FA

periū deiante AIn latinis dictiōibꝰ ponimꝰ. vt fama. filiꝰ. In grecꝭ ꝟo dictionibꝰ ph.Ivt orpheꝰ. pheton. Scire tn̄ debes.ꝙ nō tā fixis labris ē ꝓnunciāda f. qͦ mō phatqꝫ hͦ ſolū intereſt. ſic̄ dicit Priſci. in pͥmolibro maiorisFaba. be. d̓r qͣſi faga. a fagin qd̓ ē comedere.In̄ Fabariꝰ. ria. riū. qd̓ fit d̓ fabis. vl̓ qd̓ ꝑtinet ad fabas. Et h̓ fabariꝰ .i. cātor. Et dicebāt̉ apud gētiles cātores fabarij qꝛ illo legumīe maxīe vtebāt̉ in cibo. Et ꝑ ꝯpoſitionē hͦ fabafreſa. ſe. qꝛ eā hoīes frendēt .i. frangūt cū molēdo eā cōminuūt. Uel ſunt dueꝑtes. ⁊ d̓r a freſus. a. ū .i. fractꝰ. a frēdeo. des.Fabella. le. dimi .i. ꝑua fabula.Faber. bri. d̓r qͣſi facer a faciēdo ferrū. ⁊ d̓r afacio. cꝭ. qͣſi faciēs ferrū. Hinc etiā poſtea hͦv̓bū traductū ē ad aliaꝝ reꝝ artifices .ſ. cuꝫadiectōe. vt faber lignariꝰ. faber carpētariIn̄ h̓ Faberculꝰ. li. dimi. ⁊ hͦ fabriſa. ſe. vxor fabri. In̄ hͦ fabrilla. le. ⁊ fabercula. le. dimi. In̄ hͦ fabrica. ce. locꝰ fabricādi. Item faber ꝯponit̉ h̓ aurifaber. bri. Itē a faber. brid̓r faber. a. ū. i. ingenioſus. cautꝰ. pulcer. cōpoſitꝰ. In̄ fabre. aduer. qd̓ ꝯponit̉ Fabrefactus. cta. ctū .i. artificioſe ⁊ īgenioſe factus.Et cōponit̉ faber Affaber. bra. brū. i. valdefaber. ⁊ etiaꝫ infaber. bra. brū. i. nō faber. nōpulcer. nō cōpoſitusFaber lignariꝰ d̓r nō ſolū qͥ ligna dolat ſꝫ generalit̓ oīs qͥ edificat. vt. ff. de ꝟ. ſig. l. fere. §.fabrosFabricēſes dicebāt̉ qͥ erāt deputati armisfaciēdis. reparādis. ⁊ vēdēdis. vt. l. C. e. ti.li. xj. Sꝫ Io. an̄. d̓ ſen. excō. ſi iudex. li. vj. dicit ꝙ fabricēſis d̓r qͥ publica arma fac̄. ⁊ inpublicꝭ fabricꝭ ⁊ non alibi. ⁊ dat pͥmiceriorivt reponat ī publicꝭ armamētꝭ. qͦꝝ brachiaſtigmate figurabant̉Fabrateria. rie .i. ornatꝰ fabroꝝ. vl̓ locus vl̓domꝰ vbi fabrice ſunt. Ul̓ fabrateria. rie. ēciuitas cāpanie. In̄ fabraternꝰ. na. nū. Nomina em̄ deſinētia īteriā faciūt poſſeſſiuūin nus. r p̄cedenteFabrilis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. pe. ꝓ. i. ad fabricā ꝑtinēsvel a fabro ꝑfectūFabula. le. f. p. i. res q̄ nec ꝟa eſt nec veriſil̓isEt fabula illa eſt ꝟa q̄ nihil ꝟitatꝭ hꝫ in ſeEt illa falſa ē q̄ aliqͥd ꝟitatꝭ ꝯtinet in ſe ad-

