OI
odorifer. a. ū. qd̓ odorē fert. Et odoriſequꝰqͣ. quū. pe. cor. qͥ odorē ſeqͥt̉ vt canis. Et lꝫ hͦnoīa odoꝝ. odorifeꝝ. odoratū. ⁊ odoriſequita diſtīguāt̉. vt odoꝝ dicat̉ qͦd ex ſe emittitodorē. vt flos. Idē ⁊ odorifeꝝ. Odoratū qͦdodore receptū ē. vl̓ qͦd odorē ꝑcipit. vl̓ odorē aliūde accipit. ⁊ odoriſequū qͦd odorē ſequit̉ vt canis. ꝯfūdūt̉ tn̄ hͦ vocabl̓a apd̓ autores. ⁊ ſepe ꝓ ſe īuicē poſita īueniūt̉. Et nota ꝙ ſūt qͣttuor noīa q̄ faciūt nt̄m in or vel īos. vn̄. Bis duo ſunt or ⁊ os caſus retinentia rectoſ. Arbor odorqꝫ labor hiſſociat̉ hoOdorabil̓. lis. ⁊ hͦ le. qd̓ aptu eſt ad (nor.Odorculꝰ. li. di. i. ꝑuus odor. (odorādū.Odoria. rie. dea q̄ odoribꝰ putabat̉ p̄eſſe. ⁊ ꝓipſo odore īuenit̉. Un̄ Plautꝰ ī amphitrione. Odoria afficit plures filiosOeſtꝝ. ſtri .n.ſ. qͦddā genꝰ muſcaꝝ .ſ. aſilꝰ l̓ tabanꝰ. ⁊ d̓r grece a ſono quē fac̄. ⁊ ita oeſtruꝫnomē grecū ē ⁊ ficticiū. Oeſtꝝ pōit̉ qn̄qꝫ ꝓſapīa vl̓ ſpū poetico. qꝛ ſic̄ oeſtꝝ anīalia mouet ⁊ pūgit. ita ⁊ ſpūs poetā. vn̄ Statiꝰ thebaidos. Tp̄us erit cū ſaurigero tua fortiorOffella. le. di. d̓ offa. i. ꝑuaᵐ (oeſtro fcā canāoffa. ⁊ ſubtrahit̉ d̓ offella vnū f. qn̄qꝫ ī metrovt poſſit pͥma breuiari. ſic̄ di. Hug. et ſic videt̉ velle hūg. ꝙ offella d̓beat ſcribi ꝑ geminū f. licꝫ vnū aliqn̄ ſubtrahat̉ cā metri. Itēdic̄ Pap̄. Offa gemīat f. fac̄ tn̄ dimi. nō gemīata .ſ. ofella. qꝛ ī diminutiōe ml̓ta mutāt̉vn̄ qͥdā. Hec ē excepta qͣm guſto libēt̓ ofelOffa. fe. fruſtū pāis hūectati. ⁊ d̓r ab ob (la⁊ fās. qͣi obfans .i. ꝯͣ fantē. eo ꝙ noceat fantiqꝛ os iplet Un̄ Dan̄. xiiij. Offa picꝭ. Un̄ oſfa nocꝫ fanti. ſꝫ ꝓdeſt eſuriēti. In̄ h̓ offariꝰ.rij .i. coquꝰ. ⁊ offatiꝫ .i. ꝑticulati. ⁊ offatꝰ. a. ū..i. ꝑticl̓atꝰ. ꝯminutꝰ. Et vt dicūt dr̄a eſt intoffaꝫ ⁊ vipā. Uip̄a em̄ ꝓpͥe fit ī vino. vn̄ vipa d̓r qͣſi pāis ī vino. Offa ī alijs liqͦribꝰ.Offendix. cis. m. ge. i. nodus. ⁊ ꝓpͥe qͥ reſtrinit̉ ⁊ remittit̉. vl̓ qͦ liber ligat̉.Offenſa. ſe .i. culpa. forefactū.Offenſaculū. li. i. ſcādalū vl̓ ira vl̓ īpedimentum. ⁊ d̓r ab offenſo. ſas.Offendiculū. li. i. culpa. vel id ad qͦd pedemoffendimꝰ. vel obex vl̓ impedimētū.Offenſio. onis. f. g. i. culpa forefactū.Offenſiūcl̓a. le. dimi .i. ꝑua offenſio.Offenſus. ſa. ſum .i. leſus. vl̓ ꝯmotꝰ ad iram.Offerēda. de .i. antiphona q̄ canit̉ cū oblatōdꝫ celebrari. ⁊ d̓r ab offero. fers. In̄ offerendus. da. dū. i. dignꝰ offerri
