¶A

Cato. m. t. ꝓpriū nom̄ viri. ⁊ d̓r a catꝰ. qꝛ aſtutus fuit ad modū illiꝰ aīal̓. In̄ catonicꝰ. a.um. ⁊ h̓ ⁊ hͦ catoniſta. ſte. qͥ vel q̄ catonē ſeqͥt̉⁊ ſectā illiꝰ. Duo āt catōnes fuerūt amboamatores ꝟtutꝭ. Maior cēſorinꝰ auūculuiminorꝭ. ph̓oꝝ ꝑitiſſimꝰ. Minor nepos eiꝰrigidꝰ diciꝰ eſt. ⁊ vticēſis. qͥ vtice ſe īterfecit.Uel Cato d̓r a catus. a. ū.Cattꝰ. ti. m.s. qͦddā aīal īgenioſum .ſ. murilegꝰ. qd̓ alij dicūt gattꝰ ꝑ gͦ. ſꝫ corrupte. In̄catta. te. ⁊ d̓r cattꝰ ꝑ ſyncopā a cauiꝰ. eo ꝙyſitcautus in muribꝰ capiēdisCatulaſter. m. sͣ. i. ꝑuꝰ cattulꝰ. ⁊ catulaſtra. i.ꝑua cattulaCatullꝰ ꝑ geminū l. fuit qͥdā poeta veronēᶠde qͦ dicOuidi. Mantua Uirgilio gaudꝫverona catullo. Peligne gētꝭ gl̓a dicor egoCatulꝰ. m. s. me. cor. d̓r a canis. Et ſunt catuli ꝓprie filij canū. Abuſiue tn̄ filij qͣrūlibetbeſtiaꝝ dicunt̉ catuli.Catus. a. ū. i. cautꝰ. ⁊ ē ſyncopatio hꝰ quod ēcautꝰ ẜm Hug. Pap̄. aūt dic̄. Catꝰ denoīatur ſiue denoīatiōꝫ aſſumit a cane .i. doctꝰſapiēs. acutꝰ. ingenioſus. In̄ Cato. tonis.vt ſupra dictū eſtCaucaſus ē mons ſcythie ab india vſqꝫ adtauꝝ porrectꝰ. ꝓ gētiū ⁊ varietate linguarūdictꝰ. Nā cū in oriēte ī excelſuꝫ ꝯſurgit caucaſus d̓r. ẜm qd̓ ip̄oꝝ lingua ꝓ niue candidū d̓r. ⁊ cor. pe. Un̄. Carbaſus abbreuias ⁊caucaſus eſt comes illiCauda .f. p. eſt extrema ꝑs aīalis In̄ caudatus. a. ū. qͥ habet caudāCaudex. m. t. i. trūcus. qꝛ ē qͣſi cauda arborꝭqd̓ ⁊ cadex d̓rCaudice nauicule dicte. qꝛ qͣttuor vſqꝫ addecē capiāt hoīes ẜm Pap̄.Caudix. cis. f. t. i. radix q̄ inheret terreCauea .f. p. eſt locꝰ ꝯcauus. vl̓ vbi aues autalia aīalia includūt̉. Cauea etiā d̓r theatrūvel feſſio hoīm ī circuitū ꝯſidentiū. In̄ caueola .i. ꝑua caueaCauerna. f. p. i. ſpelūca. In̄ cauernatꝰ. a. ū.cauernoſus. a. u. ī eodē ſenſu .ſ. ꝑforatꝰ. ꝑfoſſus. ꝑſcrobatꝰ. In̄ cauernicula. dimi .i. parua cauerna. ⁊ cauernula dimi. idemCauilla .ſ. p. d̓r a caueo. ⁊ ē lignuꝫ qd̓ inſerit̉foraminibꝰ ad modū claui. In̄ cauillo. las.i. clauis infigere. vl̓ ꝯfirmare cauillis. Inuenit̉ etiā cauilla ꝓ rixa cauillatōe. ꝯtētiōe.ſꝫ tūc venit a caluo.Caula. f. p. i. ouile a greco aula Grece em̄ vo

