Sermo deoratione

bꝰ ſe cōiunxit. ſcripturas aperuit.cor accendit dans illud intelligiquod ꝓmiſerat Ibi duo vel trescongregati fuerint in nomine meoibi in medio ſū. Math̓ .xviij. Nunquid non vere credēdū eſt ꝙ dn̄sſit in loco iſto. Adeſt vtiqꝫ cui milia miliū ſeruiūt et decies centenamilia aſſiſtūt ei Ad quid ita ē? Nimirū vt illud prouerbiuꝫ laberij aſeneca et macrobio poſitū. comesfacundus in via pro vehiculo ſit.Et quid facundiꝰ verbo dei in excelſis ¶ Et nobis viri fratres ⁊ reuerendiſſimi patres p̄clariſſimi ſapientes atqꝫ chariſſimi nobis quiper varios caſus ꝑ tot diſcriminarerū tendimꝰ. non in laciuꝫ. ſꝫ in celum exorandꝰ eſt ip̄e idē xp̄s quinr̄e peregrinatōis eſt. dicente boecio dux ſemita terminus idem. neperegrinantes nos deſerat. ſed comitetur. ducat. dirigat. et ꝑducat.Conſequamur hoc q̄ſumꝰ tuis intercedentib meritis. o beatiſſimadei mater et virgo. que puerū Ieſum peregrinantē in terra egypticū fidiſſimo et iuſto Ioſeph virgine ſponſo tuo baiulaſti. fouiſtinutriſti. cuſto diſti ſic tu nos aduenas ⁊ peregrinos ſpūalibus auxilijs fouere miſericorditer obſecrata non abnuas nr̄e memor miſerienoſtre peregrinatiōis et anguſtieNec abhorre peccatores ſine qͥbnūqͣꝫ fores tali digna filio. qd̓ vtimpetremꝰ adimꝰ cum fiducia thronum gratie tue te ſalutantes. obſecrando. et obſecrantes ſalutando

et dicentes illud angelicum. DueMarꝭ. ¶ Obſecro vos ⁊cͣ. Nō errauit ꝓfecto princeps eccleſie Petrdū cūctos hōines obſecraturꝰ viſceroſiſſima pietate magis qͣꝫ īp̄erio cōmonuit eos aduenas eſſe etperegrinos. Cur ita? Ne peregrinationem vie ſtatuerent ſibi ꝓ habitatione patrie. ſed ad eterna ſemet proueherent aliter qͣꝫ pecora.et pecudes. et aliter qͣꝫ diues ille ieuāgelio qui dicebat Anima meahabes multa bona repoſita in annos plurimos. Sed quoniaꝫ proſtatu narure deſtitute. nos corporea heu mole preſſi et oppreſſi nonpoſſumus ad celum patriaꝫ nr̄aꝫquam alonge ſalutamꝰ ſuſpirātescuruas in terris animas ſatis erigere inſtar ſiſiphi fabuloſi quaꝫ aſſidue mola ſua deijcit et obruit.Corpus enim quod corrumpituraggrauat animam clauſam tenebris et carcere ceco. Ait virgiliusEt vinctuꝫ in mendicitate ⁊ ferrodicente ꝓpheta. Hinc eſt illa pſal̓conqueſtio. Heu mihi quia incolatus meus ⁊cͣ. Prouidit miſericorset miſe̓ator dominus. reſtauratornoſter. dux noſter. via. veritas ⁊ vita. qua ratiōe poſſet mens noſtravolatu libero celerem nunciuꝫ adipſum patrem noſtrum qui in celiseſt deſtinare. Mira prorſus quiddicam. vel dei benignitas. vel hominis dignitas. vel orationis poteſtas; dicam iſtorum quodlibet.Ita eſt. Credite. Nūciꝰ hic ē or̄o.que duabus alis ſubnixa eſt fide