mixtū. Sic̄ em̄ eſt ī amore modꝰ nō habuiſſe modū. ſic ē in fabula veritatꝭ non habuiſſe veritatē. ⁊ d̓r fabula a fando. qꝛ ī ſolo fatu ꝯſiſtit. Itē fabula qn̄qꝫ d̓r hiſtoria ſil̓r afando. qꝛ eā famur. qn̄qꝫ locutio. In̄ fabuloſus. a. ū. ⁊ h̓ ⁊ hͦ fabularꝭ. ⁊ hͦ re. Et hͦ fabulo. onis. recitator fabulaꝝ vl̓ inuētor. Et fabular. arꝭ .i. fabulas dicere vel falſaFacētia. tie .i. curialitas. vrbanitas. elegantia. ſuauitas. ⁊ ꝓprie ī factꝭ. ⁊ d̓r a facetꝰFacetꝰ. ta. tū. i. curial̓. vrbanꝰ. ꝓprie d̓ doctrina. ⁊ ꝓprie ī factis .ſ. qͥ iocos ⁊ luſus geſtis etfactꝭ cōmodat. ⁊ ꝯꝑat̉. ꝙ aūt d̓r facetꝰ qͣſi fauens cetui. etymo. eſtFacies. ei. d̓r a facio. cꝭ. qꝛ fac̄ noticiā hoīs. l̓qꝛ facta ſit a natura. Eſt em̄ facies natural̓⁊ certꝰ ⁊ īmutabil̓ oris habitꝰ. Uultꝰ gͦ artificialis ⁊ variꝰ eſt. ⁊ ẜm affectōnē animi modo triſtꝭ modo letꝰ. Un̄ ſolet dici ꝙ faciesfacta eſt. vultus ꝟo fit. Un̄. Cōſiſtit faciesſꝫ vultꝰ ſepe mutat̉. In̄ faciecula. le. dimi. ideſt. ꝑua faciesFacilis. ꝯͣ. t. ⁊ hͦ le. qd̓ de facili p̄t fieri vl̓ ſinedifficultate. Et vt dic̄ Grecimꝰ. Dr̄ id facile qd̓ nō grauat ad faciendū: Cui nō pōdꝰineſt d̓r eſſe leue. Oppoſituꝫ facili gͣue dicoleui qͦꝫ pondusFacinꝰ. norꝭ. d̓r a facio. cꝭ. Et differt a flagitio. Quicqͥd em̄ agit indomita cupiditasad corrūpendū aīm. flagitiū vocat̉. Sꝫ qͥcqͥd agit vt alteri noceat facinꝰ d̓r Et hͦ ſuntduo genera oīm pctōꝝ. Sꝫ flagitia peioraſunt qͥ cū corruperint aīm. ad facinora ꝓſilitur. Sūt em̄ flagitia ī dictꝭ vl̓ cogitatiōibꝰſꝫ facinora ī factꝭ. Un̄ ⁊ illa dicunt̉ flagitiaa flagitādo facere. qd̓ ſibi noceat. vl̓ a flagitādo corruptelā libidinis. Sꝫ hͦ dicūt̉ facinora a facti ꝯmiſſione. qꝛ fac̄ qd̓ alteri nocet. In̄ facinoroſus. a. ū. Et nota ꝙ facinuſaliqn̄ accipit̉ in bona ſigͣtōe .ſ. ꝓ facto qd̓ fere ſꝑ diſcernit̉ ex adiūcto. vt pulcrū facinuſp̄claꝝ facinusFacit ergiū. gij .i. togilla. ſiue ꝑuulū gauſapead tergendū faciē.Facticiꝰ. a. ū. d̓r a factꝰ. Et d̓r nomē fac̓ticiūqd̓ factū eſt ad ſil̓itudinē ſoni illiꝰ rei q̄ nominat̉. Ul̓ facticiū nomē eſt illud qd̓ aꝓprietate ſonoꝝ īuētū eſt ꝑ imitatōꝫ. vt turtur.taratantara. tintinabulūFactio. onis f. t. i. actꝰ faciēdi. vl̓ paſſio fiendi. Et factio d̓r ficta actio Cū em̄ aliqͥs fingit ſe aliqͥd facere cauſa cōmodi alicuius. ⁊

m 2