EM
xi.Cōpilator ẜm Iſid̓. ē ille qͥ aliena dicta ſuisꝑmiſcet. Et ſic ſolēt pigmētarij ī pictura diuerſa mixta ꝯfundere. Un̄. Pictoribꝰ atqꝫpoetꝭ qd̓libꝫ audiēdi ſꝑ fuit equa poteſtasHoc ſcelere qͦndā accuſabat̉ hercules mōtuanꝰ. cū ꝟ̓ſus Homeri trāſferēs qͣſdaꝫ voces ſuis ꝑmiſcuiſſꝫ. Et cū ꝯpilator emulisdiceret̉ rn̄dit Magnaꝝ viriū eſſe clauama manu Herculis extorqͣreCōpitū. ti .n. s. ē collectio pluriū viaꝝ .ſ. locvbi pl̓es vie ſe cōpetūt ⁊ ꝯueniūt. ſic̄ ē biuium. triuium. ⁊ d̓r a ꝯpeto. tꝭ. vel a cō ⁊ pital̓qd̓ ē via. In̄ h̓ ⁊ hͦ cōpital̓. ⁊ hͦ le.Cōpletꝰ. us. ui. i. brachijs cinctꝰ. ⁊ d̓r a ꝯplector. rꝭ. qd̓ ē ſil̓ vtriſqꝫ manibꝰ cingere. Ind̓cōplexio .i. actꝰ ꝯplectēdi. vel q̄dā argumētatio q̄ vndiqꝫ ꝯplectit̉ aduerſariū. Et hͦ alatinis d̓r ꝯplexio vl̓ cornutꝰ ſyllogiſmus.a grecꝭ dilema. Et ꝯplexio d̓r natura vl̓ diſpōſitio. In̄ h̓ ⁊ hͦ ꝯplexional̓. ⁊ hͦ le. ⁊ ꝯplexionalitas. ⁊ ꝯplexionatꝰ. a. ū .i. ꝯplexiōe ꝑticipās vl̓ diſpoſitꝰ. Itē ꝯpletꝰ accipit̉ in paſſiua ſigͣtōe .i. ꝯiunctꝰ vl̓ ꝯpoſitꝰ. vt Sermoꝯplexꝰ d̓r ꝯſtās ex dictōibꝰ .ſ. orō ⁊ ꝯpoſitioEt ꝯponit̉ incōplexus. a. ū.Cōplex. o. t. i. ī malo ꝯſentiēs. alteriꝰ dolo ſil̓ꝯſentiēs. Propͥe qͥdē cōplex eſt qͥ aliqͦ pctō l̓crimīe eſt alteri implicitꝰ. Et ſꝑ ad malum⁊ nūqͣꝫ ad bonū d̓r cōplexCōplerio. onis. ē actꝰ ꝯplectēdi. vel qͥdā color rethoricꝰ. qͥ fit ex eo ꝙ eadē dictio ī pͥncipijs pluriū clauſulaꝝ reꝑit̉. ⁊ altera circafinē earundē. vt Bn̄dicite angeli dn̄i dn̄obn̄dicite celi dn̄o.Cōplicitas. tatꝭ. f. t. i. ꝯcors int̓ duos vl̓ plures doloſitas. in malo ꝯſenſusCōploſus. a. ū i. ꝯcuſſus vel ꝯiunctus.Cōplutꝰ a. ū i. pluuia irrigatꝰ Un̄ amos. iiijPars vna ꝯpluta ē. ⁊ ꝑs ſuꝑ quā nō pluitaruit. In̄ cōpluuiū. ⁊ eſt locꝰ ad quē multepluuie ꝯfluūt vel ꝯpluūtCōpos. otꝭ .i. cōpetēs aſſecutor ſui voti. cuoīa ſuccedūt ad votū. ⁊ ē cōis ge. declinatōne. ⁊ ꝯſtructōe g. o. Un̄ Boetiꝰ. Cōſtat eternū bonū eſſe ſui cōposCōpotor. orꝭ. ⁊ cōpotrix .i. ſil̓ vl̓ luxurioſe potans. Et cōpotator ⁊ ꝯpotatrix idē .ſ. ſiml̓potās a ꝯpoto. as. are.Cōpotꝰ. ti. m. s. i. nūeratio vl̓ numeri aſſignatio. vl̓ doctrinal̓ ars. ⁊ d̓r a ꝯputo. as. vl̓cōputor. arꝭ. Antiqͥ tn̄ dicebāt ꝯputꝰ ſic̄ exigit deriuatio. qͦd nos abhorremꝰ ꝓpt̓ vocꝭ
