Liber quartus de cōſolatione eccleſie
habitu non tamen ſic eſtimādā ſūtī interiori animi motu radicari Cūet preſules atqꝫ pontifices ſecundūeoꝝ ſtatum deceat incedere tramite equiſſimo illis indulto. Non em̄decet ſummum pontificē. Cardinales patriarchas ceterosqꝫ p̄latoshoſt indultā a ſereniſſimo principeConſtantino dignitateꝫ imꝑialemmore ſimplicis incedere ſacerdotisaut clerici quos ego. in prefato imꝑatore Conſtantino ſingularibꝰ pͥuilegijs dotaui. Nā vſqꝫ ad illū. ſciviri ſolū ſpūalibus intenderunt ſedpoſtqͣꝫ ille purificatus ē Imꝑiuꝫ ⁊imꝑialia vicarijs meis cōceſſit qͥbad tuā vti potuerūt ⁊ debebūt defenſionem. amicti ornamentis falerati familijs ⁊ equoꝝ ſtrepitibꝰ cucunducti. Un̄ ipſe Conſtantinꝰ aitIgit̉ ſc̄is apl̓is dn̄is meis ⁊ beatoSilueſtro pr̄i nr̄o et vl̓i pape oībqꝫ eius in ſede beati Petri ſucceſſoribus pōtificibus imꝑij nr̄i palacium lateranenſe ꝯtradidimꝰ. deindediadema capitis nr̄i ſimul qꝫ frigium ⁊ ſuꝑhumeralē qui imꝑiale circūdare aſſolet collū ⁊ clamydē purpureā tunicāqꝫ coccineā ⁊ oīa īꝑialia indumenta ⁊ oēm ꝓceſſionē imꝑialis culmis ⁊ gl̓aꝫ ptātis nr̄e Etquēadmodū imꝑialis potencia diuerẜ officijs cubicularioꝝ ⁊ hoſtiarioꝝ ⁊ oīm excubitoꝝ ornat̉. Ita ⁊ſcām romanā ecc̄aꝫ decorari volumus. Et vt amplius pontificale decus p̄fulgeat decernimꝰ ⁊ hoc eiuſdeꝫ ecc̄e clericis ex linteis candidiſſimo colore equos eoꝝ decorari etita equitari decernimus. Et hoc vt
venerabilis pr̄ Silueſter. ⁊ oēs eiꝰſucceſſores pōtifices diadema. qd̓ex capite nr̄o illi cōceſſimꝰ ex auropuriſſimo ⁊ gēmis p̄cioẜ vti debeant et eoꝝ capite ad laudē dei probeati Petri honore geſtare. Ac ip̄ebeatiſſimus papa ſuꝑ coronā clericatꝰ quā gerit oīo ipſa ex auro nōeſt vti paſſus corona. frigiuꝫ verocandido nitore ſplendidū reſurrectionē dn̄icā deſignās eius ſacratiſſimo vertici manibus nr̄is impoſuimus ⁊ tenētes frenū equi ipſius ꝓreuerent abti Petri Stratoris officiū ei exhibuimꝰ. Statuentes eodēfrigio eoꝝ ſucceſſores om̄es vti inꝓceſſionibus ad imitatōeꝫ imperinr̄i. Et vt pontificalis apex nō vileſcat ſed amplius qͣꝫ terreni dignitas imꝑij et glorie potencia decoret̉. Ecce tā palaciū nr̄m vt prelatūeſt qͣꝫ vrbis rome ⁊ om̄is italie ſeuoccidentaliū regionū ꝓuincias loca et ciuitates pr̄i nr̄o Silueſtro eſuſqꝫ ſucceſſoribus decreuimus diſponenda ac iure ecc̄e romane ꝑmāſura. Un̄ congruū conſpeximꝰ noſtrū imperiū ⁊ regni ptātē orientalibus regionibus tranſferri. et in bizācie ꝓuinciā in optimo loco nomini nr̄o ciuitateꝫ edificari et illicimperiū nr̄m ꝯſtitui. Qm̄ vbi pͥncipatus ſacerdotū et xp̄iane religionis ab imꝑatore celeſti ꝯſtitutꝰ eſtIuſtū nō eſt vt imꝑator terrenꝰ habeat ptātē Deniqꝫ corā deo qͥ nosregnare precepit ⁊ coram terribilieius iudicio obteſtamur ꝑ hoc noſtrum imperiale conſtitutum omnes ſucceſſores noſtros imꝑatores