Tractatus notabilis palde ⁊ vtilis

da ſecum traxit tertiam ꝑtē ſtellaꝝTunc quideꝫ ſublimis ille conditorſuꝑbis reſiſtens humilibus autemdans grām. exaltauit humiles ⁊ diuites dimiſit inanes. Lucemqꝫ diuidens a tenebris. lucem appellauit diem̄ et tenebras noctē. beatos illosſpūs illuſtrans claritate omnipotētis dei ſyncera ⁊ candore lucis eterne ꝑfundens velut ſpecula ſine macula dei maieſtatis Illos aūt ꝓpriecelſitudinis ſuꝑbos amatores quinon ſeruauerunt ſuum pͥncipatum. ſꝫdereliquerūt ſuū domiciliū. in iudicium dei magni vinculis eterna ſubcaligine reſeruauit. deijciens om̄esin terram tenebroſā et oꝑtam mortis caligine. terrā miſerie et tenebrarū vbi vmbra mortꝭ. et nullus ordoſed ſempiternus horror inhabitat.Igitur cū a ſuo auctore omnes cōditi eſſent boni. maligni hi et ingrati ſpūs prauitate ſuꝑbe electionisa rectitudine ſue inſtitutionis ꝓlapſi ſūt. Hec quōlibet aliter ab illa potuerunt deflecti qm̄ nec paſſionisturbo nec habitus mali ſtimulꝰ adeſſe nature ſpūali bene inſtitute potuit. vnde ignorantia vel errore liligatus intellectus affectum ſuꝑbea vero bono diuerteret. et bonumfalſum eligere ſuaderet. aut ſumeretverum malum. Neceſſe igitur fuit vtin verum bonum ac nature eius cōſentaneum eius ferretur electio quānon niſi ꝑ contemptum debiti ordinis et menſure ac regule a ſuꝑiori p̄fixe vel tranſgreſſuꝫ ꝑuerti contigitIn quo contemptu ſeu. tranſgreſſu

ꝑuerſitas ſuꝑbie conſiſtit. videlicetduꝫ amor ꝓprie excellentie adeo inaffectu dn̄atur. vt pro illius obtētuſuꝑiori ſubijci contemnat aut negligat. in hoc menſurā ꝓprie virtutistranſcēdēs ⁊ qͣſi ſuper ſe gradiens.et ſuam non recognoſcens in conſecutione etiaꝫ veri boni dependentiam Ita nequam ille ſpūs diuinamſimilitudinem ſuperbe appetijt. duꝫad inſtar creatoris eam beatitudinis eterne dignitatem que ſolo deimunere creature accedit ſuis attribuit viribus. illam ſibi ſuo niſu comparare p̄ſumens nec dans gloriamdeo. qui eſt omnia in omnibus. ex qͦet per quem et in quo omnia. Hecautem ſuꝑba ꝓprie dignitatis appetitio mox in illo peꝑit inuidiam. dūdolore grauiſſimo confectus eſt ſuper excellētia hominis ad quā deomiſerante in ſupplementum angeliceruine vidit illum ſublimatum Quidenim aliud inuidere eſt. qͣꝫ ſuꝑ bonoalieno affici dolore in quantū apprehenditur ⁊ iudicatur ꝓprio bono eſſe detrimento; Ideo quidem figulodit figulum. quia illum ſuo queſtucenſet ſuo lucro afferre detrimentū.Sic et inter ſuꝑbos ſunt iurgia qꝛcontra ſe inuicem nituntur in ꝓ ſecutione excellentis glorie. que quaſi ꝑconſortium obſcuratur aut ſalteꝫminuitur. quoniam excellentia ſingularitatem poſtulat. Suꝑbum ergoillum ſpm̄ ſūmus liuor inuaſit. dumſingulari illa p̄cellentia quam ſūmocōcupiuit deſiderio. iuſta viciſſitudine ſe fraudatum conſpexit. hominē