P I
Poteſtas. ſtatꝭ. qd̓ qͥs p̄t. ⁊ id ꝑ qd̓ qͥs pōt vl̓ille qͥ pōt. In̄ poteſtatiuꝰ ua. uū. i. potēs velqͥ videt̉ dignꝰ ptāte ẜm Hug. Pap̄. ꝟo dic̄.Ptās d̓r qꝛ pateat illi qͥcqͥd velit. Ptās abeo qd̓ ē poſſe nomē accepit vt d̓r ī greciſmoSi recte dicas ſolet eſſe potētia ſani. Dicqꝫ poteſtatē digni. da poſſe cui vis. Et nota ꝙ ſic̄ ſubſtātiuū recipit adiectiuū. vt bonus hō. ita hͦ v̓bū ſum. vt ſum bonꝰ. ⁊ ſumꝰboni. ita ꝙ nullū aliud ſubſtātiuū eſt ibi neceſſariū. ⁊ hͦ in pͥma ⁊ ſcd̓a ꝑſona. ſꝫ nō ī tertia. Un̄ p̄t dici. Ego ptās ſum bonꝰ. ita ꝙadiectiuū recipiat v̓bū tm̄ rōe ſuppoſiti ꝯſignati. Sꝫ ī tertia ꝑſona male d̓r Poteſtaseſt bonꝰ. qꝛ v̓bū tertie ꝑſone nō hꝫ niſi ſuppoſitū finitū. Ptātes etiā vt dic̄ Gregoriꝰvocant̉ hi angeli qͥ hͦ potētiꝰ ceterꝭ ī ſuo ordine receperūt. vt eoꝝ ditiōi ꝟ̓tutes aduerſe ſubiecte ſint. qͦꝝ ptāte refrenant̉ ne cordahoīm tēptare p̄ualeāt qͣꝫtū volūtPotatio. onis. ⁊ hͦ potio. onis. ꝑ ſyncopā. ⁊eſt potio idē qd̓ potatio l̓ ꝯfectio ex vino etherbis l̓ medicīa. ⁊ d̓r a poto. as eo ꝙ potat̉Potꝭ. tis. ꝯ. t. ⁊ hͦ pote i. poſſibil̓ vl̓ potēs. etcōꝑat̉. potiſ. tior. ſimꝰ. ⁊ hͦ cōꝑatio eſt tm̄ ẜmvocē. qꝛ ſignificatio mutat̉. potior em̄ ⁊ potiſſimꝰ .i. melior ⁊ optimꝰ. In̄ potiter. tiꝰ. ſime. aduer. ⁊ potiſſime qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ maxīe lp̄cipue ẜm Hug. Pap̄. ꝟo dic̄. Potior. melior. ſuꝑior. altior. valētiorPotomiū. mij. ē nauigiū fluuiale tardū ⁊ gͣue. qd̓ nō niſi remigio ꝓgredi p̄t. Hinc etiātraiectꝰ d̓r. extēſus eſt em̄ ⁊ latusP ante RPragma. matꝭ. n. g. i. cā. In̄ pragmaticꝰ. ca.cu .i. cauſatiuꝰ. vl̓ cauſidicꝰ ẜm Hug. Pap̄.etiā dic̄. Pragma grece. latīe cā d̓r. Inde etpragmatica dicūt̉ negocia. ⁊ actor cauſaꝝ ⁊negocioꝝ pragmaticꝰ noīat̉Pragmatica ſanctio d̓r cauſa ī ꝯſiſtorio pͥncipis vētilata corā ꝓceribꝰ ſacri palatij. et ēꝯſtitutio quā imꝑator ꝯſilio ꝓceruꝫ ſtatuitſeu ſanxit. qn̄qꝫ etiā d̓r ꝯfirmatio in ſcpͥturafacta ab īꝑatore cū cauſe cognitōe ſuꝑꝯͣctuꝑmutatōis. vt in. c. j. de re. ꝑmuta. ī glo. Epragmaticū ſacrū eſt pͥncipis reſcriptū. vt īc. fundamēto. de elec. li. vj.Pragmaticarij ſunt qͥ ſcribūt pragmaticaſſanctiōes. ⁊ alio mō dicūt̉ ſcrinarij vl̓ mgr̄iſcrinioꝝ. vl̓ ſcrinioꝝ memoriales. eo ꝙ adeptā ſcripturā ſanctiōis ī ſcrinio poſita cu-
