꝰ.Simulacrū. cri. pe. cor. i. imago. effigieſ. ⁊ d̓ra ſimulo. las. qͣi ſimulās aliud qͣꝫ ſitSimultas. tꝭ. f. g. i. diſcordia. lis. inimicitie.ꝯtētio. dolꝰ. ⁊ ꝓprie latēs odiū. Un̄ Leo papa. Ceſſent odia. deficiāt ſimultates. omīaxp̄i mēbra ꝯueniātSimultū. ti. qͥdā vmis ī cornibꝰ arietū. qͥ facit eos cornupetereSyn grece. latīe d̓r con. vl̓ ſil̓ ſigͣt. Item ſynꝯiunctio cauſalis vel ꝯfirmatiua. Iteꝫ ſynquidā locꝰ eſt in deẜto. qͥ a ſyna d̓r. Et interptat̉ ſyna mandatum. qꝛ legē ibi ſuſceperūtfilij iſraelSynagoga interp̄tat̉ ꝯgregatio. ⁊ ē ꝓprie iudeoꝝ. ⁊ d̓r a ſyn qd̓ eſt co. ⁊ goge. qd̓ eſt ꝯgregatio. Sꝫ nr̄a eccīa .i. ꝯgregatio. ꝯuocatiointerp̄tat̉Iynallepha. eſt abiectio vocal̓ in ſcanſionemetri de fine dictōis. cū ſequēs dictio inci

pit a vocali. vt apud Iuuenalē. Semperego auditor tm̄ nūqͣꝫ ve reponā. O em̄ obijcit̉ de ego. ⁊ hͦ ꝓpt̓ elegātiā vt tollat̉ hiatuſ. ⁊ſic īducit ornatū. Itē ſynallepha aliqn̄ ī ꝓſa obẜuat̉. vt ſumoꝑe. magnoꝑeSinapis. pis. herba q̄dā. ⁊ d̓r a ſil̓is ⁊ napꝰ.eo ꝙ folijs ſit napoſil̓is. In̄ ſinapi indecli.ꝓ ſemīe illiꝰ herbe ⁊ ꝯfectiōe illiꝰ herbe. q̄ fitex illo. Et inde ſinapicꝰ. ca. cū. pe. cor. ⁊ ꝓd̓.na. ſinapis. Un̄ qͥdā. Sinapis cerebrū ſedpurgat pectus yſopusSynaxis grece ſolēnitas. latine ꝯuētus. d̓ra ſyn qd̓ eſt cō. ⁊ axis qd̓ eſt pſalmꝰ. qͣſi pſalmoꝝ ꝯcurſus.Syncategorema. matꝭ .i. ꝯſignificatiuū. ⁊ ꝓ.pe. ntī. ſꝫ cor. pe. gtī. Un̄ ꝑteſorōis alie a nomine ⁊ ꝟbo dicūt̉ ſyncategoremata .i. cōſignificatiua. ẜm dialeticosSincerꝰ. ra. rū. ⁊ h̓ ⁊ hͦ ſincerꝭ ⁊ hͦ re. in eodeꝫſenſu .i. ſine cera. ſine mollicie. ſine flexibilitate .ſ. purꝰ. ꝯſtās. firmꝰ. mūdꝰ. ſine vicijs. ⁊ ꝓd̓penl̓. Un̄ Oratiꝰ ī fine ſcd̓e epl̓e. Sincerūniſi vas qͦdcūqꝫ infundis aceſcit. Itē Uirgiliꝰ ī moreto Subſedit ſincere foramībꝰqꝫliquat̉. Emūdata ceres In ſinceritas. atꝭ .i.puritas. ſine fermēto malicie ⁊ neqͥtieSinciput. pitꝭ. āterior ꝑs capitꝭ. Un̄. Sinciput anterior ꝑs d̓r eſſeSyncopa. eſt ablatio de media dictōne lr̄eaūt ſyllabe ꝯͣria epētheſi. vt audacter ꝓ audaciter. ⁊ cōmorit ꝓ cōmoueritSynchryſis. ē hyperbatō ex oī ꝑte ꝯfuſus.vt Tris notꝰ arreptas in ſaxa latētia torq̄tSaxa vocant itali medijſqꝫ in fluctibusaras. Eſt eī ordo. Tris ſcꝫ naues arreptasnotꝰ .i. vētꝰ. in ſaxa torquet. que ſaxa in medijs fluctibus latentia. itali vocant aras.ẜm DonatūSynchronon .i. vniꝰ tꝑis. ⁊ d̓r a ſyn qd̓ ē cō.vel ſimul. ⁊ chronon qd̓ eſt tꝑs. qͣi vniꝰ tꝑisvel ſil̓ in eodē tꝑe. Un̄ Hiero. ī ꝓlogo Oſce.Et Oſee ſynchronō Iſaie .i. cōtēporaneusqꝛ eiuſdē tꝑibꝰ ꝓphetauerūtſyndereſis. d̓r ſuꝑior ꝑs rōis.yndiaſmos. ē eadē figura cū antithetaGyndicꝰ eſt ꝓcurator vniuerſitatꝭ l̓ collegijꝓ certo ſalario ad iudicia cōſtitutꝰ .ſ. qͥ cāmvniuerſitatꝭ agit̉ vl̓ defendit. ⁊ d̓r qͣi ſingl̓orū cām dicēs. Eſt em̄ ſyndic grece. defenſorlatine. Nā officiū eiꝰ eſt agere vl̓ defenderenoīe vniuerſitatꝭ cauſas pn̄tes vl̓ emergentes. vt. ff. qd̓ qͥſqꝫ iurꝭ. in rub̓. ⁊ in glo