Sermo de oratione
tonis deducit boetius ¶ Sequūt̉hic tres veritates. ¶ Prima ꝟitas¶ Efficacior eſt cetēis paribꝰ orōreligioſoꝝ qͥbus ex voto vel regl̓aminª peccare licet qͣꝫ aliorū ſi in religionis ſue t̓minis abſqꝫ trāgreſſione ſe ip̄os coerceant et vinculisoccupationū terrenarū non inuoluant pedes affectionū ſuarum.Secunda veritas¶ Acceptabilis plurimū ē oratioſolitariorum in deſertis vbi dicētehierony Neſcio qͥd ſeremꝰ emicatet liberiꝰ mens euolat ad penetrandū celeſtia Sic oīs religio quantoſibi ſufficientior ē et ſolicitudīs minus hn̄s tāto eſt ad ꝯtinuationemcontēplatiōis habilior licet nō ſꝑad inchoationē ¶ Tertia ꝟitas¶ Acceptabilior eſt orō ꝓ ſe ipſovel ꝓ paucis quo ad ſatiſfactionēfaciend̓ qͣꝫ dū ad ſatiſfaciendū ꝓplurimis ꝑ ſuſceptiōꝫ bonoꝝ tꝑaliū ſemet orās obligauit. Et h̓ eētgrādis inqͥſitio de valore orōnisdiuerſis aſpectibus Hota de. xij.faciebus orationis.Sit orō amicabilis et modeſtaConſequent̉ ad id qd̓ ſubditur inepl̓a Oēs honorate fr̄nitateꝫ diligite. deum timete. regem honorateHinc Ioſeph ꝑegrinātes fr̄es cōmonuit Ne irafcamini inqͥt in via.Ad qd̓ moꝝ ꝯformitas qꝛ multūꝓficit dicit̉ exod̓. xij. Eadē lex eritindigene et colono qui ꝑegrinat̉apud vos ⁊ Exo. xxiiij. Peregrinomoleſtus nō eris Ip̄i enim fuiſtisꝑegrini in terra egypti Quintiānc̄aria eſt orōnis modeſtia quamgenerat timor dei Propte̓a pͥ. pet̓iiij. Nolite inqͥt ꝑegrinari in feruo
re qui ad tentationē vobis ſit. zelꝰabſqꝫ diſcretione p̄cipitat¶ Efficacior eſt cet̓is paribꝰ orōꝓ inimicis qͣnto videt̉ difficilior ⁊ex maiori charitate ortum habēsSamuel et moyſes. ¶ Scd̓a cōſi¶ Acceptabilior ē ceteris paribꝰorō ꝓ regibus pͥncipibꝰ et alijs inptāte ꝯſtitutis qͣntū bonū cōe excedit particulare Id̓o culpabilesvalde ſūt maledictionē eis imp̄cātes qͥbus eſt maxīe miſerandū qm̄hn̄t homīes ſuꝑ capita ſua AugIn nullo mihi repperi iratum deūicͣ Uis aptamꝰ ¶ Tertia¶ Efficacior eſt orō qͣnto vere cūdior eſt ſub deo et caſti timorꝭ. pl̓retinēs Gern̄. In ꝟitate cōperi nihil ita eſſe efficax ad gr̄am dei velinueniendā vel ꝯſeruādā vel recuperand̓ qͣꝫ ſi ſꝑ inueniaris nō altaſaꝑe ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietatē Deniqꝫbtus vir qui ſemper eſt pauidus.¶ Sit orō humilis et ſb̓dita Iuxͣqd̓ ꝯcludit̉ in epl̓a Sb̓diti eſtote īoī timore dn̄is nō tm̄ bonis et modeſtis ſꝫ etiā diſcholis Hec ē enimgr̄a Itaqꝫ cū d̓ina lex hͦ iubeat. qͥobturat aurē ſuā ne exaudiat hāclegē orō eiꝰ ẜm ſapientē eſt execrabilis Prete̓a obedientiū ⁊ humiliūſꝑ deo placuit orō Orō humiliātꝭ.ſe nubes penetrabit Eſt aūt humilitas t̓plex In intellectu in affectuet in effectu Ex cuiꝰ humilitatis carentia p̄ẜtim in intellectu ex deprauatione in affectu cōſurgēte ꝓueniunt errores. oēs et ſcādala in ecc̄aſc̄a dei dū ſcꝫ hūana p̄ſumptio nōvult captiuari oēm intellectum inobſequiū fidei ſꝫ q̄rit ambulare inmagnis ⁊ mirabilibus ſup̄ ſe De-