luxta mimerū dierum hebdomade C C C C xx
lux vera ſacietas plena iocunditasconſumata felicitas perfecta ⁊ gaudium permanens in ſecula ſeculo/rumAme. Allgliſtinus mentiſſimeSed o clepater de hac cōmunione gratie tuedeſperare vtiqꝫ potuiſſem ꝓpter nimia peccata mea et infinitas negligentias meas que quotidie et indeſinenter ago corde ore et oꝑe et oībus modis quibus humana fraglitas peccare poteſt. niſi verbum tuum deus caro fieret et habitaret innobis. Sed deſperare iam non audeo quoniam ſubditus ipſe tibi vſqꝫ ad mortem tulit chyrographumpeccatorum meorum et affigens illud cruci peccatum crucifixit et occidit mortem In ipſo autem ſecurusſuſpiro qui ſedet ad dexteram tuaꝫet interpellat pro nobis cum oſtenſione vulnerum que pro nobis ꝑtulit in cruce Eia ergo ieſu dulcis memorie quid digne tibi retribuamhomo miſer et inanis et vile figmentum Nam etſi me milies et mileſiesmilies rependere poſſim quid ſū addeum miſer ego quantum teneor diligeQue nanqꝫ pro ſare te. O ¶ EO lute mea facere debuiſti et non feciſti. Itinam recolere poſſim ea quō mihi expedit ⁊ quomodo tibi placet Nam idcirco mihitanta bona dediſti. tam dura et indigna ab vtero matrꝭ. vſqꝫ ad mortem ſuſtinuiſti. vt ſemꝑ ea in memoria habeam. et nunqͣꝫ a tuo amoretorpe/ qEn aſpicioſcam. Abertinus in̄ te ⁊ atte
do ꝙͣ in omnibus membris tuis ſingularibus tormentorum pro me excruciatus es generibus. Uideo ꝙnon eſt punctus in corꝑe tuo qui ſingulari nō ſit repletus dolore abſqꝫeo ꝙ intrinſecus latet Quicquid obone ieſu feciſti et ſuſtinuiſti ꝑ actūextrinſecum. licet ſit multuꝫ et valdemultum. eſt tamen puſillum ad tuinterni amoris et doloris cōparatūexceſſum. En ego reſpicio vniuerſūmundum iſtum. et nihil conſideroin eo qd̓ mihi non ſeruiat. Om̄is natura ad hunc finem curſum dirigitvt obſequijs meis famuletur et vtilitati deſeruiat meisqꝫ oblectamentis pariter et neceſſitatibus ſecundūaffluentiam indefinentem occurrathoc celum. hoc terra. hoc aer. hocmare cuꝫ his que in eis ſunt vniuerſis explere non ceſſant. Et hoc qͥdēcōmuniter cum omnibus accepi. eavero que mihi ſingulariter dediſtiquis numerabit. O quot et quantiboni ſunt qui minus me acceperūt.Alios coetaneos meos in tenebrisignorantie dereliquiſti. et mihi preillis ſapientie lumen infudiſti Tu dediſti verius agnoſcere te. purius diligere te firmius credere in te orde̓tius ſequi te. Sed o quot iam perierunt qui omnia mecum acceperuntſed amiſſa iterum mecum reciꝑe nōmeruerunt Plus ergo iſtis omnibꝰdilectus ſum quia mihi tam benigne amiſſum redditur quod illis perditum tam deſtricte negaſti. Deniqꝫ vt mundum relinquereꝫ tu inſpiraſti. tu mihi locum hunc preparaſtiin quo mihi feciſti nomen grande
G g 4