in alia clauſula. tūc acuunt̉ in illa ſillaba adquā ꝑtinet accētꝰ regularis. vt Sortes currit qͥ mouet̉ .i. ſortes currit ⁊ ipſe mouet̉. Etſic ſumit̉ in Luca. qͥ fuit Iacob qͥ fuit heli.Sūt em̄ hmōi nomīa et aduerbia īceptiuaclauſulaꝝ. ⁊ tūc faciūt relationē explicitā. ettūc acuunt̉ ad oſtēdēdū hāc vim. Qn̄qꝫ aūtinſerunt̉ clauſulę ſui an̄cedētꝭ. ⁊ tūc faciuntrelatiōeꝫ īplicitā. ⁊ tunc trahunt̉ a ſuo an̄cedēte. ⁊ iō amittūt naturalē accentū. ⁊ reguntur gͣui. Et hꝫ locū p̄dicta diſtinctio in oībꝰnoībꝰ int̓rogatiuis ⁊ aduerbijs. q̄ relatīe accipi pn̄t. vt qͣlis. qͣntꝰ. qͦtiēs. qͦt. cuiꝰ. cuias.qͣ. vn̄. ⁊ vbi. qn̄. cu. qͣꝫtuꝫ. qͣliter. qͦtennis. Eſtqͦꝫ diſtinctio cā quare ꝯpoſita ab inde acuunt an̄penul. vt exinde. deinde. ſubinde. cūpenl̓. q̄ eſt lōga poſitiōe acui deberet ẜm regulā. Priſcianꝰ aūt dic̄ hͦ ꝑ greciſmū fieri. qꝛſic accidit in aliqͥbꝰ aduerbijs grecis. ⁊ hͦ fitne p̄poſitio videat̉ venire ꝑ appoſitōeꝫ. Sꝫeadē rōne ꝯpoſita ab intus. ⁊ a lōge. et ab orſum. vt deorſum. ſic deberēt ꝓferri. Dicēdūꝙ oēs ꝯcordāt ꝙ in deinde. ſubinde. ꝓinde⁊ ceterꝭ ꝯpoſitꝭ ab inde. an̄penl̓. acuat̉. Et ſimilit̓ a qn̄ cōpoſita. vt ſiqn̄. neqn̄. aliqn̄. Inalijs aūt nō oēs ꝯcordant. vt abintꝰ. deintꝰalōge. delōge. deorſum ⁊ deſurſum. deīcepsde cōtra. Id̓o de qn̄ ⁊ inde indubitant̓ teneamus ꝙ ab eis ꝯpoſita debēt in an̄penultima acui. cet̓a aūt ſunt regl̓ariter ꝓferēda. tn̄ꝓpter ꝯformitatē tenendā ꝑſuadet̉ ſuꝑ bybliaꝫ vt talia etiā in an̄penl̓. acuant̉. Qui autēcorrigit nō ml̓tū inſtet ſed potiꝰ diſſimulet.qꝛ h̓ nō videt̉ autori .ſ. Priſciano. niſi de cōpoſitis a quādo ⁊ ab inde. Ut etiā aduerbia a noībꝰ diſtinguant̉ ꝯtra qͣrtam regulāhec aduerbia vltimo acuunt̉. alio aliqͦ. ⁊ alias. Cauſa etiā diſtinguēdi p̄poſitōes variant accētus ſuos. de qͥbꝰ tres regl̓e dant̉.Prima eſt ꝙ p̄poſitiōes ꝑ ſe ꝓlate acuunt̉in fine. qn̄ ſcꝫ ponunt̉ material̓r. vt. ad q̄ ꝑseſt. Secūda regl̓a eſt. ꝙ p̄poſite ſuo caſuali. vt extra domū. iuxta portaꝫ. vel interpoſite ſuis caſualibꝰ. vt domū extra tuā. vel p̄poſite caſui relato ad ſuum caſuale. vt extramūdi termīos. gͣuant̉ in oībꝰ ſyllabis. Terta regula eſt ꝙ p̄poſitōnes poſtpoſite caſibꝰqͦs exigūt. vl̓ poſite ꝑ defectū verboꝝ. vt tumihi de ml̓tis natis ſolꝰ ſuꝑ .i. ſuꝑes. vl̓ poſite in fine. vt mille hoīes venere ſupͣ. ſeruātgeneralē regulaꝫ. vt ſcꝫ monoſyllaba acuat̉⁊ diſſyllaba dictio acuat pͥmaꝫ. ⁊ triſſyllaba
