Tractatus mgrī Sullhelmi orem
ti qm̄ ꝑ iſtud nō euitat̉ ſcandalumſꝫ potius generat̉. vt patꝫ ſatis exviij. ca. Et ml̓ta incōueniētia indeſequerent̉ quoꝝ aliqͣ iā tacta ſuntet adhuc alia videbuntur poſtea.nec eſt aliqua nē̄itas neqꝫ oportunitas hͦ faciendi. neqꝫ p̄t reipublice expedire. Cuiꝰ rei manifeſtuꝫ ſignū ē ꝙ mutationes hmōi ſūt nouiter adinuēte. ſicut tactū ē in capitulo p̄cedenti. Nūqͣꝫ em̄ ſic factuꝫeſt in ciuitatibus aut regnis olimvel mō ꝓſpere gubernatis. nec vnqͣꝫ repperi hiſtoriā q̄ de hoc face̓tmentionē. hoc excepto ꝙ in qͣdaꝫepl̓a Caſſiodori ſcripta noīe theoderici regis Italie vna parua mutatio monete in pondere facta duriſſime rep̄hendit̉. et multū efficaciter reprobat̉. quā qͥdē efficaciuSfecerat ꝓ quibuſdā ſtipendiarijsꝑſoluendis. Un̄ p̄dictꝰ rex Boetie de hͦ ſcribens int̓ cetera dixitQuapropt̓ prudentia vr̄a lectiōibꝰ erudita dogmaticis ſceleſtamfalſitatē a cōſortio veritatis eijciat. ne cui ſit appetibile aliquid de illa integritate ſubducere. Et qͥbuſdā int̓poſitis. Rurſuꝫ inqͥt mutulari certe nō debet qd̓ laborant ibdat̉. ſꝫ a quo actꝰ fidelis exigit̉ cōpenſatio minuta p̄ſtet̉ ⁊cͣ. Si veroItalici ſeu romani finaliter talesmutationes fecerint ſicut videt̉ exquadā praua moneta veteri q̄ qn̄qꝫ reperit̉ in cāpis. hec forte fuitvna de cauſis quare eoruꝫ nobiledn̄iuꝫ deuenit ad nihilū. Sic igit̉patꝫ ꝙ iſte mutatiōes tā male ſūtꝙ de natura ſua non ſunt aliqua
tenus permittende¶ Capituluim decimumnonū. De quibuſdam incōuenientib tangentibꝰ principem que ſequūtur ex mutatiōibꝰ monetarumUlta et magna incōuenientia oriunt̉ ex talit̓ mutā¶ ¶ Ydo monetas quoꝝ aliquapͥncipaliꝰ principē. alia totā cōitatem et alia magis partes ip̄iꝰ In̄breui tꝑe nuꝑ trāſacto qͣꝫ plurimatalia in regno francie viſa ſūt euenire. Aliqua etiā iā tacta ſūt anteque tn̄ expedit recitare. Primo nāqꝫ nimis deteſtabile nimis turpeeſt pͥncipi fraudeꝫ ꝯmittere. monetam falſificare. auruꝫ vocare qd̓ n̄eſt aurū. et librā qd̓ nō eſt libra. etſic de talibꝰ prius poſitis. xij. ⁊. xiijcapl̓is. Preterea ſibi īcūbit falſosmonetarios ꝯdēnare. Qūo ergoſatis p̄t erubeſce ſi reꝑiat̉ in eo qd̓in alio debēt turpiſſima morte puniri. Rurſū magnū ſcandalū ē ſicut dicebat̉ octauo capl̓o et vilepͥncipi ꝙ moneta regni ſui nūqͣꝫ īeodē ſtatu ꝑmanet ſꝫ de die in diēvariat̉ et qn̄qꝫ in vno loco plꝰ valet qͣꝫ in alio ꝓ eodē temꝑe. Itē ſepiſſime ignorat̉ durātibꝰ his tꝑibꝰ vel mutatōibꝰ qͣntū valeat hocnumiſma vel illud et oportet mercari ſeu emere vel vende̓ monetaꝫſeu alterari de p̄cio cōtra eiꝰ naturā. et ſic rei que debet eē certiſſimanulla ē certitudo. ſꝫ potiꝰ incerta ⁊inordinata ꝯfuſio in vituperiū pͥncipis. Itē abſurdū eſt penitꝰ et alienū a regia nobilitate prohibere