MB

Un̄ ⁊ d̓r a niteo. vl̓ a nitēdo. qꝛ res nitidasfacit. Uel d̓r a nitria regiōe vl̓ oppido vbinaſcit̉. nat̉a eiꝰ nō ml̓tū diſtat a ſale. Hꝫ em̄v̓tutē ſal̓. ⁊ ſil̓r orit̉ in litoribꝰ caneſcētibꝰ ſiccitate. ẜm Hug. Pap̄. ꝟo dic̄ Nitrū ſpēs ſalis ex aqͣ ⁊ t̓ra factū inuenit̉ in egypto. Nitrū de aqͣ fit ex nimio ſolis calore in paleſtina. Un̄ Prouer. xxv. Acetū in nitro. IteꝫHiere. ij. Si laueris te nitro ⁊c̄.Piuoſus. ſa. ſum. i niue plenꝰ. ⁊ d̓r a nix.Tix. niuis. fe. g. d̓r a nubes. qꝛ a nube venit.In̄ niueꝰ. a. u. i. cādidꝰ. ⁊ h̓ ⁊ hͦ niual̓. et hͦ le.⁊ cor. ni. nix niuis. ⁊ ab eo venientia.Teixꝰ. us. ui. i. ꝑtus vl̓ conatꝰ. ⁊ d̓r a nitor. teris. Itē d̓r mobilit̓ nixus. a. ū. ꝑticipiū.N ante OTeobil̓. lis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. ingenuꝰ. generoſus. p̄clarꝰ. feſtiuꝰ. venuſtꝰ. ⁊ d̓r nobil̓ qͣſi notabil̓eo ꝙ facile notat̉ .ſ. cꝰ nomē ⁊ genꝰ cogͦſcit̉Tocticorax. racꝭ. vl̓ nycticorax. ip̄a eſt ⁊ noctua. qꝛ noctē amat. Eſt em̄ lucifuga ⁊ ſolēvidere nō patit̉. ⁊ cor. co.Locticula. le. pe. cor. dimi. d̓ nox. .i. ꝑua nox.Itē nocticula .i. luna.Hoctiluca. ce. qͥdā vermis nocte lucēs. ⁊ d̓ra luceo. ces. vl̓ a lux. ⁊ ꝓd̓. lu.Toctirignꝰ. a. ū .i. obſcuiꝰ. et d̓r a nox ⁊ pumo. qꝛ A noctibꝰ ꝯpugnat̉ vl̓ cōpugnat.Nōctiū. ctij. dixer̄t ātiqͥ. a qͦ ꝯpōit̉ trinoctiūqͣdrinoctiū. qͥnqͥnoctiū. eqͥnoctiū. Itē ẜmqͦſdam noctiū eſt gtūs pl̓alis de nox.Toctua. tue. hͦ et nyctimene d̓r. ⁊ d̓r a nox. ꝓeo ꝙ de nocte circūuolat. ⁊ ꝑ diē n̄ poſſit videre. nā exorto ſplēdore ſolis viſus illiꝰ hebetat̉. Hāc aūt ſola inſula cretēẜ nō hꝫ. et ſiveniat aliūde. ſtatim morit̉. Noctua aūt n̄eſt bubo. nā bubo maior eſt.Hocturnꝰ. na. nū. ⁊ h̓ ⁊ hec nocturnal̓. ⁊ hͦ leres noctꝭ vl̓ ꝑtinēs ad noctēTocuꝰ. a. ū. i. nocēs. vl̓ cui nocet̉. ⁊ cōponit̉Innocuus.Nodellꝰ. li. ⁊ nodulꝰ. li. ābo di. i. ꝑuꝰ nodus.Teodꝰ. di. m. g. i. ligatura. īuolutio. ⁊ d̓r a nodꝰ ī exercitu dēſa peditū ml̓titudo. ꝓ difficultate dictꝰ. qꝛ vix poſſit ſolui. In̄ nodoſus. ſa. ſuꝫ .i. plenꝰ nodis. ⁊ cōponit̉. enodis.trinodis. qͣdrinodis. Et hinc trinodiū qͣdrinodiū. ⁊ ꝓ. no. Un̄ Ouid. ep̄i. Oſſa meifratrꝭ claua ꝑfracta trinodi. Idē Ouidiꝰ īmeta. Mollia nodoſus fac̄ īt̓nodia poplexNōe īterp̄tat̉ reqͥes. qꝛ ſub illo oīa vet̓a oꝑa

