Sermo notabilismgrī Ioh̓is huic
faciētes eos ꝑticipes ſuorū operūvt inclinati eoꝝ cōuentibꝰ vetreset buccas rubētes reficeret implerent marſupia ⁊ p̄dia augmētarētScd̓o ex auaro fūdamēto mendicant a papis ab ep̄is. et a ſecularibus dn̄is incorꝑatiōes ecc̄iarū. ſꝫdūtaxat pinguiū. fingentes in globo ſui collegij maximā pauꝑtatē.q̄ incorꝑatio. ex deuota auaritiaeoꝝ ꝓueniēs qͣntos phariſeos ſiue religioſos deſtruxerit qͥ verbaliter diuiſi ſunt a ſeculo et vt cancerde cācro ī ſecl̓o ſerpūt retrogrādenō ſolū deo ē cognita. ſꝫ eoꝝ ꝯuētibus rixas infinitas inducens etodia etiaꝫ cōmuni plebicule argumētis ſuꝑ terrā gradiētibꝰ ac ſcādalis publice publicata Et qͣrtoſuꝑeſt meridianū demoniuꝫ ſcꝫ ꝙperitiores q̄ſtuarij vel queſtores ⁊mēdicātes qͣꝫpl̓imi ꝑ mōſtruoſa feſta miracula fr̄nitates mēdaciā etludicra. nūc ex indulto. nunc ſurrepticie ꝑ mēdicationē ſpoliāt quāqꝫ plebiculā. tota xp̄i ecc̄iam ꝑturbantes Et hinc beatꝰ Bernardꝰſuꝑ cātica ſermone xxi. dicit ꝙ q̄libet talis eſt deteſtādā mēdicatioq̄ fere totū mūdū ſꝫ p̄ſertim regnūBohemie ꝓ ſpoliādis pauꝑibusadimpleuit. Sed q̄ cā niſi voluptuoſa ꝯſūptio in qͥbuſdā. et auara retentio in alijs. ſub amicicia ad xp̄iecc̄iam hypocrite palliati; qͣm doloſā amiciciā ſpeculator xp̄i ecc̄ieꝑſpicuꝰ oculo interiori ꝯſideransbeatꝰ Bernardꝰ ſuꝑ cātica ẜmōe
lxxvij. dic̄ Nō ſt̓ om̄es amici ſpōſe.qͦs hodie huic ſpōſe aſſiſte̓ cernispauci admodū ſūt qͥ nō q̄ ſua ſūtq̄rūt ex oībꝰ caris eiꝰ. diligūt mūera. nec pn̄t dilige̓ xp̄m qꝛ dederūtmanꝰ ſuas māmone Intuere qūoincedūt nitidi ornati circūamictivarietatibus. nō tāqͣꝫ ſpōſus ſedtanqͣꝫ ſpōſa de thalamo ſuo Sedvnde hāc illis exuberare eſtimasrerū affluētiā tātū veſtiū ſplēdorēmēſarū luxurie cōgeriē vaſoꝝ aureoꝝ et argenteorū niſi de bonisſponſe. Inde eſt ꝙ illa pauꝑ et inops. nudā relinquit̉ facie miſeranda inculta hiſpidā et exanguis ꝓpter hoc nō eſt hoc tēpore ornareſpōſam ſed ſpoliare. nō eſt cuſtodire. ſꝫ perdere. nō eſt defende̓. ſedexpone̓. nō inſtrue̓. ſꝫ proſtitue̓. nōeſt paſcere gregē. ſꝫ mactare et deuorare dicēte illis dn̄o Qui deuorant plebem meā ſicut cibū panisEt infra Quem dabis mihi denumero p̄poſitoꝝ qͥ nō plus inuigilet ſubditoꝝ vacuādis marſupiis qͣꝫ vicijs extirpandis. vbi qͥ orādo flectāt iam p̄dicent animū placabileꝫ domino. et poſt pauca Ovtinā tam vigiles reperirētur adcurā qͣꝫ alacres currunt ad cathedrā vigilarēt. vtiqꝫ ſolicite ſeruantes ſponſam ſibi creditam. imo euigilarent pro ſemetipſis. nec ſinerētdici de ipſis Amici mei et proximimei aduerſū me appropinqͣuerūt ⁊ſteterūt hec Bern̄. Qua ꝓpt̓ o vosomnes qui trāſitis ꝑ viaꝫ humilit̓