Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCXLVIv
Einzelbild herunterladen
 

Tractatꝰ Henrici de hoyta

eſt ꝙ illi qͦ hmōi redditꝰ ecc̄iarumreemerūt ⁊ bona ecc̄iaꝝ ꝑceperūtatqꝫ ex hͦ immediata cā diminutionis diuini cultus et iuriuꝫ et aliorū bonū ſtatū ecc̄iarū reſpiciētiuꝫfuerūt ꝯpelli debēt ꝑ pͥncipē et ꝑeos qͦ executores p̄dicte ꝯſtitutionis fuerūt atqꝫ omnes qͥ ad hmōiexecutionē p̄ſtiterūt auxiliū ꝯſiliuꝫaut fauorē directe et exp̄ſſe Om̄esnāqꝫ iſti vt p̄dictū eſt tenent̉ inſolidū ad hmōi reformationē et reſtitutionem faciēdā. vno tn̄ eoꝝ plenā reformationē et reſtitutionē faciēte alij nō tenent̉. et qꝛ p̄cipue adhāc reformationē et reſtitutionemtenent̉ illi qͥ pͥncipales ſt̓ in factoet ad qͦs res ecc̄iaꝝ ꝑuenerūt, pͥnripes et alij qͥ ex ꝯſequēti ad idemobligant̉ qͣꝫdiu nō eſt fc̄a reformatio et reſtitutio debēt eē multū ſoliciti ad liberādū aīas ſuas qd̓ fiētp̄t ſi ꝯpellūt alios ad ſatiſfaciēdūUn̄ et ſapiēs ꝓuerb̓. vi. Et principē et quēlibꝫ talit̓ illaq̄atū penite̓docet et admonet dicēs Fac ergoqd̓ dico fili ⁊ temet ip̄m liberā diſcurre feſtina ſuſcita amicuꝫ tuū nedederis ſōnū oculis tuis nec dormitēt palpebre tue. eruē qͣſi damūla de manu et qͣſi auis de infidijsaucupis Sed qͦd ſi illi pͥncipalesſūt mortui Rn̄r ꝙ ꝯpellēdi ſūt adſatiſfaciēdū hēdes eorū aūt alij qͥcūqꝫ ad qͦs bona eorū ꝑueneruntSed eſto ꝙ nec pͥncipales nec aliqͥ eoꝝ hēdes aut bonoꝝ eoꝝ ꝑticipes inueniant̉. aut ſi inueniant̉ n̄ſūt in ſoluēdo Rn̄r ꝙ in hͦ caſu adplenā reformatione et reſtitutionē

tenet̉ pͥnceps qͦ talē ꝯſtitutionē d̓qͣ nūc agit̉ fecit ſi ſuꝑeſt. ſi ꝟo defūctꝰ fuerit tenent̉ eius he̓des p̄cipue aūt pͥnceps ei in he̓ditate etpͥncipatu ſuccedēs Et hͦ ex triplicica̓. Primo qͥdē rōne he̓ditarie ſucceſſiōis et ꝑceptiōis hēditatis exqͣ obligat̉ ad ſatiſfaciēduꝫ ꝓ oībꝰdebitis ꝯtractis ꝑ illū cuiꝰ hereditas ad ip̄m ē deuoluta Scd̓o rōedefēſiōis et manutenētie ꝯſtitutionis iniq̄ ꝑ quā data ē licentia diſſipādi et diſtrahendi ecc̄iaꝝ iura etbona et cultū diuinū diminuendi.Tertio rōne ꝑmiſſiōis. vn̄ et ſi prime due cauſe nō eſſent adhuc t̓tiaſufficient̓ obligaret pͥncipeꝫ cui exofficio et ſtatu incūbit obſtare talibꝰ malicijs et iniqͥtatibꝰ qͥbꝰ manifeſte diuino honori detrahit̉ ⁊ republica ꝑiclitat̉. ⁊ multi ſubditoꝝſuorū grauant̉ depauperant̉ ⁊ deſtruūtur Propt̓ hͦ em̄ pͥncipes poteſtate publica potiunt̉ ⁊ ſūt iuſtitie cuſtodes. vt īiuſtificationē autiniquitatē increſcere nō permittātIſtud in ſūma ponit ſanctꝰ Thom̄vbi ſupra in ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxij. artivij. Et iſtud clare habet̉ fundatuꝫin dictis Apl̓i ad Rō xiij. vbi poteſtas principuꝫ dicitur eſſe a deovt ſint timori non his qͥ ſunt bonioꝑis. ſed his qui ſunt mali operisid eſt qui male agunt. vbi gloſa.Principes inſtituti ſūt vt mala puniant. et iterum ibideꝫ Apoſtolusdicit de pͥncipis poteſtate Si malefeceris time. non enim ſine cauſagladium portat. vbi per gladiumintelligit̉ ptās iudiciaria Et ſb̓dit