O S
Saliua. ue. eſt humidū in ore .ſ. ſputū. ⁊ d̓r aſal. eo ꝙ ſalſa ſit. ⁊ ſalis hꝫ ſaporē. vel a ſaliolis. eo ꝙ ſaliat de ore. vel a ſaluo. uas. eo ꝙſaluat nos. In̄ ſaliuoſus. a. ū. Et nota ꝙ ieiuni hoīs ſaliuā ſi ẜpens guſtauerit morit̉Saliunca. ce. quedā herba ſpinoſa. ⁊ d̓r a ſalio. lis. qꝛ eā calcātes facit ſalire. vn̄ ⁊ vulgocalcacrepa d̓r quia calcantes facit crepareUnde Uirgiliꝰ. Puniceis quantū cedit ſaliunca roſetis. Iſaie aūt. lv. ſuꝑ illud. Proſaliunca aſcendit abies. Glo. dicit. Saliūca aculeis ⁊ compunctionibꝰ plena. abiesalta procera fabricādis domibꝰ apta. Proſaliunca ergo aſcendit abies. id eſt ꝓ vicijsvirtutes. pro vicioſis ⁊ ſpinoſis virtutibuſexaltati.Saliuncula. le. herba medicinal̓ hn̄s ſpicaſmiri odoris. creſcit in mōtibꝰ. Sꝫ ſaliūcula herba ſalſa ẜm. Pap̄.Ialius. lij. videsͣ in ſalesSalix. cis. f. g. arbor quedā. ⁊ d̓r a ſalio. eo ꝙcito ſaliat .i. excreſcat. Arbor lēta. vitibꝰ abilis vinciēdis. cuiꝰ ſemē huiꝰ dicūt eſſe nature. vt ſi quis illud in poculo hauſerit liberecareat. ⁊ feminas infecūdas efficit. Et cor.pe. gtī. Unde ꝓpheta In ſalicibꝰ ī medio eiꝰſuſpendimus organa noſtra. In̄ ſaliginus.gina. ginū. ad ſalicem ꝑtinens. vel de ſalicefactus. Et ſaliceus. cea. ceuꝫ. Et ſalicinus.na. num. Et hoc ſalicetū. ti. locꝰ vbi ſalicescreſcunt.Salmentū. ti. vel hoc ſalſamentū. ti. in eodēſenſu. a ſalio. lis. vel a ſale. vel a ſalſo. Uel ſamentū ꝓprie d̓r piſcis ꝯfectio. ⁊ tunc d̓r a ſalmo. onis. piſce qͥ d̓r ſic a ſale. qꝛ inde fit ſalſamentū. vel qꝛ habeat ſaporē ſalis. Sꝫ ſalſamentū oīs res ſalſa. vt piſcis ⁊ hmōi. Et inde hͦ ſalſum. ſi.Ialmo. onis. qͥdā piſcis.Salomon. interp̄tat̉ pacificꝰ. qꝛ in regno eꝰfuit pax. Idē dictꝰ eſt ⁊ Iditha. qꝛ fuit dilectus ⁊ amabilis dn̄o. Idē ⁊ coeleth qd̓ grce d̓r eccleſiaſtes. latine ꝯcionator. eo ꝙ adppl̓m loqueret̉Salona. ne. vl̓ he ſalone. aꝝ. inſula. ⁊ q̄dā ciuitas dalmatie iuxta mare. In̄ ſaloninꝰ nanū. Et ſaloninꝰ dictꝰ eſt filiꝰ pollionis qͥ natus eſt ī eo anno qͦ pater ſuꝰ deuicit illā ciuitatē. Et ꝓ. pe. ſalonaSalpiga. ge. qͥdā ẜpens qͥ habitat ī dep̄ſſislocis ⁊ d̓r a ſalim qd̓ eſt locꝰ. ⁊ pige. qd̓ ē depreſſum. Hec eadē dr̄ cecula. qꝛ parua eſt ⁊