cāt aulas receptacula aīaliū. ⁊ inde cauīa.addita c. Caula etiā d̓r cāceliꝰ ante iudiceꝫvbi ſunt aduocati. vl̓ ingreſſus. Caule etiam dicunt̉ munimēta ouiūCaulis. m. t. ē generalit̓ oīm herbaꝝ ⁊ olerūmediꝰ frutex. qͥ vulgo tirſus d̓r. qꝛ a t̓ra ſurſum ꝯſcēdit. Ex qͦ tractū ē vt ſpēalit̓ qͦddaꝫgenꝰ oleꝝ caulis d̓r. qꝛ tirſus ip̄iꝰ ampliꝰ ceteris oleribꝰ coaleſcit. Un̄. Dic caules olera dicūt̉ ouilia cauleCauma. matꝭ. n. t. i. īcendiū. calor. eſtus.Caupo. oniſ. m. t. ē vēditor vini. ⁊ d̓r a capiois. qꝛ capit vinū vl̓ aquā. ꝙ aūt d̓r caupo qͣſi capiēs potū. etymo. ē nō cōpoſitio. Qui ⁊alio noīe d̓r tabernariꝰ. ⁊ tabernio ⁊ ganeoA caupo d̓r cauponariꝰ. rij. ī eodē ſenſu. ſcꝫtabernariꝰ Inuenit̉ ec capo. vides capo.Caupona. f. p. pe ꝓ. tā ꝓ muliere tabernariaqͣꝫ ꝓ tabernaCauſa. ſe. f. p. d̓r a caſu qͦ euenit. Eſt etiā origo ⁊ materia negotij nedū diſcuſſionis examine patefacta. q̄ dūꝓponit̉ cā eſt dū diſcutit̉ iudiciū. dū finit̉ iuſticia. c. forus. de ꝟ.ſig. vbi Bern̄. dic̄ in glo. Itē cā eſt res in dicēdo poſita cū interpoſitōe certaꝝ ꝑſonaꝝſcꝫ actoris. rei. iudicis ⁊ teſtiū. Et d̓r a caſuqꝛ caſualit̓ occurrit p̄ter hoīm volūtatem.Et differūt cauia ⁊ actio. Nā cauſa ē negociū vel ꝯtractꝰ ex qͦ qͥs mouet̉ ad petēdū vl̓litigādū. vt eſt venditio vel locatio rei ex qͣorit̉ obligatio. ⁊ eſt cauſa ꝓxima obligatōiſq̄ obligatio parit actionē. cū obligatio mater ſit actōis. Et eſt duplex cauſa .ſ. ꝓxima ⁊remota. q̄ differūt in actōe reali et ꝑſonali.Nā in ꝑſonali remota eſt ip̄m factū. Proxima eſt ip̄a obligatio. Et ī ꝑſonali nō ſuffic̄expͥmere cām ꝓximā dicēdo. Ago cōtra te.qꝛ obligaris mihi in decē. ſꝫ oportet expͥmncre cām remotā. vt dicēdo Conuenio te. qꝛmutuaui tibi decē. In reali proxima cauſa eſt dominiū. Sꝫ remota ē ex qͣ ꝯſeqͥt̉ qͥsdominiū. Et nō eſt neceſſe expͥmere remotam. vt dicēdo. Ago ꝯͣ te. qꝛ emi domuꝫ. ſꝫſufficit expͥmere ꝓximā cauſaꝫ dicēdo Agoꝯtra te. qꝛ ſum dn̄s domꝰ illiꝰ. Et hͦ no. inglo. ⁊ ꝑ do c. c. dilecti filij. de iudi. De diuerſis ſpeciebꝰ cauſaꝝ vide bonā glo. xj. q. j. inſum Eſt em̄ quedā cauſa ſpūalis vl̓ annexaſpūali. vt illa que fit de iurepatronatꝰ Quedam ciuilis. vt cum agit̉ ſuper rei vendicatione in cauſa pecuniaria. Quedam criminalis. vt cum agitur directe de crimine