de erroribus hucitarū

¶ C Cxxj

ca. decimū quartū adulteriū qd̓fit qn̄qꝫ ꝑ virū. aliqn̄ ꝑ mulierēaliqn̄ ex ꝑte vtriuſqꝫ. Ideo qͥcūqꝫ ſacerdotū in caſibus p̄miſſisabſoluit nō hn̄s deſuper auctoritatē pape vel ep̄i aut ſuoꝝ vicariorū in ſpūalibꝰ nō abſoluit.nec abſoluere p̄t niſi in articulomortis Sed om̄es aīas ſibi ꝯfitentes decipit et in ꝓfunduminferni ſe ip̄ꝫ dimergit niſi pēituerit Quia ſic ſācta rhomana eccleſia ſtatuit. ſanxit. ⁊ ordinauita ⁊ vt pͥus patuit Et ꝙ papa aepūs ſit maioris auctoritatꝭ. qͣꝫſimplex ſacerdos. patet ex officio per ſc̄m anacletū. xxij. di. ca.ſacroſca Ibi dicit ꝙ int̓ apoſtolos fuit q̄dam diſcretio Et licet oēs eſſent apl̓i cum petro. tn̄petro conceſſum eſt vt reliquisapl̓is p̄eſſet. ⁊ ꝙ cephas dicere/tur. quaſi pͥncipatū tenēs apl̓atus Et ibidē diſti. rix. dicit̉ ꝙ ſāctus petrus fuit caput apl̓oruꝫet vt ab ip̄o dona ſua et omnetēpus defenderēt Et ſic illi maxime peccāt qui detrahūt papedicētes ꝙ nō ſit maioris aucͣtoritatis et dignitatis qͣꝫ ſimplexſacerdos. nec debꝫ vocari ſummus pontifex. ſed frat̓ cuꝫ alijsſacerdotibꝰ. quia apl̓i vocabatſe inuicē fratres Idem dixerūtquidā heretici de ſecta grecorūNota ꝙ apoſtoli erāt inequales in poteſtate p̄lationis et auctoritate Nam petrus erat caput et prelatus generalis totiꝰ

orbis ⁊ pͥnceps apoſtoloꝝ Nādictū fuit ei Ioh̓. vltimo Paſceoues meas Quilibet p̄latus debet vocari frater quo ad charitatē. et pͥnceps quo ad dignitatem Etiā dicūt ꝙ papa malꝰ b 3.I.l.at A.non debeat appellari ſanctꝰ necdebeat ſcribi ſibi titulus Sc̄iſſimo in xp̄o patri al̓s mēdoſe ſibiſcriberet̉. cum malus homo etpeccator ſanctus nō ſit Rn̄det̉ꝙ tales errant Nam ſanctꝰ ambroſius de ſacramētis in decreto dicit Nō vitam nec meritaſonaꝝ deus conſiderat. ſed officiū. dignitatē. ⁊ auctoritatē conceſſam Nam dignitas papaliseſt dignitas in qͣntū in ſe eſt hominē ſanctificans. ſi hō capax ēEt de quolibet papa p̄ſumēdūeſt ꝙ ſit vnus de ſanctis p̄ſdr̄isaut p̄latis. ſanctus autē ſanctificans Et rōne illius dignitatisſcribitur Sc̄iſſimo ⁊cͣ. non ꝙ ſitꝑſona ſancta. ſed p̄ſumitur. ⁊ eſtetiā rōe officij nō nature Itē cIoſi eſt ſanctus quare tūc pro eofiunt orōnes in eccleſia. imo potius debet ip̄e orare pro nobis.quia ſancti nō indigent orōibꝰnoſtris. ſed ecōuerſo Rn̄det̉ ꝙpro ip̄o petitur tanqͣꝫ pro ſingulari. ſi et in qͣntū fuerit in pcc̄is.vt et deus p̄cibus hominū euꝫliberet et ſoluat a peccatis Eiquia rōne dignitatis et nō ꝑſone dicimus eum ſanctū Iō dicit̉vi. de ꝯſtitutionibus capl̓o licꝫ.Ꝙ rhomanꝰ pōtifex om̄ia iura

S I

axi ꝙ coC I.

ꝝ º.Xx.℟ kat et pixgrcxd qͣ49 I. m. 1. Hẜeatij a Ah