Al
ſcribit. Et differt a librario. qꝛ librariꝰ eſt qͥnoua ⁊ vetera ſcribit. antiqͣriꝰ qͥ ſolū veteraAntiqͣriꝰ etiā d̓r ſenex vel antiquus.Antiquꝰ. a. ū .i. res multoꝝ ānoꝝ. ⁊ d̓r ab an̄qꝛ illd̓ qd̓ eſt ml̓toꝝ annoꝝ ē ab an̄ reſpectuiſtiꝰ qd̓ eſt aliqͦꝝ annoꝝ. ⁊ ꝯꝑat̉. antiquꝰ. ioriſſimꝰ. In̄ antiqͥtas .i. eui lōgitudo.Antiſima d̓r ab anti. qd̓ eſt ꝯͣ. ⁊ ſima .i. curua⁊ eſt nota in his ꝟſibꝰ qͦꝝ ordo ꝑmutatꝰ eſt.Eadē nota cū pūcto ponit̉ vbi in eodemꝟſu duplices ſenſus ſunt. ⁊ dubitat̉ qͥs ſenſus potiꝰ eligēdꝰ ſit.Antiſmicꝰ. a. ū. i. vrbanꝰ nō amarꝰ. n̄ iracūdꝰAntiſma eſt locꝰ vbi cēſus ē mutuādusAntiſmos eſt tropus floride ⁊ vrbane ꝟtutis vel ſententieAntiſtes. ꝯͣ. t. i. ſacerdos qͣi ſtās ꝓ ppl̓o. qꝛ an̄ſtat ⁊ orat ꝓ plebeAntiſticiū .n.s. d̓r ſacerdotiū vel dominiuꝫAntiſticia. f. p. idemAntiſta. f. p. i. ſacerdotiſſa.Antiſtropha. f. p. ē qn̄ finito ꝟſu reincipit̉ ipſum reſpōſoriū vl̓ eiꝰ medietas. ẜm Hug.Pap̄. ꝟo dic̄. Antiſtropha ē reciproca conuerſio. qn̄ totū reſpōſoriū ꝯuertit̉.Antitas .i. antiquitas.Antitheſis ē lr̄e ꝓ lr̄a poſitio. vt olli ꝓ illi.Antitheta ē ꝯͣria poſitio vl̓ locutio. ⁊ d̓r abanti qd̓ ē ꝯͣ ⁊ theſis qd̓ eſt poſitio .ſ. vbi ꝯͣriaꝯͣrijs opponūt̉ vt ꝯͣ malū bonū. Per īfamiā⁊ bonā famā oppoſitōes ſūt qͣi ꝯͣ thetā lr̄aꝫ.Sꝫ anthitetō vbi ꝯͣria ꝯͣrijs opponunt̉. etpulcritudinē ſnīe reddunt. vt frigida pugnabāt calidis. humētia ſiccisAntiton d̓r genꝰ ligni incōbuſtibilis. vel lignū paradiſi qd̓ ꝯburēdo fit mūdius.Antonomaſia .f. p. eſt qn̄ illd̓ nomē qd̓ ē cōepluribꝰ appropͥat̉ alicui ꝑ excellētiā ſic̄ Dauid d̓r ſpēaliter ꝓph̓a ꝓpt̓ excellētiā Paulusapl̓us. Ariſtoteles ph̓s. Et d̓r ab anti qd̓ ēꝯͣ. ⁊ onoma qd̓ eſt nomē. ⁊ theſis poſitio. qͣꝯͣria ⁊ īpropͥa poſitio noīs ꝓ noīe.Antonomīa. eſt noīs ꝓ noīe poſitioAntracidis. lapis p̄cioſus ſic dictꝰ. qꝛ ip̄e ēignei coloris vt carbūculꝰ qͥ antrax d̓r. ſedcalida vena p̄cinctꝰ. Cuiꝰ ꝓpriū ē iactatꝰ inigne velut inter mortuos extinguit̉ ⁊ econtrario aqͥs ꝑfuſus exardeſcit.Antrax .i. carbūculꝰ. vel calculꝰ i. lapis.Antrillus. m.sͣ eſt inſtrumētū lapicidaruꝫAntropophagi vel anthropofagite ē gensaſꝑrima q̄ hūanis carnibꝰ veſcit̉. ⁊ ſunt ſub
