FR
Frontiſpiciū. cij n. s. i. inſpectio frontꝭ. Un̄⁊ anterior ꝑs eccl̓ie frontiſpiciū d̓r.Fructuariꝰ. a. ū. i. vtilis vel fructu abūdās.vl̓ ad fructū ꝑtinēs. Itē fructuariꝰ eſt qͥ reidn̄s nō eſt. vt in. l. vti fru. ff. ſi vſufruc. peta.tn̄ in qͥbuſdā caſibꝰ ꝓ dn̄o habet̉ .ſ. in ꝑcipiendis fructibꝰ. ff. de vſufru. l. ſi titij. §. j.Fructꝰ. us. ui. d̓r a fruor. In̄ fructuoſus. ſa.ſum. ⁊ fructuoſe. ſiꝰ. ſime. et hͦ fructuoſitas.Itē fructꝰ. a. ū. eſt ꝑticipiū de fruor. eris.Fructꝰ dicunt̉ qͥ ſuꝑſunt deductis expēſis.q̄ fiūt gr̄a fructuū q̄rēdoꝝ colligēdoꝝ ⁊ cōſeruādoꝝ. qd̓ locū hꝫ tā in bone qͣꝫ in malefidei poſſeſſoribꝰ et in p̄donibꝰ. vt. ff. d̓ peti.here. l. ſi a te. §. fructꝰ. Fructuū aūt alij ſūtinduſtriales. vt frumētū. vinū. oleū. ⁊ ſil̓ia.ſcꝫ lac ⁊ lana. q̄ ſine induſtria hoīs nō ꝓueniūt. Alij ſunt fructꝰ nat̉ales qͥ ex ipſa natura ꝓueniūt ſine magna induſtria hoīs. vtpoma. pira. ficus. ⁊ hmōi.Fructus ꝑcepti dicunt̉ qͥ aliqͦ mō ſunt a ſolo ſeꝑati. ⁊ in horreis recōditiFructus ꝑcipiēdi dicunt̉ qͥ immaturi ſuntqͦs verus dn̄s poſſidetFrugalis. lis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. vtil̓. ſobrius. moderatꝰ. ꝯtinēs. In̄ frugalit̓ aduer. ⁊ hͦ frugalitas. atꝭ .i. vtilitas. parſimonia. modeſtia. cōtinētia. tꝑantia. parcitas. ſobrietas. Eſt ātfrugalitas ꝟtꝰ int̓ auariciā ⁊ ꝓdigalitatem.Frugeria. gerie. dea frugū. ⁊ d̓r a frugeFrugi. o. gͦ indecli. ꝑ oēs caſus .i. bonꝰ. vtil̓.valēs. tꝑatꝰ. modeſtꝰ Ul̓ ẜm Priſcianū frugi eſt dtūs huiꝰ noīs fruges. ⁊ figurate ⁊ intrāſitiue ꝯiūgit̉ cū oī caſu. cū vtroqꝫ numoro. cū qͦlibet genere. Un̄ Ecc̄i. xxxj. Hō frugi. Idem dicas d̓ nihili. cordi. mācipi. nemancipi.Frugifer. ra. rū. i. ferēs frugē .i. vtilitateꝫ velfructū Et hec frugifera. re .i. terra. ⁊ hic fruzifer .i. agerFrumē. inis. n. t. i. ſumma ⁊ eminēs ꝑs gulevl̓ gutturꝭ. ꝓxima ꝑs gurgulioni. qͣ cibus ⁊potio deuorat̉. qͣ ſapor cibi ⁊ potꝰ diſcernit̉⁊ qͣ fruimur cibis ⁊ veſcimur. Et eadeꝫ ructa et rumē. Sꝫ rumē in beſtia. Ructa velrumē in hoīe. Sꝫ in Greciſmo d̓r. Gutturis eſtimū rumē. frumē qͦꝫ ſummū.Frumentū. ti n.s. d̓r a frumē vl̓ fruor. qꝛ p̄cipuū eſt ad fruendū. In̄ frumētoſus. ſa. ū.id eſt plenꝰ ⁊ abundans frumēto.Fruſtratꝰ. ta. tū. d̓r laboris fructu euacuat̉ꝰilluſus. ⁊ d̓r a fruſtror. aris.
