MI

ſio. vel diuerſum ⁊ noicꝰ qd̓ ē infirmꝰ. Ind̓diſnōicꝰ qͥ nō equo mō recipit ⁊ emittit.Diſpectus. a. ū. i. ꝯtemptꝰ. ⁊ diſpectio faſtidium. ſuꝑbiaDiſpēdiū. dij n. s. ⁊ hͦ diſpēſa. ſe. id ē. nimialargitas vl̓ nimia diſpēſa. ⁊ d̓r a diſpēdo. iſEt diſpēdiū d̓r qd̓ eſt ꝯͣriū ꝯpēdio .i. longū⁊ inutile. In̄ diſpēdioſus. a. u. i. lōgꝰ ⁊ inutilis. Et cōꝑat̉ diſpēdioſus. ſior. ſiſſimꝰ In̄ hͦdiſpēdioſitas. tatꝭ. ẜm Hug. Pap̄. ꝟo dicitDiſpendiū damnū vel detrimentūDiſpēſator. ẜm Pap̄. d̓r cui credit̉ adminiſtratio pecuniaꝝ. qꝛ pͥus qͥ dabāt pecuniānō numerabāt ſꝫ appendebāt eāDiſpēſatio ē iurꝭ cōis ꝓuida relaxatio vtilitate ſeu neceſſitate pēſata. ẜm Guil. in ſpeti. de diſp⁊. Uel ſic. Eſt rigorꝭ iurꝭ ꝑ euꝫ adquem ſpectat canonice facta relaxatio. jͣ. q.vij. niſi rigor. ⁊. c. ſe. Qn̄qꝫ tn̄ diſpēſatio capit̉ impropͥe .ſ. ꝓ iurꝭ declaratōe. vt in. c. qͥntauallis. de iureiur̄.Diſploſus. a. ū. i. diſſutꝰ. aꝑtꝰ. diruptusDiſſyllabꝰ. a. ū. i. duaꝝ ſyllabaꝝ. ⁊ d̓r a dis. ⁊ſyllabaDiſſitus. a. ū. pe. cor. i. ſeꝑatusDiſſuria eſt arida vrine digeſtio vel difficultas mingendi.Diſſutus. a. u. pe. ꝓd̓. i. diſiunctꝰ. ⁊ in ſuturafractusDiſtichon .n. s. ⁊ hͦ diſtichiū īuenit̉ .i. carmēvel opꝰ duoꝝ ꝟſuū. ⁊ d̓r a di. i. duo. ⁊ ſtichō.qd̓ eſt ꝟſus. Un̄ Theodolꝰ. Quos ī diſtichij carmē ꝯplecterꝭ emi. Ite diſtichon d̓ꝫqͦddā genꝰ dicēdi. cū ſcꝫ autor totū loquit̉ ꝑſe ſine ꝑſona introductaDiſtinctꝰ. a. ū i. diuiſus. ſeꝑatꝰ. deſignatus.punctatus. determinatusDiſtinctio. onis .i. diuiſio. puctatio. ſeꝑatioEt diſtinctōis tres ſunt ſpēs .ſ. colū. comaperiodus. de qͥbꝰ vide locis ſuisDiſtrictus. a. um .i. ſeuerus. aſper. auſterus.⁊ comparat̉Diſtrophos d̓r oda illa q̄ ſemꝑ in ſcd̓o ꝟ̓ſurepetit varietatem verſus. vide infra ī ſtrophosDiualis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. pe. ꝓ. i. diuinus. Un̄ Diualis d̓r pͥnceps vel imꝑator. qui qͣſi deushabebaturDiuerſicliniū. nij n. sͣ. i. locꝰ vbi diuerſe vieꝯiungunt̉. ⁊ d̓r a diuerſus. a. ū. ⁊ clino. nasqꝛ illic diuerſe vie acclināt̉. vl̓ qꝛ illic via inclinat̉ ad diuerſa. qd̓ alit̓ grece d̓r hͦ etero-

clitū. Item eteroclita ſiue diuerſiclinia dicunt̉ q̄dā noīa in arte grāmatica qͣſi ad diuerſa ſe inclinātia .ſ. q̄ inclinant ſe ad diuerſas dictōnes in diuerſis caſibꝰ. vt IupiterIouis. vl̓ ad diuerſas ſignificatōes. vl̓ addiuerſas declinatōes. vel ad diuerſa genera ī diuerſis numeris. vt veſpera. veſpere.vas. vaſa. celum celiDiuerſoriū. rij .n.s. i. diuerſitas viaꝝ. ſcꝫ vbiviator ad callē diuertit̉. vel locꝰ remotꝰ abalio. vel receptaculū .ſ. hoſpitiū vel hoſpitale. ⁊ d̓r a diuerto. tis. qꝛ illuc diuertimuſ. vl̓qꝛ ex diuerſis vijs ibi ꝯuenit̉. Vnde ī Luca. Nō erat ei locꝰ ī diuerſorio. Et vt dicitglo. Diuerſoriū eſt domꝰ int̓ duos murosduas hn̄s ianuas. vt ſcꝫ ex diuerſis vijs recipiat adueniētes. ⁊ ſigͣt eccl̓iam int̓ paradiſum ⁊ mundūDiuerſus. a. um .i. diuiſus. ſeꝑatus. non cōcors. malus. ⁊ cōꝑat̉. In̄ hͦ diuerſitas. tatisid eſt. varietasDiuerticulū. li. n. s. i. flexꝰ viaꝝ. vbi vna viadiuertit ab alia. vl̓ ip̄e callis ꝑ quē diuertimus ab alia via. qͣſi diuerſa via.Diues. ꝯͣ. g. decli. ſꝫ oīs ꝯſtructōe. d̓r qͣſi diuhn̄s .i. cupiēs diuitias .i. opulētꝰ vl̓ pecunioſus. ſiue vtat̉ ſiue nōDiuitioſus. a. ū i. copioſus. plenus diuitijſIn̄ diuitioſitas. tatꝭ .i. cōpioſitasDiuidens. dentꝭ. m. t. i. ouis vl̓ agnus duoſhabēs tantū dentes. ⁊ d̓r a duo ⁊ dēs. Itēdiuidens. tis. oīs ge. poteſt eſſe ꝑticipiū dediuido. dis.Diuidia. die. f. p. i. diſcordia vl̓ bellona. In̄diuidioſus. a. ū .i. diſcordioſus. qͥ ꝑ ſuā diſcordiā alios diuidit ⁊ diſcordare facit. qͥ etdiuiſioſusDiuidiculū. li n.s. d̓r caſtellū in diuiſiōe terraꝝ poſitumDiuiduꝰ. a. ū. qͥ diuidit vel diuidit̉. In̄ diuiduitas. tatꝭ. ⁊ ꝑ ꝯpoſitionē indiuiduꝰ. a. ū. ⁊hͦ indiuiduitas. tatꝭ.Diuinꝰ. a. ū. qd̓ ē deoꝝ. vl̓ ꝑtinēs ad deos. ⁊d̓r a diuꝰ. a. u. Et diuini dicūt̉ celeſtes deificati. Itē diuini qͥ tractāt de deo. qͥ magiſꝓprie dicūt̉ theologi. Et diuini qͥ diuināt ⁊aſtutia quadā fraudulēta hoībꝰ futura cōiecturāt. In̄ diuinitas. tatꝭ.Diuinator. futura ꝯtemplās d̓r. ⁊ ſꝑ in malo accipit̉Diuinatio accipit̉ tripl̓r. Primo ꝓſcientiatheologie. a qͣ theologi dicunt̉ diuini. Se-

k 2