EP
Epirhediū. dij .n. s. ⁊ epirhedia ī pl̓i dicunt̉orie ꝑua ⁊ minora vehiculaEpiſcopꝰ. pi. i. p̄ſul. ⁊ d̓r ab ep̄i qd̓ eſt ſupra. ⁊ſcopim qd̓ ē intēdere vl̓ ſpeculari. qͣſi ſuperſpeculator ⁊ ſuꝑintēdēs curā ſubditoꝝ geres. Ul̓ d̓r ab ep̄i. ⁊ copos qd̓ eſt labor. qͣi ſuperlaborās .ſ. ſuꝑ gregē ſuū. ⁊ ē nomē oꝑis ⁊onerꝭ vt Pap̄. dic̄. ẜm illd̓ apl̓i. Qui ep̄atudeſiderat bonū opꝰ deſiderat. ſꝫ nūc magisvidet̉ honorꝭ qͣꝫ onerꝭ. In̄ h̓ ⁊ hͦ ep̄alis. et hͦle. ⁊ aduerbiū ep̄alit̓. ⁊ h̓ ep̄atꝰ. us. ui. ⁊ hͦ epiſcopiū. pij. i. dignitas vl̓ officiū ep̄iEpiſynnallepha. f. p. i. ꝯcurſus duaꝝ vocaliū ī eadē ſyllaba ⁊ ī eadē dictōe poſitaꝝ cuꝫcolliſiōe vtriuſqꝫ. Hec alio noīe d̓r ſynareſis ẜm qͦſdā. Un̄ dic̄ Pap̄. Epiſynallephavl̓ ſynereſis. ē ꝯglutinatio duaꝝ ſyllabaꝝ īvna. vt neri ꝓ nereiEpiſtiliū .n. s. ē capitellū qd̓ ſuꝑponit̉ colūne. ⁊ d̓r ab ep̄i ⁊ ſtilꝰ. qꝛ ſuꝑponit̉ ſtilo colūne. Un̄ epiſtilia dicūt̉ qͣſi ſuꝑ ſtilos .i. ſuꝑ colūnas. Et nota ꝙ tres ſunt ꝑtes colūne. ſcꝫbaſis .i. fundamētū. ſtilꝰ .ſ. illud rectū qd̓ ſuꝑbaſim erigit̉. Epiſtiliuꝫ ꝟo d̓r illud qd̓ ſtiloſupponiturEpiſtola .f. p. eſt legatio lr̄alis abſenti ꝑſonevl̓ abſentibꝰ mittētꝭ plene ſigͣns volūtatē. ⁊d̓r ab ep̄i. ⁊ ſtolon qd̓ ē miſſio. qͣi ſupͣ miſſio.qꝛ ſupͣ intētionē mittētꝭ gerit officiū nūcij.vl̓ qꝛ epl̓a ī dignitate p̄eminet ſimplici miſſioni In̄ epiſtolarꝭ. ꝯ. t. ⁊ hͦ re. qd̓ eſt epiſtolevl̓ qd̓ ꝑtinet ad epl̓am. Et hͦ epiſtolare. rꝭ. ⁊hͦ epiſtolariū .i. liber epl̓aꝝEpitaphiū. phij .n. s. ē ſcriptura ſiue tituluſin lapidibꝰ ſepulcroꝝ ſcpͥtꝰ. ⁊ d̓r ab ep̄i. ⁊ taphos qd̓ eſt tumulū vel ſepulcrūEpithalamiū. mij .i. cātꝰ qͥ fit ſuꝑ thalamū .i.ſuꝑ ſpōſum vl̓ ſpōſam. In̄ epithalamiꝰ. a. ūẜm Hug. Pap̄. dic̄. Epithalamia ſunt carmina nuptiaꝝ q̄ decātant̉ a ſcolaſticꝭ ī honorē ſpōſi ⁊ ſpōſe. Hoc pͥmū Salomō edidit ī laudē xp̄i ⁊ eccīe. ex qͦ gētiles epithalamiū ſibi vēdicauerūt. Un̄ Hieronymusīepl̓a ad Paulinū. c. vij. Salomō pacificꝰ⁊ amabil̓ dn̄i. mores corrigit. natura docꝫeccīam iugit ⁊ xp̄m. ſanctaꝝ nuptiarū dulce canit epithalamiūEpithematicꝰ. a. ū .i. ſuꝑpoſitꝰ vel appoſitusUn̄. Ip̄e ip̄a ip̄m d̓r epithematheton .i. appoſitiuū qꝛ apponit̉ .i. iugit̉ cū pͥma ⁊ ſecūda⁊ tertia ꝑſonis. vt ip̄e lego. ip̄e legꝭ. ip̄e legiEpithetu. ti. ē adiectiuū qͦdlibet. ⁊ d̓r ab epi