qͥeuer̄t ꝑ diluuiū. Un̄ ⁊ cū pr̄ eiꝰ vocaret nomē eiꝰ Noe dixit. Iſte reqͥeſcere nos facietab oībꝰ oꝑbꝰ noſtris.Noemi īterp̄tat̉ ꝯſolata. qꝛ marito ⁊ liberisꝑegre mortuis Ruth moabitidē in ꝯſolatione ſua tenuit.Noētiani heretici a qͦdā noeto vocati qͥ dicebāt xp̄m eūdē eē ⁊ pr̄eꝫ ⁊ ſpūmſctm̄. ip̄amqꝫ trinitatē in officioꝝ noībꝰ nō ꝑſonis accipiūt. Un̄ ⁊ patripaſſiani vocant̉. qꝛ pr̄eꝫpaſſum dicunt.Noys .i. mēs vl̓ rō. ſumma ꝑs aīe. Itē noysvolūtas dei vl̓ mēs q̄ ꝓuidentia d̓r.Nola. le. f. g. q̄dā ciuitas cāpanie Itē hͦ nolale. illd̓ tītinabulū qd̓ app̄hēdit̉ coll̓ canumvl̓ pedibꝰ auiū. vl̓ alid̓ qd̓ appēdit̉. frenis etpectoribꝰ eqͦꝝ. vt cū qͦdā ſonitu īcedāt eqͥ. ⁊d̓r a nola ciuitate. qꝛ ibi pͥmū fuit factū ⁊ inuētū tale inſtr̄m. ⁊ apliato noīe īuenit̉ nolaꝓ qͣlibet ꝑua cāpana. vl̓ ꝓ qͣlibet cāpanellarefectorij Et cor. no. Un̄ nolis pl̓alis nūeri caſus abltī cor. no. ſꝫ nolis ꝟbū ꝓ. no. vn̄qͥdā. Cuiꝰ colla nol̓ reſonāt hͨͦ tāgere nolis.Homa forte apd̓ grecos nō eſt ī vſu. ſꝫ apponit̉ o. ⁊ d̓r onoma idē qͦd nomē. ⁊ d̓r a neminv̓bo greco qͦd ē tribuere. qͣſi tribuēs. qꝛ tribuit vnicuiqꝫ rei qͣlitatē Et ꝯponit̉ cū dis⁊ tris ⁊ tetras. ⁊ d̓r hͦ dionymū. trionymuꝫtetraonymū. Itē cū poliſ. ⁊ d̓r polyonymūdionyma. trionyma. tetraonyma. polyonyma. ſunt duo vl̓ tria vl̓ qͣttuor. vel pl̓a noīaidē ſignātia ⁊ appellatiua. In̄ dionymꝰ. ma.mū. trionymꝰ. ma. mū. tetraonymꝰ. ma. mūpolyonymꝰ. ma. mū. ī eodeꝫ ſenſu .ſ. ille qͥ hꝫduo vel tria vel qͣttuor vl̓ plura noīaTomē. inis. d̓r ab onoma greco. qͦd ideꝫ eſtqͦd nomē. ſicut diē Priſ. Uel vt alij dicunta notamīe. qͣſi notamē. qꝛ ꝑ ip̄m ſub̓aꝫ ⁊ qͣlitatē alicꝰ notamꝰ. Nomē etiā d̓r fama vl̓ opinio. Inde nomīoſus. ſa. ſum. i. famoſus.Itē a nomē ꝯponit̉ hͦ binomen. inis .i. duonoīa. hͦ trinomē. inis. qͣdrinomē. inis .i. triavl̓ qͣttuor noīa. Ind̓ h̓ ⁊ hͦ binomis. ⁊ hͦ me.trinomis. ⁊ hͦ me. qͣdrinomis. ⁊ hͦ me. Et binomiꝰ. a. ū. et trinomiꝰ. a. ū. qͣdrinomius. a.um. qͥ duo vl̓ tria vel qͣttuor nomīa hꝫ. Etvt dicit Priſcianꝰ ꝓpriū noīs ē ſignare ſubſtantiā ⁊ qͣlitatē. Nominū aliud ꝓpriū. alid̓appellatiuū. Propriū nomē eſt illd̓ qd̓ pͥuata ſub̓am ⁊ pͥuatā qͣlitatē ſignat. vt Iohannes. Appellatiuū nomē eſt illud qd̓ naturaliter cōe eſt multoꝝ. qͦs eadem ſubſtātia vel