Liber ſcd̓usde cōſolatione eccleuie
Serpētina ſoboles genitriceꝫ ſuāint̓fecit Obliuiſce̓ hūc ppl̓m ſed nōad penā luat ip̄e qͥ luere debꝫ. nāvt ait poeta Nec enī lex iuſtior vlla Qua necis artificē arte ꝑire ſuaPereat ſciſmaticꝰ ppl̓us. ſciſmatisinuētor. erret qui errorē poſuit. interficiat̉ qui intēmit Obliuiſcere ⁊domū pr̄is tui hec domꝰ hebreuseſt ppl̓us qui tui a lōgo tꝑe obliteſt hāc obliuiſce̓ domū ſynagogeꝯgregationē qꝫ ꝟginū fatuaꝝ Ecce ppl̓us tuꝰ Ecce domus pr̄is tui.ppl̓us tuꝰ. ppl̓us ſciſmaticꝰ ē. a tuisꝓmotꝰ doct̓nis qui erroꝝ tumore ſtimulatꝰ te ſc̄am te formoſaꝫ temr̄eꝫ ſpecioſā impie dereliqͥt atqꝫalios fecit errare ⁊ a ꝟitatis viādeclinae Ecce domū pr̄is tui. aſpice ſynagogā q̄ non mō te ſꝫ et meaſꝑnata eſt illudēs mͥ in vitā ꝑiteret in morte etiā vſqꝫ in diē hodiernū ¶ Eſt et alia ſecta a tuis ſemota laribꝰ q̄ multifarias ſn̄ias multiplicibꝰ intēta rōnibus emulaturHec ē q̄ deos deas qͣꝫ venerat̉ etcolit Nūc ſaturno ſacͣ. nūc Ioui ſacrificia nūc iunoni nūc flore. cet̓isqꝫ dijs ⁊ deabꝰ d̓inos imponunthonores Eniuero qͥdam iſtarū acayn. nōnulle ab abel ortū habuerūt Illa cētiſſime ſcias ſereniſſimafides q̄ in deū veꝝ vnūqꝫ ⁊ vnicūcredididit Que me ꝓ humano genere incarnādū atꝫ poſtremo occidendum firmiſſima fide tenuit ababel ſūpſit initiū qꝛ ſic oēs patresvet̓is legis crediderūt ſil̓r et ꝓph̓eHāc fidē habuit adam. habuit etabel. habuit et abraā. cet̓iqꝫ om̄es
viri ſc̄i. ſiue circūciſi ſiue īcircūciſi qͥꝑ me ſaluati ſūt habuerūt Nam ⁊eo tꝑe quo abel vitam aīalē agebat in t̓ris ego ip̄e caput eiꝰ extiticeteroꝝqꝫ ſc̄oꝝ etiā ẜm hūanitatēnō ſimpl̓r exn̄tem ſꝫ creditā. me qͦꝫhi credider̄t deo ſil̓limū cariſmatibusqꝫ repletū Idcirco ꝑ hāc fidēaliqͥd in eos de ſil̓itudine fluxit deme. voluerūt qͣꝫ in hoc mō ſimilaiet aſſil̓ati ſūt ſc̄i fideles incorruptiQuā ex re recollige ꝙ ab abel iuſto vſqꝫ in diē pn̄tem futurūqꝫ iudiciū qd̓ ꝯtulit mͥ pr̄ meꝰ tu ſpōſamea vna domꝰ vna aīa. vnū corpꝰvnus qꝫ panis et es ⁊ vocarꝭ. Eaꝟo ſecta ꝓphana q̄ in me nec credidit neqꝫ credit aut credet a caynortū habuit infideli heretico. inſanō et deſꝑato q̄ ſibi ip̄i ſufficiensme ꝯtenit ſui ip̄iꝰ amoreᵇ ꝯfirmataDiſti. ij in qua ſpōſusꝓbat ꝙ ecc̄ia incepit ab abel ⁊ rn̄det ad argᵐ pͥmū li. pͥmi diſtꝭ. ſcd̓eRopoſuiſti igit̉ arguᵐ ꝓbatura te ip̄aꝫ nō ab abelſed a cayn aſſūpſiſſe radicem Noueris te nō recte arguciarū tractaſſe fūdamēta In cayn hͦcognoſce qui pͥor natꝰ eſt hō peſſimus qͣꝫ abel iuſtus qꝛ in adam toͣhumani generis maſſa iure dānata eſt et qn̄ aliqͥs ex ea naſcit̉ vasin honorē. hoc nō ꝓuenit ex natura ſed ex mei vocātis mīa Ecce qͣꝫdiſpar duorum fratrum vita fuerat vnus peſſimus videlicet caynalter optimus ſcilicet Abel In cayn aduerte. ſeuire cepit in ſanctos