⁊ theẜ. qꝛ ſupponit̉. Sꝫ ꝓprie epithetū d̓r illud adiectiuū qd̓ ꝯuenit oī rei alicꝰ maneriei ſꝫ nō ſoli. vt cygni ē epithetu albꝰ et coruiniger. Itē epithetū d̓r accidēs qd̓ eſt ꝓpriuꝫſꝫ differūt. qꝛ epithetū ē qd̓ ꝯuenit oī rei alicuiꝰ maneriei ſꝫ nō ſoli. vt eſſe nigrū ꝯuenitcoruo ſꝫ nō ſoli. Propriū ꝟo oībꝰ vniꝰ maneriei rebꝰ ⁊ ſol̓ ꝯuenit. In̄ epitheton d̓r q̄dam figura cū tale accidēs vl̓ adiectiuumaddit̉ tali rei īmediate.Epitoma. tꝭ. n. t. vl̓ epitome. mes .i. abbreuiatio ẜmōis. ⁊ d̓r ab ep̄i ⁊ tomꝰ vl̓ tomos diuiſio. p̄ciſio. qͣſi p̄ſectio ẜmōis. Un̄ Hiero.dic̄ in epl̓a ad Paulinū. Paralipomenō liber inſtrumēti veterꝭ epitome tātꝰ ac taliseſt ⁊c̄. Dr̄ aūt epitoma abbreuiatio veteristeſtamēti qd̓ d̓r inſtr̄m. qꝛ inſtituit ī doctrina fidei ⁊ moꝝ. ⁊ ponit̉ h̓ abſolute ꝓ abbreuiatiōe. qꝛ breuit̓ tāgit p̄miſſa In̄ epitomaticꝰ. ca. cu. i. breuit̓ dicēs vel dictusEpithymū. mi .i. flos thymi. ⁊ ē tymbre ſil̓is⁊ d̓r ab ep̄i ⁊ thymū qd̓ ē flos qꝛ ſolet ſupponi a medicꝭ alijs adiutorijs p̄cedētibꝰ Ind̓epithymicꝰ. a. ū. i. ꝯcupiſcibile. Et epithymū etiā d̓r thuribulū qd̓ alio noīe d̓r thimiamateriū. a ſuppoſitōne thymioꝝ. qd̓ alionoīe d̓r thuricremulū. Un̄ d̓r Pone thymiama in thuricremuloEpilēſis eſt eiuſdē ꝟbi ī eodē ꝟſu ſine aliqͣ dilatiōe ꝯgeminatio. vt Me me. Itē Cōſurge cōſurgeEpitrophiū .n. s. ē domꝰ in qͣ alunt̉ pauꝑesinfantesEpos grece. latine d̓r lausEpto. onis .i. memoriaEpudoratꝰ. a. ū .i. extra pudorē poſitus.Epudorꝰ. a. ū .i. extra pudorē .i. ꝟecūdiā īpudēs. ⁊ d̓r ab e. ⁊ pudorꝰ qd̓ ē pudore plenꝰ.Epulū. li. n. g. ī ſingl̓ari. ⁊ he epule. aꝝ. in pl̓ieſt heteroclitū genere ⁊ declinatiōe. d̓r quaſi opulū ab opulētia reꝝ. Et d̓r ẜꝫ qͦſdā epulū ꝓ corꝑali. ſꝫ epule aꝝ. ꝓ ſpūali .i. ꝓ refectōne ſcīe vl̓ ꝟtutꝭ. Un̄ Plato ī thi. Ueniſtꝭ adepulas heſternasEpulonus .ni. m. s. i. gluto epulis deditusqͥ aliter d̓r hic epulo. onis. Un̄ Augꝰ. de cͦui. dei. Epulones etiā deos Iouis paraſitos eſſe dixerunt.Epulus. id eſt. luxante NEquabilis. lis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. ⁊ ꝑ ſyncopā h̓ ⁊ hec