¶ M

ab augendo imꝑium. Un̄ ī natiuitate dn̄ilegit̉. Exijt edictū a ceſare Auguſto. Etiāantonomaſice Octauianꝰ dictꝰ eſt auguſtqꝛ ſuꝑ oēs alios auxit romanū imꝑiuꝫ. Etab illo dictꝰ eſt qͥdā mēſis Auguſtꝰ. qꝛ in eomēſe natꝰ eſt. vel qꝛ obtinuit victoriam deAntonio ⁊ cleopatra. vel id̓o ab augeo. es.qꝛ in illo mēſe res augent̉ ⁊ creſcunt. Qn̄qꝫꝟo adiectiue declinat̉ auguſtꝰ. a. ū. i. nobil̓.illuſtris. inſignis. p̄clarus. exgrex. ſegregariꝰ. celticꝰ. heroicus. Et eſt ꝯpoſitū ab aue⁊ iuſto. as. qͥa ſolis nobilibꝰ licebat oliꝫ guſtare aues. ⁊ tūc ꝯꝑat̉. Cū ꝟo declinat̉ ꝑ qͣtā declinationē h̓ auguſtꝰ. us. ui. eſt q̄damſpēs diuinatiōis q̄ fiebat in guſtu auiū. ⁊ ēꝯpoſitū ab aue ⁊ guſtū. Solebāt em̄ aueꝫſpargere gallinis ⁊ in guſtu ⁊ captōe illiuseſce ſaꝑe auguriū qd̓ d̓r auguſtꝰAuia. f. p. eſt mater pr̄is vel matris.Auiaria .i. ſecreta loca et a via remota. auttm̄ auibꝰ adibilia.Auicula. f. p. dimi .i. parua auis.Huiculariꝰ. m. sͣ. qͥ capit auēs. Itē auicularia pl̓is nūeri .n. s. dicunt̉ loca ſecreta ſiluarū ſolis auibꝰ adibiliaHuidus. a. ū .i. ml̓tū cupidꝰ. ⁊ ẜm qͦſdā d̓r abhabēdo. qꝛ ſꝑ hr̄e deſiderat. In̄ auidulus.a. ū .i. aliquantulū auidusHuigerulus. m. s. vl̓ auigerula. f. p. d̓r qͥ vl̓ q̄gerit aues ad vendendū.Huinū .n. s. pe. ꝓ. qͣi extra vinū .i. aqͣ mixtū.Huis f. t. eſt nomē generale ad oīa volatiliapēnata. ⁊ d̓r ab a ⁊ via. qͣi ſine via. qꝛ certamviā nō hꝫ. ſed ꝑ auia q̄qꝫ diſcurrit. Potiꝰ tn̄videt̉ ethymologia qͣꝫ ꝯpoſitio. Etiā d̓r abaueo. es. .i. cupio. qꝛ auis cupide ſumit cibūHuiꝰ. a. ū. i. a via remotꝰ. Inuiꝰ ⁊ deuiꝰ idemSed tn̄ ꝓprie differūt. qꝛ deuiū ꝓprie eſt inſiluis. Auiū in ꝑuis virgultis. Inuiū ī paludibꝰ ⁊ aqͥs. Un̄. Deuia ſunt ſilue virgultiqꝫ auia lymphe. Inuia. ſepe tn̄ hec legꝭ īproprie.Hula. f. p. i. domꝰ regia ſiue ſpacioſum habitaculū porticibꝰ qͣttuor ꝯcluſum. In̄ hͨ aulula. dimi .i. ꝑua aula. Itē aula d̓r qn̄qꝫ ſcriniū in qͦ res ponunt̉. Etiā aule pl̓alit̓ dicūt̉fiſtule organoꝝ ꝑ qͣs elicit̉ melodia. In̄ aulidꝰ. a. ū. dulcis inſtar ſoni organiNularꝭ. ꝯ. t. ⁊ hͦ. re. ⁊ auletꝰ. a. ū. ꝓ eodeꝫ ſcꝫ adaulam ꝑtinens.Hula grece cannula d̓r vl̓ tibia latine.Hules. lis. ⁊ auledus d̓r qͥ cū cannis cantat

