AR
Proſimetricꝰ. a. ū .i. ꝯſtās ex ꝓſa ⁊ metro.Proſintū. ti. d̓r funis qͦ nauis alligat̉ ī littore ad palū. ⁊ d̓r a ꝓſon qd̓ ē lōgū eo ꝙ lōgꝰ ſitProſocer d̓r mariti auꝰ. Proſocrus eſt vxoris auiaProſodia. die. f. g. i. accētꝰ. ⁊ d̓r a pros. qd̓ eſtad. ⁊ oda cantusProſon grece. latīe d̓r longū. ꝓlixū. ꝓductū.vel rectu. ⁊ acuit̉ in fineProſopon grece. ꝑſona d̓r latīe. qͣſi ad faciēEt nota ꝙ ḣ nomē ꝑſona ſigͣt ſub̓am ꝑticularē. q̄ ſonat ī dignitatē. ⁊ ſil̓r ꝓſopa vl̓ ꝓſopon apd̓ grecos. Et iō ꝑſona nō eſt niſi innatura ītellectuali. Et ẜm Boetiū ſumptūeſt nomē ꝑſone a ꝑſonādo eo ꝙ ī tragedijs⁊ comedijs recitatores ſibi ponebāt qͥndālaruā ad repn̄tādū illd̓ cuiꝰ geſta narrabātdecātando. ⁊ inde ē etiā ꝙ tractū eſt ī vſumvt qͦdlibet indiuiduū hoīs de qͦ pōt tal̓ narratio fieri ꝑſona dicat̉. Et ex hͦ etiā d̓r proſopon īgreco. a ꝓ qd̓ ē in ⁊ ſopos qd̓ ē facieſqꝛ hmōi laruas an̄ facies ponebāt.Proſopopeia fit qn̄ res fingit̉ loqͥ q̄ loqͥ nōpōt. l̓ qn̄ ẜmo dirigit̉ ad rē q̄ nō ꝑcipit. et d̓ra ꝓſopon. qd̓ ē ꝑſona. ⁊ peo qd̓ ē fingo. qͣſi fictio ꝑſone loq̄ntꝭ vl̓ fingētꝭ loqͥ vl̓ ꝑcipiētꝭ.vt terra loqͥt̉ fontibꝰ ⁊ maribꝰ. Ul̓ Ego terra calcor ab hoībꝰ. vl̓ audite celi q̄ loquor.Proſper. ra. rū. d̓r fauſtꝰ ſecūdꝰ felix. In̄ proſperitas. tatꝭ .i. ſucceſſus vel felicitasProſtibulū. li. n. g. i. lupanar. domꝰ meretricu. ⁊ d̓r a proſto. as. ibi eī meretrices ꝓſtāt. i.ꝓp̄cio ſtāt ⁊ meretricāt̉. Ul̓ d̓r ꝓſtibulū a ꝓſternēdo. eo ꝙ poſt ludos ꝑactos ibi meretrices ꝓſternāt̉. vl̓ d̓r a proſtituo. is. qd̓ eſt ꝓprecio ſtatuere. ꝓponere. qꝛ meretrices proprecio ſe ſtatuūt.Proſtibula. bule. pe. cor. i. meretrix. ⁊ d̓r a ꝓſtituo. is. Un̄ Hiero. Int̓ ꝟginē ⁊ ꝓſtibulāProtector. orꝭ. ē qͥ ſtat armatꝰ cum principeUn̄ Oliuiꝰ ⁊ belliſanꝰ erāt domeſtici protectores iuſtiniani. ẜm Accur.Proteruꝰ. ua. uū. i. crudel̓. valde terribil̓. etd̓r a pro vl̓ pros. ⁊ toruꝰ In̄ ꝓterue aduer. ⁊ꝓteruia. uie .i. crudelitas vl̓ terribilitas Ethͨ proteruitas. tatꝭ. Un̄ ī greciſmo d̓r. Improbꝰ ē aliqͥs ꝟbis factiſqꝫ proteruusProtheſeoſpara lange. q̄dā figura ē ⁊ fit qn̄vna p̄poſitio ponit̉ ꝓ alia. vt Accepit eū invlnas ſuas .i. int̓ vlnas ſuas. Rogitās ſuꝑpamo .i. de p̓amo. ⁊ d̓r a ꝓtheſeos qd̓ p̄poſitio. ⁊ paralāge. qd̓ ē trāſmutatio. qͣſi prepo-