ſtodiebāt ad memoriamPrandeū. dei. q̄dā zona. ⁊ d̓r a prandiū.Prandiū. dij. d̓r qͣſi ꝑatū ab apparatu edēdiqꝛ pl̓a ī mane parāt̉ qͣꝫ ī ſero ad comedēduꝫ⁊ olim ꝓprie dicebāt̉ prādia oīm militū .ſ. cibus an̄ pugnā. qͣi cito ꝑatū. ſꝫ nūc d̓r comeſtio ī tertiā. In̄ hͦ prādiolū. li. dimi .i. paruūprandiumPranſoriū. rij. n. g. domꝰ l̓ locꝰ vbi prandet̉Pranſus a. ū. accipit̉ actiue .i. qͥ prādet ⁊ tūcdeſcēdit a prādeo. des. Itē accipit̉ paſſiueprāſus .i. comeſtꝰ. cōſumptꝰ. ⁊ tūc deſcēdit apaſſiuo iſtiꝰ ꝟbi. qd̓ īuenit̉ in tertia ꝑſona .ſ.prandet̉ prandebat̉Praſis vl̓ praſin grece. latīe d̓r viride Indebraſis d̓r creta viridis.Praſiꝰ. ſia. ſiū .i. viridis. ⁊ d̓r a praſis. ⁊ h̓ praſius. ſij. qͥdā lapis viridisPratū. ti. n. g. locꝰ vbi gͣmina creſcūt ꝓ nutrimētꝭ aīaliū domeſticoꝝ Ul̓ campꝰ abſqꝫgͣui labore ⁊ cultura ml̓ta gͣmīa admīſtrās.⁊ d̓r a paratꝰ. qͣſi ꝑatū. qꝛ ꝑuū exigit laboreꝫculture. In̄ hͦ pratellū. li. ⁊ hͦ pratulū. li. ⁊ h̓ ⁊hͦ pratēſis. ⁊ hͦ ſe. ⁊ hͦ pratū. ti. qͣddā caſtꝝ. qͥaherba pratēſi abūdat. l̓ qꝛ ī prato fuerit conſtructu. In̄ h̓ ⁊ hͦ pratēſis. ⁊ hͦ ſe. nomen gētile eſt.Prauicors. cordis. o. g. d̓r prauꝰ corde. l̓ praui cordis. Un̄ Ecc̄i. iij. Prauicors in illisſcādalizabit̉. Hec ē lr̄a antiqͦꝝ ⁊ correctorūlibroꝝ. Rabanꝰ tn̄ dic̄ prauicordiꝰPrauꝰ. a. ū i. malꝰ ⁊ ꝑuerſus. Sꝫ malꝰ naturalit̓. prauꝰ exercitio ⁊ vſu. ⁊ ꝓduc̄ hāc ſyllabā pra. Un̄ qͥdā. Opto placere bonis. pͥuisodioſꝰ hr̄i. qͥs niſi ſit pͣuis nemo placere p̄tPreambulꝰ la. lū. i. an̄ ambulās. qd̓ etiā pōtſubſtātiue poni.Prebēda. ē ius ꝑcipiēdi ꝓuētꝰ ī eccīa collegiata ex actōe ꝓueniēs. cōpetēs alicui tāqͣꝫvni de collegio. qd̓ ius ex canonica d̓ſcēditNō dꝫ em̄ canonicꝰ ſine p̄bēda eſſe. vt in. c.relatū. e. ti. Et ꝓcedit ex inſtitutōe ⁊ officioqꝛ ex hͦ ꝙ fac̄ qͥs officiū dꝫ ꝑciꝑe p̄bendaꝫ ⁊bn̄ficiū. Itē p̄bēda qn̄qꝫ capit̉ large ꝓ iureqd̓ alicui nō tāqͣꝫ de collegio ſꝫ rōe mīſterij.officij. pauꝑtatꝭ. l̓ vtilitatꝭ ꝯcedit̉. vtendo ⁊fruēdo ī vita ſua certꝭ rebꝰ eccīe vt redditibus qͦs canonici recipiunt vl̓ alij. Et laicimaxime nobiles hn̄t tales p̄bendasPrebēdariꝰ. a. ū. qd̓ ꝑtinet ad p̄bendāPrebēdariꝰ. ij. qͥ p̄bēdā dat l̓ potiꝰ qͥ recipit.Prebēdula. le. dimi .i. ꝑua p̄benda