Liber ſextus de conſolatione eccleue
ſperandū ē qd̓ oīo ſperari dꝫ ⁊ defuturo ſꝑando nullatenꝰ deſperādūqd̓ certiſſime eueniet. nā ſi futuꝝ eſtvt fiat vnū ouile ⁊ vnicꝰ paſtor ẜmclariſſimā euāgelij ſn̄iam. veriſſimefiet vnus paſtor nā ſi non eueniretvtiqꝫ futuꝝ nō eſſet nūc aūt ⁊ qꝛ futurum ē et eueniet Cur tāto doloreſtringeris et qͣſi deſperatōis laqueum incideris nimiū anxiaris. Perhec ergo tā breuia recitatōnis meeeloquia reſipiſce fortiter aīata meroris triſticie anxietatis ve cumul̓poſtergatis. Qua ꝓpter ne ſolum teargucijs exhorter aut verboſus repertus fuero re ipſa ꝯſolatōeꝫ tibiinijciā nō verbalē tm̄ ſed et realē vtte ip̄am etiā ſupra modum ꝯſolarinō deſiſtas Referā nāqꝫ tibi vt opinor incredibilia que tn̄ vt oīo credas non mō exopto ſed et veritatecoacta credes vel inuite Nidebisigit̉ nūc plenitudinē tꝑis adueniſſequo vinee mee q̄ tu es ipſa miſerebor Ecce igit̉ nūc tēpus acceptabile. ecce nūc dies ſalutis quibꝰ exicisle hoc atqꝫ flebile ſciſma pelletur emūdo Ad cuius on̄ſionē ſequentisſatis agentDiſt. iii. Qd̓ rite cōuocatū eſt conciliū Conſtantien̄.Irādo pollēs ingenio mūindi fabricā ornatiſſime factā¶mirabilius decoraui Teluꝫterraqꝫ aerē atqꝫ ignē ſpēbus variis diſtinxi. Pꝰ qͦqꝫ creatōis primiꝑntis tꝑa. ipſe in crimen leſe maieſtatis incidit a quo ſanguine ꝓprioip̄m in fine mūdi et in tꝑis plenitu
dine expiaui. magno tꝑe eundeꝫ inerūnis multiplicibꝰ reſidere ꝑmittēsvt ſe ꝓpria ſaluandū virtute nō putaret. eleuandūqꝫ a tā ꝑnicioſo ſciſmate ſe ꝑ me cerneret lege veteri finē capiente ꝑ quam nec ſalus vnqͣꝫhōi ē p̄ſtita qꝛ et̄ nec pcc̄m deleuit ſꝫcognoſcere fecit. Motus igit̉ fontane deitatꝭ ꝯcilio. atqꝫ imꝑialis dignitatis omnipotētia. pr̄is videlꝫ ⁊ſpūs ꝑacliti ſup̄ma virtute. mundūſceleribꝰ iniectū erexi de caligine tenebraꝝ vt in oībus ſpēs et ordo relucerent. Sicqꝫ pꝰ nubiloſū atqꝫ exitiale huius tꝑis ſciſma cuꝫ plenitūdo adueniebat tꝑis vt ē medio tolleret̉ tā nephanda vorago miſi inmundū fidelē ac ſtrennuū pͥncipemSigiſmundū vngarie regē in imꝑatore electū. viꝝ inqͣꝫ prudentē. viruꝫingenioſū. viꝝ circūſpectuꝫ qui ſuaprudētia huic ꝑiculoſiſſimo ſciſmati finē imponet. Qui vna cū cōciliodn̄i Iohannis xxiij. loco et tꝑe deputatis generale cōciliū in ciuitateCōſtantien̄ fecer̄t ꝯgregari Annoab incarnatōe mea Mcccc. xiiij. Ethoc vtiqꝫ ſūma ꝓuidentia actu eſtvt auctoritate ſūmi pōtificis cōcilium h̓ celebraret̉ ſine cuiꝰ pn̄tia autlegatōe. oīa ꝯcilioꝝ facta caſſant̉ ⁊irritant̉ vt pꝫ in canone diſtinctōnevij. Ampliꝰ ſciſmatici et heretici perprincipes ſeculares et coerceri debēt et puniri At claret xxiij. q v.Item vbi materia fidei et vnionistractat̉ Imꝑator et ceteri pͥncipesſeculares intereſſe debēt vt luce clarius notat̉ xcvi. diſt. Ideo auctoritate ſūmi ſacerdotis et Imperialis