de ſpirituſancto
ceccxiij
ius nicticoracꝭ. a clariſſima luce ſolis ſi cernere cōtenderit retūdit̉ cecaturqꝫ Cur illū impleat. illum nōimpleat. noli q̄rere ſi nō vis errareNondū impleris. ora vt implearꝭ.Naꝫ qui vult eſſe ꝑticeps optimarum dei donationū oꝑtet orōnibꝰreduci. vt in bonoꝝ pͥncipiū Ipſequidē oībus adeſt. non aut omniaei aſſūt Tūc aūt ei aſſumꝰ. cum cāſtiſſimis orōnibꝰ inuocātes reuoluta aīa ꝓpinqͣmus Hoc dinus dionyſius exēplificat de catena intelligibili ꝓtenſa in celuꝫ. ⁊ de cordanauis herēte litoribꝰ. per quaꝫ nauis ad litus nō litꝰ ad nauē deducitur Uult igit̉ aliquis repleri ſpūſc̄o Uult exiſtimo Aſcēdat exēploſc̄oꝝ in ſuꝑiora domꝰ in cenacl̓mgrande ſtratū. hoc eſt in apicē mētis ſue. claudat fores. oſtia et feneſtras ſenſuū ꝑ qͣs mors aſcendit.Tolligat in vnū vires ſuas om̄esſedeat qͥeſcens. ꝑſeueret orans. recogitet cū ꝓph̓a oēs annos ſuosin amaritudīe aīe ſue cū ſpe ſalutꝭ.cōſequēde Sic enī orat cū mariaq̄ amarū mare et que mr̄ ih̓u mat̓ſalutis nomīat̉ ffiat reꝑente de celo qͣſi vehemēs ſonitꝰ d̓inoꝝ iudiciorū qͣſi t̓re faciēs. vt a timore deiꝯcipiat̉ ſpūs ſalutis. vt deniqꝫ deſuꝑ miſſo igne fiat inflāmatū cor⁊renes carnaliū effectionū commutent̉ in deſideriā feruētia fluētorūſuꝑnorū fontis vite Quiſquis ſibireceptaculuꝫ tale ꝑauerit. replebiteū mūdans d̓initas deitatis Atuero mirabile nimis ē et neſcio ſi magis intimo guſtu et exꝑimento cōgnoſcibile qͣꝫ explicabile ꝟbo. quarōne fieri pōt. vt ſpūſſc̄us p̄ueniat
aiam quā repleturꝰ eſt. nō p̄uent̉ex oꝑibus vel meritis. qm̄ non exoꝑibus ſed ex vocāte dictū eſt Iacob dilexi. eſau aūt ſꝑ odio habuiIp̄am nihilominꝰ aīam cohortant̉ſcpͥture ſacre. vt ſe p̄paret. vt ſe diſponat. vt faciat qd̓ ī ſe eſt. p̄dictiset ſil̓ibus mōis orando lachrymādo gemendo velut aliqͥd oꝑet̉ adſp̄ſſc̄i ſuſceptōeꝫ Nā et dei nos coadiutores eē tradit apl̓s. Et certeſi nihil ꝓrſus coagit arbit̓um vijmeritū. Fatēdū ē plane ꝙ arbit̓uꝫcoagit ꝑ ꝯſenſū ſpontaneum obedientē p̄monitioni ſpūſſc̄i ſꝫ vt itacoagat et obediat hoc iā nō ex ſeeſt ſine gr̄a. ſed qꝛ gr̄a p̄uentū ē. etper eā ſalubrit̓ tractuꝫ. Neqꝫ tn̄ iōminꝰ ad meritū deputat̉ aie cōſciſus hmōi ſic̄ acriter arguit Proſꝑcon caſſianū. dū eſt iſte cōſēſꝰ viuificatus et foͣrtus a gr̄a. qͣꝫ ſi per impoſſibile ꝯſenſum hūc ex puris naturalibꝰ elicuiſſet ſine gr̄a. imo placentior et acceptior tāto eſt deo ꝯſenſus talis. qͣnto deꝰ in eo magisinuenit munꝰ ſuū qd̓ acceptet. ſic̄bn̄ficians nō id̓o minus ſed plusamat bn̄ficiatū Aīa ꝓinde reddit̉humilior et deo gratior. ex ea conſideratione. ꝙ quicquid habet meriti preuentrix gratia donat. Quocontra ſtultiſſima eſt preſuptio putantium ſe preuenire deū. ipſum ꝙvelut obſequi ſeruiliter ad homīsactionē. Error iſte fuit pelagianorū. et omniū eſt qui ſapientes ſuntin oculis ſuis. qui terrena ſapiūt.nec iſta percipere que dei ſunt poſſunt/ niſi docuerit et replēuerit eosmiſericorditer ſpiritus domini. repulſo ſpiritū tantum modo mundi
Ff