Quo liceat in cauſis fidei appellare

NN cauſis fidei ſicut p̄t d̓clinari iuditiū ep̄i ſi appareat deuiꝰ a fide. ⁊requiri iuditium pape ſic de papareſpectu generalis ꝯcilij ſuo mō dici p̄t. Et hec ad formā reſpōſiua ſequēs ex p̄miſſis Iūcto ꝙ apud ſūmū pontificē ad eiꝰ ſede romanaꝫp̄t eſſe qn̄qꝫ raritas ꝑitorum in ſacris litteris et in vera fide ꝓbatorū. magis qͣꝫ apud quoſdā ex ip̄isqui generalia habent ſtudia ſacreſcripture et aliarum facultatum¶ Sexta ꝓpoſitioNN cauſis fidei illa cauſa dicit̉ malior eſſe non q̄ eſt de re maiori ſicutde trinitate ⁊ vnitate ꝑſonarū. ſedq̄ difficilis eſt et ambigua ad det̓minādū iuxta textū ſcripture. Exoxviij. Deutꝭ. xvij. et. ij. paralip̄. xix.In qͥbꝰ fūdant̉ canones dicentesꝙ cauſe maiores fidei ſūt ad ſedēapoſtolicā referende¶ Septima ꝓpoſitioNN cauſis fidei pote̓it vna cauſa dici maior apud aliquē ep̄m vel dioceſim. qͣ apud aliuꝫ ep̄m vel dioceſim nō reputabit̉ eē maior. vel adſuꝑiorē ſicut ad papaꝫ remittēdaqꝛ ſcꝫ apud talē ep̄m vel dioceſimꝓpter abūdantiā theologoꝝ cauſa talis nō reputabit̉ difficilis velambiguā. ſꝫ ꝑ ſacrā ſcripturā iamdānata vel approbata¶ Octaua propoſitioN cauſis fidei nō minus aliqn̄ ocſcurrēdū ē ſiue ꝑ ep̄m vel ꝑ ſūmumpōtificē. ſiue ꝑ generale cōciliū dūcernunt̉ oriri ſcandala et errorescrudeles et impij cōtra pacificumꝯuictū xp̄iani ppl̓i. qͥ maxime conſi

ſtit in obſeruatione mādatoꝝ deide ſeruando iuramēta. et de nō interficiēdo homines auctoritate ꝓpria. et de nō p̄ſtādo ad vſurā. velde nō rapiēdo. vel d̓ nō adulterādo. qͣꝫ dū inſurgūt errores contraaliqͦs de articulis fidei qui nūerati ſūt in ſymbolo Format igit̉ rōnē ſuā qͥ predictā particulā impugnāt iuxta ꝓpoſitiōes p̄miſſas p̄ſertim iuxta qͥnqꝫ pͥmas. Ias ē incaſibꝰ ꝯcernētibꝰ cauſas fidei declinare illiꝰ iudiciū. qͥ reperiret̉ deuiꝰ a fide. vel eis q̄ fidei ſt̓ cū ſuiscōciliarijs vehement̓ ſuſpectꝰ peraperta ſigna nimie diſſimulatiōisvel acceptiōis ꝑſonarū. vel aliunde multis modis. Sꝫ loquēdo ſꝑcū reuerētia ſtaret aliqueꝫ ſūmumpōtificem cū ſuo collegio ſic poſſedeficere circa ea q̄ fidei ſūt. quēadmodū petrꝰ et alij apl̓i defeceruntin paſſiōe. imo ꝙ minꝰ videret̉ ſit̉petrꝰ deficiebat nec recte ambulabat ad yeritatē euangelij. ⁊ rep̄hēſibilis erat dū paulꝰ ſibi reſtitit infaciē. ac ꝑinde declinabat eiꝰ iudiciū. ergo fas ē interdū ſūmi pōtificis iudicium in cauſis fidei declinare ¶ Hec aūt dicta ſūt vl̓ argumētata magis ad veritatis inqͥſitionē. qͣꝫ ad alicuiꝰ preſertim ſc̄iſſimidn̄i Martini pape rep̄henſionē. attento ꝙ cōſtitutio ſua qͣntuꝫ ad illa q̄ fūdant̉ ī facto n̄ iacet ſub theologica rep̄henſiōe. Et qͣntum adalia q̄ ius ꝯcernūt ſicut eſt p̄dictaꝑs excepta. Dicerent beniuoli ſuiꝙ nō obſtan̄ allegationibꝰ in oppoſitū. illā p̄t ſuſcipē rōnabilem et