Llber tertius de conſolatione eccleſie

tenui non noīe ſꝫ re ipſa inſequūturTimeo me verbis meis ꝓlixis te infeſtare. vellē pontifices nr̄os ſanctiAmalachie vitā mores ꝯuerſatōeꝫquā vtiqꝫ ſi vellēt poſſēt imitari. hicerat tꝑe Cōradi tertij archiepūs.ſingularis atqꝫ ſc̄iſſime vite hic nūqͣꝫ fuit ocioſus A die pͥmo ſue ꝯuerſionis ſine ꝓprio vixit Nō v̓uos nōancillas. nō villas nō vitulos. nondeniqꝫ quicqͣꝫ reddituum eccleſiaſticoꝝ ſeculariū ve in ipſo habuit ep̄a.tu Menſe prorſus ep̄ali nihil ꝯſtitutū vel aſſignatū vn̄ epūs viuēt necenim vel domum ꝓpriam habuit.Erat autem inceſſanter circuiēs parochias omnes ſeruiens euangelioet de euangelio viuens ſicut conſtituit ei dominus Apud quos morāfecerat illorum ſe moribus et obſeruancijs conformauit. Cūqꝫ iret adpredicandum cum peditibus et ipſe pedes ibat Et hec quidem eo magis mira qͦ rara nimis in alijs. Qr̄ipontifices. ⁊cͣReſiduū hꝰ diſtictōis habes. jͣ. pꝰ finē libri de ꝯſolatōne ecc̄e videli cetfolio ccc. xcij.Diſt. iiii. Tertiū malūeſt acceptio ꝑſonaꝝ ⁊ h̓ eſt contradeū qui nō ē acceptor ꝑſonaꝝEllē de malo ꝓgredi in bonū ſꝫ nō ꝑmittit ſchola nr̄atā ꝑuerſe ꝯgregatōis vt oīconatu valeā nr̄o iaꝫ tꝑi aſcriberebonū. Pn̄tiū dieꝝ. horaꝝ. atqꝫ momētoꝝ nō patit̉ anguſtia vt de ſpiſnis roſule colligant̉. ſed ſpinis adijci tribulos ē neceſſe. Hinc tertium

ſuꝑaddam malū qd̓ mētē moleſtatmeā. cor quoqꝫ facit inquietum etiſtud ex pͥmis ante poſitis orit̉ radicibꝰ et fundamentis Eſt igit̉ vt citorecolligā tertiū nephandū malumexpulſio ſc̄e caritatis et deſertio eqͣlitatis qͣſi vt ita dixerim natural̓. Acceptio ꝑſonaꝝ. hoc nāqꝫ iudiciū humanū fallit̉ diuino ꝯſilio qꝛ nō ē ꝑſonaꝝ acceptor deus ſed in oī gētedeū timēs acceptꝰ eſt illi. Qui merūit merito ſuo ſiue bono ſiue malo pͥmiū nactus ē. ſn̄ia iſta a nulla reuellit̓ plebe quam filij nr̄i in nr̄a cōglomerati ſchola ſimpliciter ānullāt. etꝯtēnūt. Meritū iā voco dignū quēip̄a ſcīa viteqꝫ honeſta ꝑornat conuerſatio. qͥ etſi talis tātus ve in oībus extiterit ſed pauꝑ tanqͣꝫ vas eijcit̉. putridū aūt inane qꝛ vn̄ ſibi beneficiū vendicet nō habet. hinc ⁊ fame qͣntū in nr̄is ē filijs mori ꝑmittitur Diues ꝟo cū abūdet ea q̄ libētnō q̄ licent impetrat cū munera ipſū immeritū ac indignū multū digno p̄ferri nō deſiſtant. Qd̓ et poetateſtat̉. ita dicēs. Carmina laudant̉ſed munera magna petūtur. Dūmōſit diues barbarus ille placet. Aurea nūc vere ſūt ſecula plurimꝰ aurovenit honos. Itē idē Ipſe licet venias mulis comitatus homē. Si nihil attuleris ibis homē foris. Em̄uero hec ē in nr̄a ꝯgregatōe ſtupēda ſocietas. Ebrius vnus ē. aliꝰ ſitibūdus incedit. aliꝰ fame palleſcit.alter gula morit̉. Alter nudꝰ nudamtuā ſequitur cruce̓. alius vario circūamictus latebras ſequitur demonis et ſpeluncas. Alter conſcientie gloriam in te ſponſo meo fi-