ſitionis tranſmutatioProtheſis eſt q̄dā figura. ⁊ eſt appoſitō qͣdāad pͥncipiū dictōis lr̄e vl̓ ſyllabe vt gnatōpro nato. retulit ꝓ tulit. ſic eī dicebāt antiqͥ⁊ d̓r a protos ⁊ theſisProtociū. cij i. xenodociū. ⁊ d̓r a protos qd̓eſt pͥmumProto collū. li. ē abbreuiata ſcpͥtura de aliqͦꝯtractu an̄qͣꝫ charta fiat. ⁊ d̓r a ꝓtos qd̓ ē pͥmū. ⁊ collū. qꝛ ī collis cartaꝝ pͥmo loco fiebat tal̓ ſcpͥtura. ⁊ poſtea habebat̉ ꝓ exēplari. Eadē ⁊ ſcēda d̓r.Protologia .i. ſubtil̓ locutio qn̄ res ſinguleminutatim ꝓferunt̉ ẜm Pap̄.Protomartyr. tyrꝭ i. pͥmꝰ martyr. ſic̄ abel inveteri teſtamēto. ⁊ ſtephanꝰ ī nouo. ⁊ d̓r a ꝓtos qd̓ eſt pͥmus ⁊ martyrProtoplaſtꝰ. ſti .i. pͥmꝰ formatꝰ. vt adā. ⁊ d̓r aꝓtos qd̓ ē pͥmꝰ ⁊ plaſtꝰ Un̄ ī hymno. De parētis ꝓthoplaſti fraude factor ꝯdolēs ⁊c̄.Protos .i. pͥmus. ⁊ accētuat̉ in fine.Protribunali .i. ī tribunali. ꝓtheſeoſparalāge .i. p̄poſitio ꝓ p̄poſitōe. Ul̓ ꝓ tribunali .i.ad tribunal. vl̓ pro tribunali .i. pro iudiciodādo in tribunali .i. ī ſede iudiciariaProtus. ta. tū. i. pͥmus. ⁊ d̓r a protosProuectꝰ. cta. ctū .i. ꝓcul vl̓ an̄ vectꝰ. ꝓmotus. ſublimatꝰ. auctꝰ. cumulatꝰ. vn̄. ꝓuectaetas d̓r annis aucta ⁊ cumulataProuētus. tus. tui .i. abūdātia. ⁊ d̓r a prouenio. nis. Itē ꝓuētꝰ caſus bonꝰ. euentꝰ. ſorsfructꝰ. proſperitas. ẜm Pap̄.Prouerbiū. bij n. ge. i. ſil̓itudo. ꝑabola. vbialiud d̓r ⁊ aliud ītelligit̉. qͣſi pꝰ v̓bū poſituꝫvl̓ qͣſi v̓bū ꝓ alio In̄ hͦ ꝓuerbiolū. li. dimi. i.ꝑuū ꝓuerbiū. ⁊ h̓ ⁊ hͦ ꝓuerbial̓. ⁊ hͦ le. Pa. ꝟodic̄. Prouerbia ſunt aliud hn̄tia ī medullaaliud ī ſuꝑficie pollicētiaProuerbioꝝ libꝝ edidit ſalomō. Un̄ dicitIſi. ety. vj. Salomō filiꝰ Dauid regꝭ iſraeliuxta nūeꝝ vocabuloꝝ ſuoꝝ tria volumīaedidit. Hoꝝ pͥmꝰ maſſoth hebrei. greci parabolas. latini ꝓuerbia vocāt. eo ꝙ ī ip̄o ſb̓ꝯꝑata ſil̓itudīe figuras ꝟboꝝ ⁊ imagīes ꝟitatꝭ on̄derit. ip̄aꝫ āt ꝟitatē ad ītelligēdā legēProuidētia. tie. f. g. ẜm Boc (tibꝰ r̄ẜuauittiū in. iiij. de ꝯſolatōe. ē ip̄a diuīa rō ī ſūmooīm pͥncipe ꝯſtituta. q̄ cūcta diſponit hͦ qd̓tu iuſtiſſimū ⁊ eqͥ ẜuātiſſimū putas oīa ſciēti ꝓuidētie diuerſum videt̉ qͥcqͥd citra ſpeꝫvideas geri. Rebꝰ qͥdē rectꝰ ordo ē. Opioniꝟo tue ꝑuerſa ꝯfuſio. Et in. v. libro idē dicit