Orōnes dicende ante et poſt millam

Ham quod per dilectionem datū ēnec decentius nec melius qͣꝫ per dilectionem rependi poteſt Bernardus Diligam ergo te obſecro dn̄efortitudo mea. dn̄s firmam̄tū meū⁊ refugiū meum et liberator meusdn̄e quicquid optabile atqꝫ amabile dici poteſt deus meus diligam teetſi quantum debeo non poſſum. vl̓tra tamen qͣꝫ poſſim non vis vt diligamPotero vero plus tibi donarepius dignaberis. nūqͣꝫ tamen ꝓ vtdignus haberis. Qui viuis et regnas deus Per omnia ſecula ſeculorum Amen.Feria quinta antē mintāOratio bouaNigenite ieſu xp̄e fili dei viſui quis digne valeat laudare multitudinem benignitatis tue pro eo ꝙ tu humanum gennon auro vel argento ſed ineſtimabili ꝓprij cruoris p̄cio redemiſti. Etad confirmanduꝫ eiuſdem redemptionis ſanctitatem et perpetuo ſolidandam in nouiſſima cena tua quāante paſſionem tuam. cum diſcipulis tuis celebraſti cunctis vſqꝫ in finem. ſeculi fidelibus ſacramentumcorporis et ſanguinis tui celebrandum et in memoriam tue paſſionisaccipiendum cōmendaſti dicensHec qͦtienſcūqꝫ feceritis in mei memoriam facietis. vt tuorum cordafidelium totiens flamma dilectōistue accenderet. quotiens acciperent

pignus tue dilectionis. Eia ergodulciſſimum amicum pre omnibusdilectis gracioſiſſimo honore ſuſcipiendum quem hodie in ſacro altari deſidero deuotiſſime ſuſcipere.Tu ſcis indignitatem meam infirmitatem quoqꝫ ⁊ neceſſitateꝫ quaspatior in quantis vicijs heu iaceo.quam ſepe ſum grauatus temptat̉ꝰturbatus et inquinatus. Pro remedio ad te venio pro conſolationeet ſubleuamine te deprecor. Ad omnia ſcientem loquor cui manifeſtaſunt omnia interiora mea. et qui ſolꝰpōtes me plene curare et conſolariTu ſcis quibus bonis indigeo preomnibus ec quam pauper ſum in ꝟtutibus Itaqꝫ bone ieſu qui repleſtihydrias bn̄dictionibus tuis veni ⁊imple ſitim meam gratia tua. et quiſatiaſti quinqꝫ milia hominum dequinqꝫ panibus imple eſuriem meam d̓e menſa bonitatis tue. Grex tuus electus omnium ſanctorum quiplacuerunt ante te qui viuunt in paradiſo et exaltant ipſi deprecenturpro me exaudies quoqꝫ eos et ſaluabis me obſecrationibus eorum.Xp̄e ieſu ſaluator meꝰ veni ⁊ irrigacor meum aridum rore gratie tue:Quemadmodum terra dum ſeriturnon valet generationes ſuas enutrire niſi a bonitate tua fuerit viſitata. ſic nec cor meum cogitare valetque tibi ſunt placita abſqꝫ gratiatua et fructificare fructum iuſticie.Ecce enim naſcencia terre enutritpluuia deſuper veniens et arbores florum varietate depingit.