mediā ꝓdu. Et ſi media eſt breuis acuit an̄penul. ſaluis exceptionibꝰ ſupradictꝭ. Hecp̄poſitio ꝟſus poſtpoſita accuſatiuo. trahitip̄m ad faciēdū vnū aduerbiū locale. ẜm qͦdam. vt italiā verſus. ⁊ tuuc acuit̉ penul. vl̓dicat̉ ꝙ ſunt due ꝑtes. ⁊ verſus inclinat accentū p̄cedentis dictiōis ad hanc ſyllabamver. ⁊ oēs alie grauant̉. et illa ſola acuit̉ ſiuecircūflectit̉. ⁊ eſt encleſis Cōiūctiōes cauſa diſtinctionis variant accentū. nā p̄poſite grauant̉ in oībꝰ ſyllabis ſuis. vt Sortescurrit. igit̉ mouet̉. poſtpoſite ꝟo ſeruāt accētū regulareꝫ. vt Sortes currit. mouet̉ igit̉.⁊ hoc p̄ter encleticas q̄ poſtpoſite grauant̉.quēadmodū ſi p̄ponerent̉. Diſtinctio regularis accentꝰ cogit accentū in alijs ſyllabisqn̄qꝫ corripi. vt meimet grauat me qͣꝫuis ſitlonga ꝓpter pͥncipalē accētū. qͥ erat ſuꝑ pͥmāqn̄ dicebatur mei. queꝫ non potuit mutareſyllabica adiectio. Et ſic tene de ſimilibus.vt egomet. illemet. Sic ī imꝑatiuo dicimꝰbenefac. calefac. ponentes accentū ſuꝑ vltimam. qꝛ pͥncipalis accētus in integro eratſuꝑ eam. Sic vultei. pompei. ⁊ virgili. ⁊ tepeſit ⁊ calefit. de qͥbus dictum eſt. Itemaccentū ponimus ſuꝑ hac ſyllabā li. in hͦ datiuo alicui qͦ metrici vtunt̉ tanqͣꝫ triſſillabovn̄ deberet acui an̄pe. ſꝫ ꝓſaici eo vtunt̉ tanqͣꝫ tetraſyllabo. iō ponūt accentū ſuꝑ eā qͣmhn̄t ꝓ an̄penl̓. De interiectōibꝰ nō p̄t dari certū documentū. nec de barbaris. niſi hͦꝙ oīs barbara vox nō declinata latine Accentū ſuꝑ extrema ſeruabit acutū. Interiectiones quoqꝫ in fine ſepius acuunt̉. In c.terminata dicunt qͥdā in fine acui. vt allecallecis. De bn̄fac. p̄dic. ⁊ introduc̄. ⁊ ſil̓ibusnō eſt dubiū. de allec ſatis approbat vſus. d̓donec nō forte ſic. Interealoci ꝓ vna dictōne cōputat̉. ⁊ vt tollat̉ oīs ambiguitas a ſermone ꝓferat̉ ſub vno accētu ⁊ ponat̉ ſuꝑ an̄penul. In libro accentuū qͥ d̓r Priſciani d̓rꝙ aduerbia in e. termīata breuiant̉ in penl̓.vt hodie. ſedule. q̄ aꝓprio nomine veniūt ꝓducunt̉. vt Tulliane. Martiane. Si in mproducunt̉. vt meatim. tuatim. Si in i. breuiant̉. vt veſperi. Si in o. cauſa differentiein vltimo ſeruant accentuꝫ. vt falſo. Si ī aſimiliter. vt vna. ne putet̉ eſſe nomen. Si īas. in vltimo. vt alias. ne nomen eſſe videat̉Si in r. breuiātur. vt breuiter. Si in ol. ſimilit̓. vt edepol Si ī. c. in vltimo ſeruāt accētū. vt illic. iſtic. Si in s. breuiāt̉. vt fūditꝰ.