Fruſtū. ſti .n. s. ſiner. in vltīa ſillaba. ē ꝑticl̓acarnis l̓ pāiſ. ⁊ d̓r a frumē. qꝛ capit̉ a frumīeFrutex. cis. m. t. i. dēſitas ꝟgultaꝝ vl̓ ꝑuarūarboꝝ vl̓ ſpinaꝝ. ⁊ d̓r a fruor. eris. l̓ a fruge.ꝙ aūt d̓r frutex qͣſi frōde terrā tegēs. etymologia ē. ⁊ cor. fru. Un̄ Qui. d̓ arte li. iij. Turpe pecꝰ mutiluꝫ turpis ſine gͣmine cāpꝰ Etſine frōde frutex. et ſine crine caput. Itē inep̄i. Mons fuit apparens frutices in ꝟticerari In̄ frutētū. ti. locꝰ vbi frutices creſcūtUn̄ Hiere. xj. Et ꝯbuſta ſunt fruteta eiꝰ.Frux vl̓ fruges gis. f. g. ſꝫntūs deficit ī vſu.ẜm Pap̄. d̓r anni vtilitas. alimonia. copia.cibaria. annona. Et ſunt fruges liqͥde. frumēta ꝟo arida ⁊ ſicca. Et ſunt frumēta oīaq̄ hn̄t ariſtas. fruges ꝟo reliqͣ. Et nota ꝙ ſegētes dicunt̉ dū ſerunt̉. a ſerēdo .i. ſeminādo. Meſſes dū colligunt̉. a mēto. tꝭ. frugeſdū fruunt̉ a fruēdo .i. veſcēdo.1ante UFucatꝰ. ta. tū i. coloratꝰ vl̓ fuco ſuꝑpoſitus.Et vt dic̄ Pap̄. Fucata d̓picta. tincta. adult̓io ꝯtamīata. ficta n̄ ꝟa .i. diuerſi colorꝭ.Fucoſus. ſa. ſuꝫ .i. ſuꝑtinctꝰ fuco. ⁊ d̓r a fucꝰ.Fucꝰ. ci. ē maior ape. minor ſcabrone. ⁊ d̓r afagin qd̓ ē comedere. qͣi fagꝰ. eo ꝙ alienoslabores edit. Nō em̄ mellificat. ſꝫ aliaꝝ mecomedit. Un̄ Uirgi. Ignauū fucꝰ pecꝰ a p̄ſepibꝰ arcet. Et hinc h̓ fucꝰ. ci. genꝰ herhevn̄ fit q̄dā tinctura q̄ ſil̓r d̓r fucꝰ. et ꝓ qͦlibetcolore nat̉ali ſuppoſito d̓r fucꝰ. qꝛ alienummentit̉ colorē. Un̄ Sap̄. xiij. Rubicundūfaciēs fuco colorē. Itē fucꝰ ponit̉ qͣdam ſimilitudine ꝓ deceptōe q̄ ſuꝑponit̉ veritati celāde. Un̄ Boeciꝰ de ꝯſolatiōe. Intelligo inqͥt multiplices fucos illiꝰ ꝓdigijFuga. ge. p̄t ꝑtinere ad illū qͥ fugit. ⁊ tūc deſcēdit a fugio. vl̓ ꝑtinere ad illuꝫ qͥ inſequit̉fugiētē. ⁊ tūc d̓r a fugo. aſ. vn̄ A fugio fugacū venerit ſit tibi fugiētꝭ Sꝫ fugo ſi caputilliꝰ ſolet eſſe fugātꝭ.Fugar. cis. o. g. i. aſſiduꝰ. frequēs in fuga. etꝑat̉. In̄ fugaciter. ⁊ hͦ fugacitas. tatisFugillꝰ. li. m. s. ferrū qͦ extrahit̉ ignis de petra. ⁊ videt̉ dici a phos qd̓ eſt ignis ⁊ geroqͣſi phos gerēs. In̄ fugillo as .i. igneꝫ d̓ petra fugillo extrahere. In̄ h̓ fugillator. oris.⁊ hinc ꝑ figurā fugillatores dicunt̉ vmbredemonū qͥ ignem ferunt.Fugitiuꝰ. a. um. d̓r a fuga. Et fugitiuus recte nemo d̓r niſi qͥ fugit dn̄m Nā ſi ꝑuulus
n 3