Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Einzelbild herunterladen
 

RA

ſeptē .ſ. ſiquis. nequis. aliquiſ. nūquis. ecqͥsvnuſquiſqꝫ quiſquis. Quis āt hꝫ qͥnqꝫ adiectōes .ſ. quiſna. quiſpiā. quiſputas. quiſqͣꝫ quiſqꝫ. Sꝫ qui recipit qͣttuor adiectōes.ſcꝫ quidā. quiuis. quilibet. quicūqꝫQuiſpiā deriuat̉ a quis. ē figure ſimplicꝭ.īportat purā infinitatē. ſic̄ aliquis diuerſaꝫqꝛ pīare ē facere puꝝ. vn̄ quiſpiā currit..i. pure vnꝰ. ſic qndā diſcretōꝫ fac̄ circa infinitatē Recipit at femininū piā ī actō caſu. qꝛ femīa de facili īmutat̉. nom piāvideat̉ pati extra ſuā naturam poni. recteſumit̉ actm̄ qui denotat patientē. Papias dic̄ Quidpiā. aliquid modicūQuiſputas. ſpēi deriuatiue a quis. Et ē ibiputas ſyllabica adiectio. ē accētꝰ pͥncipalſuꝑ qͥs. Un̄ Lu. j. Quiſputas puer iſte erit.Et Mat. xviij. Quiſputas maior ē in regno celoꝝ. Et dꝫ acui qͥs. ſeq̄ntes due ſyllabe dn̄t gͣuari. qꝛ ſuꝑ ſyllabica adiectōeeſt ponēdꝰ pͥncipal̓ accetꝰ Et nota quiſiōrecipit v̓bū putas ī ſcd̓a ꝑſona. qꝛ oīs īterrogatio mouet p̄cipue illū ad quē ẜmo dirigit̉. ſic tal̓ adiectio cuiuſdā excitatōisīuēta fuit. Oīs āt excitatio fit ad ſub̓aꝫ.ad accidēs. alijs infinitꝭ iungit̉Quiſquilie. aꝝ. ſūt ſtipule īmixte ſurcul̓ ac ſolijs aridis .ſ. q̄dā paleę minutiſſime qͥs vocāt ſtipulas Dicūt̉ ec̄ quiſquilie qͣſi quicqͥdcadit .i. qͥcquid ſuꝑfluitatꝭ ex arbore vl̓ aliqͣmateria cadit. vt purgam̄ta frumēti t̓raꝝ modici ſurculi. ſtercora ſil̓ia. ſic ſcd̓mHug. a qͥd neutro cādo ꝯpōit̉. In̄ quiſelioſus. a. u. i. plenꝰ quiſqui ijs. Ul̓ dicūt̉ qͥſquilie a qͥs curo as. qͣſi cui cure ſūt ille. velqͥs curat de ill̓ ꝓpt̓ ſui vilitatē. cor. j an̄ l.Quotēnis. ꝯͣ. t. ne. qͦtēnꝰ. a. ū. i. qͦt ānoꝝ. hꝫ q̄rere nūero ānoꝝ. Ad qd̓ dn̄t rn̄derihmōi noīa. decēniſ. triēnis ⁊c̄. iſte gtūs annoꝝ noīe nūerali. vt qͦtēnis es tu. Biennis. triēniſ. bimꝰ. trimꝰ Triū qͣttuor ānoꝝQuot. oīs ge. īdecli. tm̄ pl̓is nūeri ē. īterrogatiuū. infinitū. relatiuū. In̄ qͦtꝰ. a. ū. nūerale ordinale. vt qͦtꝰ es ī bancho. pͥmꝰ. ſcd̓s.Quotꝰ es ī ordine. qͣrtꝰ. quintꝰ .i. acholytusſubdiaconus.F ante ASine aſpiratōe ponit̉ ī latīs dictōibus. In grecꝭ ꝟo ſi ī pͥncipio dictōiſfuerit dꝫ aſpirari. vt rhetor. rhodꝰ ⁊c̄Si ꝟo ī media dictōe dꝫ tūc gemīari. p