ſcꝫ tibicen. Et cōponit̉ choraules. lis. ⁊ ē qͥcū cannulis cantat in choro.Huleū .n.s. d̓r cortina. qꝛ in aula attali regiſꝑgamoꝝ pͥmo fuit inuentū. vel qꝛ in aulisextendi ſolet. Iteꝫ auleus. a. ū .i. regalis. velres aule. ⁊ d̓r ab aula.Hulicꝰ. a. ū. ⁊ aulanꝰ. a. ū. i. palatinus qͣi aulecuſtos. qꝛ aſſidue eſt in aula cū pͥncipe.Auoth. i. villa l̓ ville. Un̄ Nūe. xxxij. Quosappellauit auothiair .i. villas iair.Hura. f. p. qn̄qꝫ idē eſt qd̓ ſplendor. Un̄ ꝑ ramos aura refulſit .i. ſplēdor. Scd̓o d̓r vētꝰvt aura flat .i. vētꝰ. Tertio d̓r aer. Un̄ Theodolꝰ. Comit eqͥ pēnas ⁊ ſe dimittit in auras .i. ī aera. Quarto d̓r fauor. vt iſte hꝫ bonā aurā ſue ꝓmotiōis. Un̄. Aera ſplēdoreꝫventū ſimul ac fauorē Quattuor hec auraſignificare ſolet.Hurata. f. p. d̓r piſcis qͥdā qͥ in capite habetcolorē ſimilē auro.Hurea. f. p. d̓r frenū eo ꝙ circa aures ponat̉.⁊ d̓r ab auris. Dr̄ etiaꝫ aureꝰ. a. ū. adiectiue.id eſt de auro. ⁊ tūc d̓r ab aurū. Un̄. Aureafrenat eqͦs. eſt aurea mobile nomēHureola. f. p. d̓r ꝓprie illd̓ p̄miū ꝓueniens exoꝑbꝰ p̄cellentibꝰ qd̓ dat̉ ſanctꝭ in pr̄ia eterna. Et tale p̄miū eſt triplex. Primū d̓r crinale qͦ cōiugati caſte viuētes coronant̉. qd̓ẜm theologos fructꝰ triceſimꝰ d̓r Secūdūd̓r ſertū qͦ hoīes exiſtentes in viduitate ꝯtinentes in eterna patria coronant̉. ⁊ illd̓ d̓rfructus ſexageſimꝰ. Tertium d̓r aureola. qͣdoctores. martyres. ⁊ homines exiſtentesꝟ̓gines coronabunt̉. ⁊ d̓r fructꝰ cēteſimꝰ. etꝟginibꝰ caſtis ſpecialiter in eterna pr̄ia attribuendus. Un̄ Uirginibꝰ cecidit centeſimus integritatis. Sꝫ ſexaginta ſeruantqͥ ſunt viduati Triginta ſeruat ꝯiugati caſte viuentes. Et d̓r ab auꝝ. ⁊ olon̄. i. totumqͣi tota aurea.Huricalchū .n.s. qͦddā genꝰ metalli ex diuerſis mētallis cōflatū. ſic dictū. qꝛ hꝫ ſil̓itudinē auri ⁊ eris. auri in ſplēdore. eris in duricia. ⁊ d̓r ab auꝝ ⁊ chalchos .i. es. vel ab auꝝ⁊ chalchos .i. fex. qͣſi fex auri.Nuricomus. a. um. d̓r qui habet aureos capillos.Huricularis. m. t. vl̓ auriculare. n. t. d̓r minimus digitꝰ. qꝛ eo aurē purgamꝰ. Et adiectiue inuenit̉. vt hic ⁊ hec auricularꝭ. ⁊ hͦ reid ē ſecretꝰ. vt auricularꝭ amicꝰ. vl̓ auricularis .i. res ad aurem pertinēs. ⁊ pro eodeꝫ

d 4