Prationes dicēde ante et poſt miſſam
tui memoriam offerre diſpoſuiſti:Tante ergo dilectionis tue memorintendo facere quod tu domine feciſti tunc. et a nobis famulis tuispreſbyteris fieri voluiſti. ⁊ quod eccleſia tua ſancta te auctore inſtituitfieri volens Sed te operante conſecrare ſeu conficere corpus et ſanguinem tuum ſuo loco et tēꝑe canonis miſſe nr̄e et offerre te dn̄m deumet ſaluatorē meū cū aꝑtis defluentibus vulneribꝰ tuis deo pr̄i tuo tibiqꝫ et ſpūiſancto in memoriā pijſſimemortis tue. imo oīm amariſſimoruꝫdoloꝝ tuoꝝ corꝑaliū et ſpūaliū qͦspro nobis miſeris redimēdis informādis et inflāmādis ab inſtanti cōceptōis tue in vtero virginis mr̄istue vſqꝫ ad mortē crucꝭ. magnis ardoribus amore nr̄o crebrius ſuſtinuiſti In memoriā inſuꝑ glorioſe reſurrectōis tue et admirabilis aſcēſionis tue. ⁊ ad gloriam et ad honorē ſūme trinitatis. ⁊ ad venerationēet cōgratulationē bn̄dicte mr̄is tuetotiusqꝫ celeſtis curie. pro gratiaꝝactōe oīm bn̄ficioꝝ tuoꝝ. pro ꝯtritione pn̄ia ⁊ ſatiſfactōe oīm peccatorū ab origine mūdi cōmiſſoꝝ Et ꝓpace ⁊ ſalute ecc̄e tue ſancte militantis viuentiū et defunctoꝝ. Accedoergo licet vere indignus ad altaretuū ſanctū dn̄e vbi etiam te miſerante reciꝑe cupio te dn̄m deū ſaluatorē meū in tui memoriam ⁊ infirmeaīe mee medicinam qͥ es p̄dulciſſimus cibus et potus digniſſimꝰ matris tue ſanctorū quoqꝫ angelorumtuorū ac oīm beatorū Sed cōfiteor
tibi dn̄e ieſu xp̄e ⁊ bn̄dicte mr̄i tueſꝑ glorioſe virgini Marie. ſc̄o angelo meo ac oībus ſuꝑnorū ſpirituumordinibus Iohanni baptiſte. ſanctꝭapl̓is. ac oībus ſanctis tuis ꝙ nūquam dignus et heu nequaqͣꝫ ꝑatꝰſū ſuſciꝑe agnū imaculatū dei in taꝫīmundū ⁊ imp̄paratuꝫ cordis ⁊ corporis mei hoſpiciuꝫ ꝓpter īnumerapeccata mea quibus te dn̄m meuma puericia mea vſqꝫ nunc ad iracundiam prouocaui et meam ꝯſcientiāpollui ⁊ grauaui Peccaui heu ꝯtramādata multipl̓r trāſgrediē do Peccaui heu ꝯtra ſacr̄a ecce multipl̓r eaidigne ſumendo tractando ⁊ miniſtrando ⁊ contra ius ſcriptum variis modis agendo Peccaui. heu multipliciter contra profeſſionem ⁊ ordinem meum ac contra. vota monaſtica. corde ore opere ⁊ omiſſione.Confiteor tibi domine ꝙ interioramea ⁊ exteriora a planta pedū meorum vſqꝫ ad verticem capitis meivarijs iniquitatibus ⁊ peccatis acmultipliciter inquinata ſunt ⁊ reſꝑſa Adhuc confiteor tibi domine etgrauiter me accuſo coram te de vniuerſis et ſingulis peccatis a me etoccaſione mei cōmiſſis ⁊ de omnibus bonis a me ⁊ occaſione mei omiſſis contra te contra proximoscontra ordinem meuꝫ et contra meipſum. non ſum ita cordialiter contritus neqꝫ tam plene et diſtincte cōfeſſus neqꝫ per condignam penitentiam emendatus ſicut mihi expediret ad ſalutem tibi. congrueret adhonorem Sed indulgentiſſime dn̄e