de contractibus ſcꝫ redditibus
C Cli
Ergo in alijs in quibꝰ nō eſt cxp̄ſſe a iure ꝓhibitū xp̄ianos hr̄e cōmertiū cū iudeis om̄ino videt̉ eſſeꝯceſſū. qꝛ oīa ꝯceſſa ītelligunt̉ q̄ n̄it̓ exp̄ſſe ꝓhibita. vt notat̉ de trāſlatiōe int̓ corꝑalia Sꝫ cū iudeismercari emē et vēde̓ nō ē xp̄ianisexp̄ſſe a iure ꝓhibitū. igit̉ videt̉ hͦeē ꝯceſſū Itē xp̄ianos hr̄e cōmertiū cū iudeis emēdo ⁊ vēdēdo ſcitecc̄ia et patit̉. nec ꝓhibet ergo videt̉ approbare Iteꝫ ecc̄ia ꝑ̄mittiteos nobiſcū ꝯmorari ꝓpter humanitatē ⁊ ꝯcedit eis multa pͥuilegiaet ꝓhibet ne moleſtent̉. vt de iud̓ca. iudei pͥmo. et ꝑ plura iura. ſedqūo pn̄t ꝯmorari nobiſcū niſi vendant̉ eis nc̄aria vite: igit̉ Itē qn̄qꝫ ꝓpt̓ delicta iudeoꝝ ꝓhibenturxp̄iani hr̄e ꝯmertiū cū ip̄is ẜm iura. igit̉ ceſſāte tali cā ceſſabit effectꝰ et erit licitū ꝯuerſari cū ip̄is. etꝑ ꝯn̄s hr̄e ꝯmertiū cū eis emēdoet vēdēdo Itē vſurariꝰ rē vſurariāp̄t donare vēde̓ et cuꝫ eā mercariqꝛ res aliena licꝫ nō poſſit obligari p̄t tn̄ vēdi etiā neſcio dn̄o. et p̄talteri dari. vt. ff. de conhēda. emp̄et vē. l. rē alienā. qd̓ tn̄ dꝫ intelligide re mobili. qꝛ ſi res īmobilis vederet̉ furtū ꝯmittit̉. vt. ff. d̓ cōtrahēda emp̄. et ven. l. ſi in emptione.imo ſi cū pecūia aliena rē emo nomine mro ꝓpria mea ē res ēpta etnō illiꝰ cuiꝰ erat pecūia. ti. de rer̄ven ſi ex pecuia. igit̉ licet vſurariteneat̉ ad reſtitutionē tamen vereemit cū pecūia vſuraria ¶ Ad primū iſtoꝝ rn̄r breuit̓ ꝯcedēdo ꝙ iudei tenent̉ ecc̄ie dare decimas pre
diales de t̓ris qͣs colūt vel de poſſeſſiōibꝰ ſi qͣs hn̄t. ꝓut etiā tenent̉fures et latrones qꝛ in talibꝰ t̓riset poſſeſſiōibꝰ ecc̄ia hꝫ qd̓ ſuū ē qͦſcꝫ defraudari nō dꝫ ecc̄ia ꝓpt̓ maliciā poſſeſſoris iniuſte poſſidētis.vn̄ nō minꝰ hr̄e debꝫ qd̓ ſuum eſtde talibꝰ t̓ris vel poſſeſſiōibꝰ ab illo qͥ poſſidet iniuſte qͣꝫ ab illo quipoſſidet iuſte Et cū ex hͦ arguiturSi ecc̄ia recipit ſuū etiaꝫ de maleadqͥſitis cur non laici qͥ ſua vēdūtab eis qͥbꝰ vēdūt ſua reciperēt ſuum Rn̄r bn̄ cōcedēdo ꝙ pari rōeqͣ ecc̄ia recipit ſuū de male adqͥſitis etiā laici qͥ ſua vēdūt reciperepoſſēt ſuū etiam de male adqͥſitisab illis qͥbꝰ vēdūt. et hoc ſi in illismale adqͥſitis vel apud illos qͥbvēdūt haberēt aliqͥd qd̓ eſſꝫ ſuuꝫſꝫ ī caſibꝰ ꝯcluſionū con qͣs fit iſtarō laici qͥ vēdūt ſua iudeis vl̓ alijsvſurarijs nihil p̄ter vſurā hn̄tibusquā tenent inuito illo a qͦ receꝑūteā nihil hn̄t qd̓ ſit ſuū in rebꝰ poſſeſſis ab vſurarijs vel apud vſurarios. igit̉ nihil iuſte et licite poſſūt reciꝑe ab eis ꝓ ſuis qͥ vēdunteis Et eodem mō rn̄r ſi fiat argumētū de decimis ꝑſonalibꝰ Ętiaꝫdato ꝙ ꝯcederet̉ ꝙ iudei etiā tenerent̉ ad tales decimas. qd̓ tn̄ nōꝯcedit̉ cōiter a doctoribꝰ iuris canonici. vt pꝫ ꝑ gloſā in. ca. de t̓risde decim̄. dicētē ꝙ iudei qꝛ nō ſūtde corꝑe ecc̄ie nō ſoluūt decimasꝑſonales. Ibi tn̄ aduertendū ꝙglō illa et ſi qͣ ſūt ſimilia dc̄a intelligi debēt ꝙ iudei non ſoluūt decimas perſonales. nec ecc̄ia dꝫ eas
I z