geminationē aſpirari. vt Pyrrhuſ. mirrha hmōi. Ita em̄ Priſciano lingue grece aclatine doctiſſimo placetRaab meretrix fuit ī hiericho que abſcōditſpeculatores filijs iſrael. īterp̄tat̉ latitudo vl̓ fames vel impetꝰ. acuit̉ in fineRabbi acuit̉ in fine. īterp̄tat̉ mgr̄ ſiue docens me. aut mgr̄ meRabboni. idē. acuit̉ in fineRabies. ei. f. g. i. furor. inſania. decurſus īpetu. In̄ rabiecula. le. di. i. ꝑua rabies. rabioſus. a. ū. In̄ rabioſitas. tatꝭ. Itē a rabies d̓r rabulꝰ. a. ū. rabidꝰ. da. du. pe. cor. i.rabie plenꝰ. rabiei datꝰ. furore plenꝰ. iratꝰ. īſanus. In̄ rabidulꝰ. la.. di.Rabſates ſcribit̉ b. in interp̄tatōibꝰ. cor.e ꝓpriū nomē viri eſtRacemifer. a. ū .i. racemos ferēs. cor. mi.Racemꝰ. mi. ē botrionis ꝑs .ſ. ramuſculꝰvuis vel vua. Et botrio grecū eſtRacha .i. īanis vanꝰ. que vulgata iniuriaabſqꝫ ſenſu. abſqꝫ cerebro dicere poſſumꝰ. ē hebreū. acuit̉ ī fine. Ul̓ qd̓ meliꝰ ē. Racha ē interiectio affectū īdignātꝭ on̄s. ſic̄dolemꝰ dicimꝰ heu. letamur vah. ſil̓r indignamur dicimꝰ rachaRachel. īterp̄tat̉ ouis. qꝛ ea Iacob pauitoues Laban ſoceri ſui. Itē īterp̄tat̉ viſumpͥncipiū. vl̓ mūda. vidēs deū. Et p̄t eſſe īdecli. p̄t declinari rachel. lis. ꝓd̓. pe. gͣtī ſignificat vitā ꝯtēplatiuāRadicoſus. a. ū. i. plenꝰ radicibꝰ.Radicula. le. dimi .i. ꝑua radixRadiꝰ. dij. m. g. inſtr̄m ē texēdi .ſ. pectē vl̓ nauicula. vl̓ lignū qd̓ diſtinguit ſtamīa. d̓r arado. dis. eo radēdo fiat. Itē radiꝰ d̓r qͦd genꝰ oliuaꝝ ob lōgitudinē qꝛ lōge ſūt adfl̓itudinē radioꝝ Radiꝰ ec̄ d̓r ꝟga geometri figuras faciūt ī ſuppoſito puluere Itē radiꝰ d̓r ſplēdor ſtellaꝝ ſol̓. d̓r ſic ꝓpt̓ lōgitudinē. qꝛ lōge emittit̉ dirigit̉ Itē radiꝰ d̓r illud rectū ſubtile lignū qd̓ a modiolo rotevſqꝫ ad cātū dirigit̉ ī vtroqꝫ īfigit̉. UndeGrecimꝰ. Dicas textorꝭ radiū. radiū qͦꝫ ſol̓Atqꝫ rote radiꝰ tibi ſit. īuenio plꝰ Forte fuit memor ꝟgule geometri. Un̄ dicamꝰſic Sitqꝫ rote radiꝰ. radiꝰ ſit puluere tractꝰRadix. cꝭ. f. g. d̓r a radiꝰ. qꝛ qͣſi quibuſdā radiis fixa terre ī ꝓfundū demergit̉. Ul̓ d̓r a rado. dis. qꝛ ſi eradat̉ repullulat. In̄ radicitꝰ aduer .i. funditꝰ vſqꝫ ad radicē. ꝓducitradix pe. gtī

C 4