abſonātiā. In̄ h̓ ⁊ hͦ cōpotiſta. ſte. qͥ docetputū. vel qͥ vacat ꝯpotoCōpromiſſariꝰ d̓r cui ſimpl̓r vel ad tꝑs committit̉ vt eligat vice eoꝝ qͥ cōpromittūt. vtde elec. qꝛ ꝓpterCōptꝰ. a. ū .i. ornatꝰ. planatꝰ. a como comis.Un̄ Ouidiꝰ. Sint ꝓcul a nob̓ iuuenes ⁊femina comptiCōpunctio. onis f. t. eſt pctōꝝ cū merore recordatioConamen. inis. n. t. i. niſus temptatio. a conor. naris.Conatꝰ. us. ui. ⁊ conatꝰ. a. ū. adiectiue .i. niſus. temptatusCōcha. f. p. d̓r a cauo. eo ꝙ ſit caua. vl̓ qꝛ deficiēte luna cauat̉ .i. euacuat̉. Et īuenit̉ concha ꝓ qͦdā terreo vaſe. ⁊ ꝓ teſta cuiuſdā piſcis. ⁊ ꝓ ip̄o piſce qn̄qꝫ īuenit̉. Itē nota multa eſſe genera cōchaꝝ. int̓ qͣs margarite fere habēt̉. q̄ ⁊ cōchlee dicūt̉. in qͣꝝ carne p̄cioſus calculꝰ ſolidat̉. ⁊ dicūt ꝙ nocturno tēpore littora appetūt ⁊ ex celeſti rore margaritas ꝯcipiūt. Itē cōchageneralit̓ appellatur oīs piſcis teſtā hn̄sCōcētꝰ. uſ. ui. i. ꝯueniētia ⁊ ꝯcordātia. ⁊ ꝓpͥeī cātu. ⁊ d̓r a ꝯcino. is. ẜm Hug. Pap̄. dicitCōcētꝰ cātꝰ mixtꝰ .i. ſimphōia. a ꝯͣcino Cōcētꝰ ec̄ celi d̓r a qͥbuſdā eē .i. ꝯſonatia planetaꝝ. Cōcētꝰ ec̄ d̓r cātꝰ ꝯtinuꝰ ⁊ laus bonoꝝUn̄ Iob. xxxviij. Cōcētū celi qͥs dormirefacit̉Cōceptaculū. li. locꝰ ꝯceptōis. a ꝯcepto. as.Cōceptio d̓r qͣi ſil̓ captio. ⁊ ē ꝯceptio q̄damſpēs allothete. q̄ alio noīe d̓r ſilepſis.Cōceſſio eſt apud rethores cuꝫ reꝰ nō id qd̓factū ē defendit. ſꝫ vt ignoſcat̉ poſtulatCōceſſio fcā alicui d̓ aliqͣ re reſpicit ꝑſonamcui fit. n̄ aūt ip̄am rē. adeo ꝙ finit̉ morte ip̄ius cui facta ē. nec ad heredes eiꝰ trāſmittit̉niſi ī ip̄a ꝯceſſiōe fiat mentio. de heredibꝰ. l.cū ẜuꝰ. §. ſi qͥs. ff. de le.Cōcidētia. ie. qͣi ſil̓ cadētia. vt ꝯcidētia generū ē. cū diuerſa genera ſil̓ cadūt ī eadē voceCōchile. lis. n. t. vl̓ cōchiliū .n. sͣ. i. piſcis qͥ latitat ī cōcha. d̓ cuiꝰ ſanguīe tingit̉ lana. ⁊ fitpurpura. Un̄ ⁊ qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ tali tinctura.qn̄qꝫ ꝓ vicijs q̄ coinqͥnāt ⁊ tingūt ⁊ inficiūtad modū illiꝰ tincture. qn̄qꝫ ꝓ inqͥnatꝭ ⁊ ſordidis ⁊ tinctꝭ tinctura vicioꝝ. Un̄ Iuuenal̓ ꝓ vicijs ⁊ vicioſis illud ponēs ait. Horū ego nō fugiā cōchiliaCōchilegꝰ. m. sͣ. d̓r qͥ cōchilia legit. id ē. collih 2
h 2