Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCCXLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius de cōſolatione eccleſie

rumores poſſint aboleri Tu igit̉qui ꝟitas es ꝓmpſiſti iocūdo carmine hec ſingula finem habituraUis vt credā ſermonibꝰ tuis Certiſſime noſſe te velim. ꝟbis tuis adhibeo fidē qꝛ te ip̄m eſtimo mētiri poſſe qui ꝟitatis lumine radioſo decoraris Sed neſcio multispedita meroribꝰ diuinū tuū ꝓfundare ꝯſiliū. quo quibus ve. viaatqꝫ vi hec fieri poſſe ꝯprehendāHoui te poſſe om̄ia impoſſibile apud te om̄e verbuꝫ celosfūdaſti et terrā formaſti. cūcta palmo ꝯcludens. ſed celaſti a me quōid qd̓ fiet ſit futurū Si venit plenitudo tꝑis vt poſt vindictā mīe recorderis q̄ſo diligent̓ ex p̄cordijsmeis auſcultae digneris que mihiad oppoſitū fidem firmā faciūt. necredā niſi aut maxīa difficultateaut exꝑientia manifeſtiſſima ſuꝑata me pace atqꝫ vnione fruituram.Qua de infortunij mei q̄relasſingillatim ꝓponere ſtudui vt metacente rn̄dere non dedigneris adea ediſſerere iam inchoabo.Diſtinccio. ij in ſpōſamouet arguᵐ de ſymonia et ibi habetur qͥd ſit et vn̄ habuit ortūecc̄ia peior eſt ſynagoga quo adſymoniā et notat̉ ibi iniqͥtas illiꝰpeccatiNcreuerūt in me mala quorū ēnumerꝰ ꝯp̄henderūt me iniqͥtatesmee et potui vt viderē multiplicate ſūt infirmitates mee nimis qꝛcircūdederūt me mala peſſima ſipotero ad numerū reducā octona

riū. vt ſic ſaltē videatur ſi remediūpoterit adhibere Primuꝫ igit̉ malum eſt Symoniaca pͣuitas Eſt eiſymonia volūtas ſtudioſa emēdivel vendēdi ſpūale vel annexū ſpirituali. vocat̉ etiā hereſis qꝛ bn̄dictio ſymoniaci in maledictōnē vertitur Habuit ortum in veteri legea gezi qui a naaman a lepra mundato munera recepit et dicunt̉ ſpiritualiū venditores gezite Symoniaci vero ꝓprie a ſymone magovocitant̉ qui a principe apl̓oꝝ petro ſp̄m ſc̄m pecunia volebat emēEt vocant̉ ſymoniaci ſpūaliū em̄ptores vt qui ordinibus ſatriset bn̄ficijs dāt iniqͥtatis māmonāNuncupant̉ tn̄ cōiter Symoniaciſiue vendāt ſiue cōparent ſpiritaleHec impia hereſis hec iniqua prauitas mūdū intoxicauit vniuerſuꝫQuis eſt clericꝰ. qͥs in ordīe ſacroqui ſit ſymoniacꝰ: papa cardinales Archiep̄i et ep̄i omnes hacimpia ſūt infecti pͥuitate Oēs accipiūt mūera. tēꝑali theſaurotes ſpūales diuitias O qͦt et qͣnticon ſymoniā ſcpͥſerūt vt ip̄am abraderēt ſed nihil ꝓdeſt ſcribere vl̓dicere ſi non affuerit et efficere Reſpiciamꝰ ꝯꝑationē Inſpicio ſynagogā me multo melior eſt Ecce aduerto mi ſpōſe dulciſſime Illacolūbas vēdebat in tēplo vt auaricie ſacerdotes eiꝰ intenderēt diuitijs replerent̉. Sed filij mei p̄latiet qͣnto maiores tāto deterioresfiliū te dei verū. colūbā ſc̓am ip̄mvidelꝫ tuū ſc̄m. ſacͣmēta tua beneficia. ſpūales qͣꝫ ptātes p̄ce precō