Offertoriū. rij .i. oblatio qͣi p̄fertū. qꝛ pͥmo loco fit oblatō ⁊ pꝰ ea ſacrificiū ⁊ offertoriū d̓rlocꝰ vbi reponūt̉ l̓ vbi fiūt oblatōeſ. ⁊ d̓r abob ⁊ fertū. ti. qͦd ē oblatō q̄dā. vl̓ p̄t d̓riuariOfficīa. ne. f. p. d̓r locꝰ vbi fiūt (ab offeroofficia. ⁊ ꝓ. fi. vl̓ officia ē qͣi tuguriū. vl̓ tegmē. qn̄ vicꝫ palee .i. ſtramia ponunt̉ sͣ arboreſ. vt paſtores ſubtꝰ exn̄tes ab ībribꝰ ꝓtegāt̉Officiū. ij. d̓r ml̓tꝭ modiſ. pͥmo mīſteriū. ſcd̓oobſeqͥū. t̓cio actꝰ ꝑſone corrigētꝭ. xxj. q. j. monachꝰ. qͣrto plebania. d̓ ſta. mo. qͦd d̓i. Itē aliqn̄ ſumit̉ ꝓ dignitate l̓ ꝑſonatu. d̓ p̄bē. adhͦ. d̓ cle. n̄ reſi. qꝛ d̓ ꝯceſ. p̄bē. c. ij. §. j. Aliqn̄ ꝓlitigio. xxj. q. j. d̓ pn̄tiū. ī fi. vbi litigātes dicūtur officiū exercere. itē is cui ꝯmiſſa ē diſpēſatio hꝫ officiū. Itē iſqͥ hꝫ ptātē ſecl̓arē ⁊ tabellionatū Itē d̓r p̄poſitura. ſꝫ ꝓpͥe ē alid̓ adigͣtate rꝑſonatū. ⁊ d̓r ſimplex officiū. qn̄ qͥſhꝫ admīſtratōꝫ aliqͣꝝ reꝝ ſine aliqͣ p̄rogatiua ī choro l̓ capl̓o vltra alios ſui ordīſ rōnehmōi officij. ⁊ ſic hꝫ onꝰ ānexū ſine honore l̓p̄rogatīa honorꝭ. vt ſyndici. ꝓcuratoreſ. gaſtaldi. jͣ. q. iij. ſaluator. ꝟ. ī noīe. Itē vicednsqͥ hꝫ ep̄atū diſponere d̓r hr̄e officiū. lxxxxix.di. §. officiū. jͣ. q. j. ſi qͥſ ep̄s. jͣ. rn̄. Itē officiuꝫẜm cardīalē. eſt ptās exn̄s ī iudice exercēdioīa ea q̄ ꝑtinēt ad eiꝰ iuriſdictiōeꝫ. ⁊ capit̉ h̓iuriſdictō general̓r. vt īcludat oīa ꝑtinētiaad meꝝ ⁊ mixtū īꝑiuꝫ. Itē officiū ꝓpͥe d̓r qͦdhō dꝫ hoī ex nat̉a. vt ī c. cū ī offi. d̓ teſta.Officiū iudicꝭ ẜm goſ. ē ptās iudicꝭ a iure afſūpta. ⁊ hꝫ locū tā ī his q̄ an̄ iudiciū fiūt qͣꝫ īhis q̄ ī iudicio occurr̄t faciēda. ⁊ īplorat̉ loco pͥncipal̓ actōis. cū alia ordīaria actō d̓fic̄vt ī. c. fi. d̓ of. iu. ⁊ ē duplex .ſ. nobile ⁊ mercēnariū. nobile iō appellat̉. qꝛ a ſeip̄o īterpōit̉.nec iure actōis ſeu obligatōiſ. vtputa ſi minor petit ſe reſtitui ī ītegꝝ. hͦ nō ꝯpetit iureobligatōiſ. qꝛ iudex n̄ fuit obligatꝰ. nec iureactōnis ſꝫ iudicꝭ officiū miẜicor dit̓ īploret⁊c̄. mercēnariū iudicꝭ officiū ē. ſeu ſic appellat̉. qꝛ d̓ẜuit actōi ītētate. puta peto a te vigīti actōe mutui. iudicꝭ officiū d̓ẜuit mihihac actōe. qꝛ ꝯdēnat te vt reſtituaſ mihi. xxOfficioſus. a. ū i. ſedulo officio ītētꝰ. Ind̓ hͦofficioſitas. tꝭ. Itē officioſa dicūt̉ q̄ ꝯtinētpietatē q̄ nulli obſunt ⁊ alicui ꝓſunt. Sic̄a ꝯͣrio teſtimoniū d̓r īofficioſuꝫ qd̓ ē ꝯͣ officiū pietatis. diſt. ix. ſi ad ſcpͥturas ī glo. jͣ.Offula. le. dimi .i. ꝑua offa.Ophimachꝰ. chi. pe. cor. ē qͦddā anīal qͦd pugnat ꝯͣ ſerpēteꝫ. de qͦ habet̉ Leuit̓. xj. Et d̓r
x 5