Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCXLIIv
Einzelbild herunterladen
 

Traccatus ingrī henrici de hoyta

cōſenſus aliquo mō volūtarius ſicut dicimꝰ ꝓijcientē merces in mare ne omnino ꝑiclitet̉ in corꝑe vbieſt volūtariū mixtū cū violētia cogente. nō tn̄ eſt ibi ꝯſēſus mere voluntariꝰ. ideo ꝯtractus iſte ob hoceſt iniuſtus legi repugnans natureet diuine Sed nec rex nec imperator aut pͥnceps vel dn̄s pōt liciteaut iuſte aliqͥd tale ſtatue̓ ꝓutmanifeſtū eſt cuilibꝫ habēti vſuꝫ rōnis Nā ſicut ait Augꝭ. in pͥmo li. d̓libe. ar. In tꝑali lege nihl eſt iuſtūaut legitimū qd̓ nō ex eterna legehōines ſibi de̓iuauerint. ſꝫ. quicqͥdrepugnat legi diuine etiam repugnat legi eterne a qua immediate eſt lex vtraqꝫ ſcꝫ noui et veteristeſtamēti. et ob hͦ etiā diuina ſapiētia ꝓuerb̓. viij. dicit Per me regesregnat et legū ꝯditores iuſta diſcernūt Item iudex vel pͥnceps ſubptāte ſuꝑioris ꝯſtitutꝰ a qͣ totū eiꝰpendet iudiciū aut dn̄iuꝫ ſeu pͥncipatꝰ. nihil p̄t licite aut iuſte iudicare aut cōſtitue̓ qd̓ excedit limitesꝯmiſſionis ſibi facte a ptāte ſuꝑiori. aut ꝙ aliqͦ mō ſit cōtra intētionē aut ordinationē ptātis ſuꝑioris. igit̉ nullꝰ iudex vel pͥnceps terrenꝰ p̄t facere iudiciū vel ſtatutulicite et iuſte qd̓ ſit repugnās legiq̄ immediate expͥmit intētionē ſup̄me ptātis ſcꝫ diuine cui oēs principes et iudices finiū t̓re ſb̓dunt̉ Intalibꝰ ergo iudicijs aut ſtatutis diuine legi repugnātibꝰ nulli pͥncipiaut iudici obediēdū ē imo potiusreſiſtēdū An̄ Augꝭ. li. d̓ natura boni Si illud iubeat ptās qd̓ nō de-

beas face̓. hic ſane ꝯtēne ptātē timendo ptātē maiorē ip̄os hūanarū rerū gradꝰ aduerte Si qͥd iuſſerit curator nūqͥd faciēdū ē. ſi conꝓcōſulē iubeat rurſꝰ ſi qͥd ip̄e procōſul iubeat et aliud iubeat imꝑstor. nūquid dubitat̉ illo contēptoiſti eē ſeruiēdū; Ergo ſi aliud imperator aliud deꝰ iubeat ꝯtēpto illoobtꝑandū eſt deo. ptāti ergo diaboli vel hominis tūc reſiſtamꝰ. cūaliqͣ cōtra deū ſuggeſſerit in qͦ d̓iordinatiōi nō reſiſtimꝰ ſꝫ obtꝑamꝰSic em̄ deꝰ p̄cepit vt in malis nulli ptāti obediamꝰ Itē om̄is lexſiue ꝯſtitutio humana iuſta a legenaturali deriuat̉. igit̉ om̄is lex ſeuꝯſtitutio pͥncipis vel alteriꝰ hominis legi naturali ꝯtraria nō ē licita neqꝫ iuſta An̄s ꝓbat̉ qꝛ ī hūanis rebꝰ nihil ē iuſtū a rectū niſi cōforme recte rōni ſeu regule rōnisPrima aūt regula rōnis eſt lex nature igit̉ ⁊cͣ. Un̄ om̄is lex hūanit̉poſita in tātuꝫ habꝫ de rōe legisinqͣntū a lege nature deriuat̉ ⁊ eſtꝯformis rōni Si vero in aliqͦ a lege naturali diſcordat iaꝫ non eritlex. ſꝫ legis corruptio Hec ē ec̄ ſentētia ſācti Thome in pͥma ſcd̓e. qͥxcv. iiij. capituloUbiū. ix. An pͥnceps ſtaVtuere. poſſit licite de cēſiban̄ ſtatutū illud ſuū ꝯꝑatis ſiue ꝑpetuo ſiue reemēdū ꝓ p̄cio tūc cōditionato in cōtractu ꝙ generalit̓qͥlibꝫ vēditoꝝ hmōi reddituū autaliqͥs de heredibꝰ ſuis ptātē habeat reemēdi redditꝰ hmōi ita ꝙ ſꝑꝓ viij. lib̓. denarioꝝ wienen̄ reemē