Liber octauus de cōſolatione eccleſie

Sigiſmundi Quaꝓpter imperij ſacri electores iſtius feruidum inſpicientes zelū et alterius tepidū ꝓpoſitum conciliati ſunt ſuper vnius electione et alterius depoſitōne ẜm illud Ioh̓. qꝛ nec frigidus es nec calidus ſed tepidus Incipiam te euomere Sigiſmundus igitur fideliſſimus filius meus in regem romanorū eſt electus qui quāta pro mee pacis vnitate effecerit mūdū claret ꝑvniuerſū. Nā congregauit in Conſtantia generale ꝯciliū vbi oēs mūdi ſapientes aduenerunt Ibat nyceam ad ꝯueniendū cum rege arrogonū et Petro de luna ſolēni ābaſia Egitqꝫ vt Ioh̓. et Gregorius reſignarent. Ceteraqꝫ multa ꝑfecit vtin ſuꝑius apꝑet et in ſequentibꝰ declarabo. Neqꝫ fuit rex aut vnqͣꝫ perſona ſiue publica ſiue pͥuata que tanta effecerit. prudentia et ſapientiaquanta vir iſte verꝰ xp̄icola ob tuiſanguinis preciū iā ꝑfecit. nullo ſuꝑatus labore. nec emuloꝝ ꝑterritꝰaut odio aut timore. Tranſijt igitur Arrogoniā Per agrauit franciam et germaniam Et nunc eſt in anglia ⁊ o vtinā ſanus n̄ infirmus. viuus non mortuus. liber non captEcce mi dulciſſime ſponſe pro tantiregis filij mei anxior ſalute. anxiorſanitate. timens eum aliqua p̄ſſummoleſtia. aut periculis circūductumTurbatus eſt ea de cauſa ſpūs meus contriſtata eſt anima mea. ⁊ gemitu pleniſſiō ſuſpirat intra me cormeum propter rumores multorumquos audiui. Quidam nanqꝫ latenter inter ſe ruminant ipſum fore cap

tum. neqꝫ libertati reddendum Alijmortuū ferūt Ceteri maximis ſubiectū ꝑiculis eloquūtur Inter hec veneno nōnulli ſibilant eundem decūbere et pͥſtine non poſſe reſtitui ſanitati Uide nunc mi ſponſe. qui celomariqꝫ terre pelago et inferno pͥnciparis vbi talem reꝑiam filiū. filiuꝫinquā fidelem filium prudentem filium om̄i ſuffuſum ſapientia. qui medeſolatam mirabiliter et ſupra eſtimationem humanaꝫ conſolabaturDicam ergo cū dauid rege Fili miFili mi quis mihi det vt ꝓ te moriar fili mi Mors em̄ tua mors meaeſt. ꝑicula tua p̄cipitatio mea Infirmitas tua eiectio mea. Captiuitastua. exilium meum Dicā et cū thobia. vt quid te miſerim fili mi. lumenoculorum meorum et baculus infirmitatis mee. Sine te cecutio. abſqꝫte collidor et proſternor Dicam etcum egregio Iacob patriartha fera peſſima deuorauit dilectū filiummeum. et ideo lugens deſcendam viqꝫ ad infernum. Precor celeſtem regem. precor patrem ingenitū. precor te vnigenitum dei filium ſponſūmeum vt me oculis meis faciat illūcernere antequam moriar dilectumfilium meum queꝫ elegi ex milibusfideliſſimum et electum. et hic vtiqꝫmi ſponſe dilectiſſime ec̄ filius tuuseſt quem elegiſti et aſſumpſiſti Inde de ipſo carmen ſequens cantoCōmendatio regis Sigiſmundi per ſpōſam