Eox ſponſi
¶ C Clxxxvi
verba ꝓrūpens. Xp̄us inquit demeus corona ꝓ me ſpinea coronacoronatꝰ eſt et ego pro ipſiꝰ gloriahanc coronā portabo libent̓. Quibus ꝑ eū ꝓlatis aliquantulū genuflexit ⁊ reſurgens cecinit. Credo invnū deū vſqꝫ in finem et aſſūptuseſt vt ad ignē ꝓbandꝰ accederet. cātans in via Xp̄i virgo dilciſſima ⁊cͣ.vſqꝫ in finē. Miſerabilis igit̉ hō illemiſerabiliter incedens oībꝰ erat miſerandus. eo dēpto ꝙ ſui ipſiꝰ noluit miſereri. Ductus itaqꝫ ad ignisincendiū veſtibꝰ ſuis ſpoliatus eſt ⁊ad ignē applicatꝰ. Cūqꝫ iā nūdꝰ ſtaret flāmis circūdatus. et eſtuantibus lignis caleret canere cepit. Inmanꝰ tuas dn̄e cōmendo ſpm̄ meuꝫet dum redemiſti nos diceret fumusflāmiuomꝰ infelicem extraxit aīam.ſicqꝫ miſer ille hereticꝰ miſerandū baratro ſpm̄ tradidit ⁊ dedit ꝑpetuocōburendū. Per iſta que breuiterpoſui ad obiecta mihi me ſane opinor reſponͣdiſſe.Diſt. iiii. De regl̓ numarrogoUinto loco lacrimabiles ⁊miſerabiles effudiſti gemi-tus et miſerādā ſuſpiria ꝓter inſpēratā ſereniſſimi regis Arrogonū mortē. in cuius vita ineuitabilis ſc̄e vnionis pax herebat Necemeius deplanxiſti. doloroſam quideꝫimo multū luctuoſā quā et ego tecūnō mō lacrimis tuis ſed ſpe futuriboni ꝓuocatꝰ intime plangerem etcorde tenus deflereꝫ niſi me lr̄e ſuequas ſacꝝ recepit ꝯciliū filij ſui primogeniti ex ꝑte me ꝯſolarēt̉ Qui qͥ
dem filiꝰ bn̄ digne memorie ac ſc̄erecordatōis Ferdinādi om̄ia et ſingula que pr̄ ꝯcepit. et incepit ꝓ ſciſmatis extirpatōe et vnionis ſanctepace ꝑficiet et ad effectū plenū deducet. Aors igit̉ ſua p̄cioſa ē in conſpectu dn̄i qui reuera vt ſupra memoraſti. an̄ felicis aīe ſue emiſſionēfilio ſuo Alfonſo regni ſui veriſſimoheredi. et ceteris regni ſui nobilibad ſe vocatis. tanqͣꝫ pͥncipali. filioſuo ꝯmiſit vnionis ſc̄e executionemꝑ nephandi et execrabilis ſciſmatꝭ.extirpationē. Mandās et exhortāsvt ad hoc opus et inceptū negociūfideliſſime intende̓t vt ex hoc precipuā apud deū pr̄eꝫ laudē mereret̉et apud hoīes dignus ecc̄e filiꝰ haberet̉ O vere teſtamentū pacis eternū. Et quis amore diuino coactꝰ lacrimas hec audiens ꝯtinere poteritQuis tāti regis deuota precordianō mirat̉. Solent em̄ morituri patres ſucceſſoribꝰ filijs terrena ꝯmēdae̓ ſpūalia obliuiſci. ſed hic an̄ omnia miſerabilem xp̄iane religionis ītuitus ſtatū vt per filiū quantum ineo eſt reſtauret̉ mandauit et hortatus eſt. Cū igit̉ in ſuꝑioribꝰ interrogaueris ad quid cōfugias. et in qͣcōfidas ꝑ iam precedentia cepiſtirn̄ſum. vt qd̓ in morte illiꝰ ſc̄i regisabſolutū eſt. ꝑ filiū eius reintegrāri valeat imo et firmari debeat omnibꝰ dolo. falſitatē et fraude ſecluẜHec ita ſe habe̓ veriſſime crede neqꝫ in me falſitatis vllū ſēties piaculum. qui vera ſiue veritas vnde adcor tibi redeundū eſt. vt ꝯſolatōesmee letificent animam tuam. ⁊ ſpm̄
Ct 2