oculos nō habetSalſicia. cie. qͦddā genꝰ cibi. ⁊ vt dicūt lucanica. ⁊ d̓r a ſalſos. eo ꝙ ſalſa ſit.Salſugo. inis. f. g. i. liquor ſal̓. vel res q̄ ſalſūfacit. ⁊ d̓r a ſalſus. Itē ſalſugo d̓r amarus ⁊ſalſus humor terre. In̄ ſalſuginoſus. a. ū. etſalſugineus. a. ū.Salſus. a. ū. ꝑticipiū a ſallo. lis. Pōt etiā eēnomē. ⁊ tūc deriuat̉ a ſale. Et dr̄ ſalſus qͣi ſale aſperſus ⁊ ꝯditusIaltia. tie. d̓r a ſalſus. qꝛ ſalſaSaltria. trie. f. g. i. ioculatrix mulier Un̄ Iuuenal̓. Nouerunt mauri atqꝫ indi q̄ ſaltriapanē. Ul̓ eſt ibi pſaltria. a pſallo. lisSaltrix. cꝭ. mulier ſaliēs vel ſaltum faciens⁊ d̓r a ſalio. lis. In̄ ſaltricula. le. dimi. id eſt.arua ſaltrixSaltus us. ui. actꝰ vl̓ paſſio ſaliēdi. ⁊ dicit̉ aſalio. lis. Itē ſaltꝰ d̓r locꝰ ſilueſtrꝭ ⁊ vaſtꝰ vbiarbores exiliūt ī altū plꝰ qͣꝫ in alijs locꝭ. Uelſaltꝰ d̓r ſilua rara vbi beſtie int̓ arbores facile pn̄t ſalire. vn̄ extremitas ſiluaꝝ d̓r ſaltusqꝛ arbores ibi iā rareſcūt. In̄ ſaltuoſus. a. ūid eſt ſaltibꝰ plenꝰ. Un̄ qͥdā. Eſſe nemꝰ ſalt̓ſaliendi d̓r actus.Saluber. ꝯͣ. t. vel ſalubriſ. ⁊ hͦ bre. ẜm antiqͦsScd̓m aūt modernos h̓ ſaluber. hͦ ſalubrꝭ⁊ hͦ ſalubre .i. ſanus. vtilis. ſalutem cōferensInde hec ſalubritas. tatis. Et eſt ſalus ītegritas corꝑis. Salubritas. ſaluti ꝯueniēscauſa ꝑ quam ſanitas vel ẜuatur vl̓ reſtauratur. Et ꝓducit lu. Et ẜm Pap̄. Saluberad locum refert̉ vel cibū. ſalutaris ad conciliumSaluia. uie. eſt herba quedā ſalubris. ⁊ d̓r aſalus. qͣſi ſalutꝭ viaSalū. li. n. g. l. mare. ⁊ d̓r a ſal. qꝛ ſalſum eſt ⁊amaꝝ. Un̄ Hieronymus ad Paulinū. viijEt herentis in ſalo nauicule funē magꝭ p̄eide qͣꝫ ſolueSalus. lutꝭ. f. g. d̓r a ſal. qꝛ ſic̄ ſal eſt ꝯdimētūomniū ciboꝝ. ſic ſalꝰ eſt ꝯdimentū oīm mēbroꝝ. Et eſt ſalus integritas corꝑis. Salubritas ſalutis ꝯuenies cauſa. ꝑ quā ſanitas ẜuatur vel reſtaurat̉. Et cor. pͥmā ſalꝰ.Un̄ Proſper. Cur dubiū expectat cras hodiernā ſalusSalutatio. onis. f. g. d̓r qͣſi ſalutꝭ optatio. Illum em̄ ſalutamus cuiꝰ ſaluteꝫ deſideramꝰEt eſt ſalutatio pͥma ꝑs epiſtole. Et ẜm hͦſalutatio eſt limen epiſtole debita ordinatꝭon tam noīa qͣꝫ merita perſonaꝝ ꝯnectēs.