regione ſcythie. ⁊ d̓r ab anthropos qd̓ ē hō⁊ fagin qd̓ eſt comedere.Antropomorphite heretici dicti ſunt ꝓ eoꝙ ſimplicitate ruſtica deū hr̄e hūana membra q̄ in diuinis libris ſcpͥta ſunt arbitrāt̉.Anthropos em̄ grece. hō latine interp̄tat̉ignorātes vocē dn̄i qͦ ait. Spūs eſt deꝰ incorporeꝰ. Nec em̄ membris diſtinguit̉. neccorporis mole cenſet̉.Anthropos eſt hō ſurſum erectꝰ vl̓ ꝯuerſus⁊ de ab ana qd̓ eſt ſurſū. ⁊ thropos ꝯuerſioqͣſi ſurſū erectꝰ ⁊ ꝯuerſus ad celū. vt ſuū creatorē aſpiciat Et nota ꝙ hō d̓r ab humo qͦad materiā. qꝛ de t̓ra formatꝰ eſt ⁊ in terraꝫꝯuertit̉. Sꝫ d̓r anthropos ꝓpt̓ cōuerſiōemſui capitis in celū qd̓ alie creature ꝯuertūtin t̓raꝫ. vt plāte q̄ ſic radices .i. capita earūhn̄t. Itē anthropos in greco d̓r arbor conuerſa q̄ ꝯuertit radices ſurſum. Und̓. Oshomini ſublime deditqꝫ celū videre. Iuſſit ⁊ erectos ad ſidera v̓tere vultus.Anthropoſpatos eſt hūana paſſio attributa deo. ſcꝫ iraſci vel ridere.Antrū .n. s. grecū eſt. latine ſpecū d̓r. vl̓ ātraqͣſi atra. id ē obſcura loca. ⁊ differt a ſpecu.Un̄. Eſt ſpecꝰ inciſum nat̉a penitꝰ antrumAnubis. in. t. d̓r mercuriꝰ qͣſi ſine nube. ē em̄deꝰ ẜmonis. qꝛ oīa reuelat. ⁊ idē d̓r cynoceph̓alus. a. cynos .i. canis. et cephas caput.qꝛ cū canino capite depingit̉ apd̓ egiptioſꝓpt̓ ſagacitatē. Un̄ Uirgiliꝰ Omnigenūqꝫdeū mōſtra ⁊ latrator anubis.Anularꝭ. ꝯͣ. t. ⁊ hͦ re. qd̓ ꝑtinet ad anulū. Sꝫanularis. m. s. ſubſtātiue ſecūdꝰ digitꝰ a minimo. qꝛ ibi freq̄nter ponit̉ anulꝰ. In̄ anularius qͥ facit anulos In̄ etiā hͦ anulariū .i.Anulꝰ. m. s. pͥma bre (ocꝰ vbi fiūt anuliuis ē ornamētū qd̓dā .ſ. circulꝰ qͥdā. ſꝫ pͥmalōga ē ꝑuꝰ anꝰ. In̄ ānulatꝰ. a. ū .i. hn̄s ānulūEt d̓r ab anꝰ ꝓ culo a rotunditate. vl̓ d̓r abannꝰ ꝑ diminutōeꝫ qͣi ānulꝰ .i. circulꝰ. qꝛ ī ſeredeat vt ānꝰ. Quidā tn̄ dicūt ꝙ anulꝰ nonvenit ab anꝰ ꝓpt̓ p̄dictā cām ſꝫ ob aliā. Fuit eī ꝯſuetudo olī ꝙ ſi aliqͥs eſſet homicidavl̓ adult̓ deferret ſimeaꝫ in collo. os ſuū adſimie culū tenēs. ſed qꝛ hͦ erat nimis opprobrioſum fecer̄t torque rotūdū. quē in dedecus deferebāt ī digitꝭ. et tūc nobiles fecer̄iillū facere aureū vel argenteū. qd̓ magꝭ videbat̉ honori qͣꝫ dedecori. ex eo tꝑe ꝯſuetudo inoleuit vt nobiles deferrēt anulos. etideo dicūt qͥdam ꝙ anulꝰ dictꝰ eſt ab ano ſi
c 3